Kerstweekend en nu weer thuis!

Hoi allemaal!

Ondertussen ben ik weer lekker thuis en ik geniet ervan! Het laatste weekend in Engeland was verder wel gewoon heel erg leuk, dus daar wil ik nog wel even een verslagje van doen :)

Op Zaterdag had ik besloten dat ik niet de hele dag thuis wilde blijven, dus ging ik naar de film. Omdat al mijn vriendinnetjes al naar huis gevlogen waren voor de vakantie was er dus helemaal niemand meer, waardoor ik 'alleen' naar de film ging. Om kwart over 9 stond ik dus netjes op de bus te wachten. Vervolgens moest ik wel even in de bios wachten, maar uiteindelijk zat ik lekker in mijn eentje naar Happy Feet 2 te kijken. Wel een beetje raar moet ik zeggen, vooral omdat er ook maar echt 6 mensen in de zaal zaten en het daardoor heel erg opviel dat ik alleen zat. Maargoed, ik wilde gewoon alles doen om de laatste tijd te doden. Na de film (die overigens erg leuk was) ben ik lekker nog even koffie gaan drinken en heb ik nog een broodje gehaald. Het was toch wel een raar gevoel dat het de laatste dag was dat ik in Stroud zou rondlopen en ik vond het ook echt jammer om weer in de bus richting Horsley te stappen.

Toen ik weer in Horsley was, heb ik eerst snel even mijn badkamer boven en mijn slaapkamer schoongemaakt. Dit wilde Katherine graag en ik vond het voor mezelf ook wel een lekkerder gevoel als ik het netjes en schoon achterliet. Vervolgens besloot ik rond 4 uur om mee te gaan naar de kinder kerkdienst in Horsley. Katherine wilde daar met het hele gezin heen en ik dacht dat het wel interessant zou zijn om dat eens mee te maken. Uiteindelijk hield het niet zo heel veel in en liepen er vooral heel veel verklede kinderen rond, maar het had wel wat. Nog lekker luid meegezongen met wat Engelse liederen en na een half uurtje was het alweer voorbij.

Toen iedereen vervolgens weer thuis was, had ik even een zwaar momentje. Er kwam bezoek langs en het gezin deed toch een beetje wat ze altijd al gezinnetje doen op kerstavond. Ik heb helemaal niet speciaal zoveel met kerst, maar op dat moment voelde ik me toch wel heel erg alleen. Ik heb dus nog even in de keuken rondgehangen en vervolgens ben ik toch maar naar boven gegaan om lekker in bad te gaan zitten. Helaas pindakaas kwam er ook die avond weer een stroomstoring, wat dus echt NIET grappig was. Het was donker en koud en ik werd er echt heel chagerijnig van. Ook deed natuurlijk helemaal niks het meer, waardoor ik niet kon bellen of skypen naar huis. Het duurde maar 2 uurtjes, maar het leek echt wel weer een eeuwigheid. Die avond ben ik maar vroeg gaan slapen, zodat ik Zondag met kerst een beetje fit zou zijn.

Kerstmis was uiteindelijk toch wel gezelliger dan ik had verwacht en ik heb gewoon geprobeerd om mezelf de hele dag bezig te houden. Ik was al vroeg wakker in de ochtend en heb eigenlijk gewoon gezorgd dat ik de hele ochtend Katherine kon helpen in de keuken. De kerstlunch in Engeland is namelijk nogal uitgebreid en er moest dus nogal wat geregeld, gebakken en gekookt worden! Rond 11 uur kwamen de Opa en Oma al en toen was het tijd voor de cadeautjes. Ik kreeg uiteindelijk nog een klein cadeautje van allledrie de jongens, wat toch wel leuk was. Verder was het gewoon heel leuk om te zien dat die jongens helemaal enthousiast werden van het uitpakken van zoveel cadeaus! Daarna was het al heel snel tijd voor de lunch, wat echt wel een ervaring was. Het was voornamelijk gewoon heel veel eten op een groot bord en daarna nog de traditionele kerstmis pudding. Ik zat dus goed vol! Op dat moment had ik gelukkig wel het gevoel dat ik er helemaal bij hoorde, waardoor ik ook wel genoot van de lunch :).

Vervolgens ging Katherine met haar vader de keuken en alles opruimen en werd er tegen mij gezegd dat ik gewoon op mijn kont moest gaan zitten en even niks doen. Ook wel eens lekker. Ik ben toen dus maar film gaan kijken met Marcus en Henry en de rest van de middag bestond dus eigenlijk uit niks doen en relaxen, in combinatie met het eten van nog een paar kleine hapjes. Tegen het begin van de avond was ik echt al zo moe dat ik richting mijn bed ben gegaan. Nog even lekker een filmpje gekeken en mijn handbagage helemaal ingepakt, zodat ik de volgende dag zonder al teveel stres weg zou kunnen! Al met al was het vieren van kerst dus best wel leuk daar in Engeland.

Maandag ochtend was het dan eindelijk zover! Tijd om te gaan! Ik was wel vrij vroeg opgestaan, maar de taxi kwam me ook al om 9.30 ophalen. Ik vloog pas om 14.20, maar ik was liever heel vroeg op het vliegveld, dan dat ik nog de hele ochtend in het huis zou moeten wachten. Het vertrek was uiteindelijk nog best wel ongemakkelijk. Katherine, Rafe en Marcus zeiden me gewoon heel lief gedag, maar Matthew en Henry deden echt een beetje raar en heel afstandelijk. Gelukkig kon het me op dat moment niet meer schelen, aagezien ik toch weg ging! Eenmaal op het vliegveld kon ik gewoon al inchecken (super vroeg dus) en moest ik uiteindelijk dus nog 3 uur wachten. Dit resulteerde in het eten van heel veel chocola, muffins en chips om de tijd te doden, maar dat moest dan maar een keer ;) het enige jammere was nog dat iedereen uiteindelijk klaar stond om in te stappen en dat het vliegtuig toen ineens niet weg kon. We werden dus allemaal weer terug gestuurd naar het shopping gedeelte om te wachten op nadere informatie. Vertraging dus! Het was maar een uurtje, maar als je graag naar huis wilt en al 3 uur aan het wachten was, is dat toch wel lang. Nog maar een muffin dus en uiteindelijk stond ik om kwart voor 6 in de arrival hallen bij Schiphol.

Eindelijk thuis!!! Heel erg fijn om papa, mama en manou weer te zien en natuurlijk ook Laurens Jan. We deden nooit zo heel erg uitgebreid kerst, maar ik moet zeggen dat ik echt genoot toen ik thuiskwam en er een uitgebreid kerstdiner klaar stond met cadeautjes en alles erop en eraan. Ik kan met volle overtuiging zeggen dat dit de beste kerst ooit was!

Ik wil verder nog even zeggen dat ik het echt heel erg leuk vind dat er zoveel mensen zijn die elke keer mijn blog weer hebben gelezen. De verhalen waren soms nogal uitgebreid en gingen vaak over hetzelfde, dus respect als je ze allemaal gelezen hebt! ;) Voor mij is het ook echt wel een soort van dagboek geweest, waarin ik lekker alles van me af heb kunnen schrijven. Al met al is het een enorme ervaring geweest en ik ga nu maar eens de tijd nemen om alles nog eens goed te overdenken. De kerstdagen zijn al voorbij, maar ik wens iedereen nog een gelukkig nieuwjaar!

Laatste werkweek.. Toch wel raar!

Hoooooi!

Ja hoor, eindelijk is het dan zover! Mijn laatste officiële werkdag zit erop! Het voelt wel een beetje gek, maar vooral onwerkelijk. Dit komt denk ik ook doordat ik hier natuurlijk nog gewoon 2 dagen ben. Bij deze nog even een verslagje van de laatste week.

Maandagmiddag dacht ik dus lekker even een paar uur op mijn kamer te gaan zitten, maar ik moet toegeven dat ik me zo rond 3 uur echt kapot verveelde, dus dat ik maar naar beneden ben gegaan. Eerst nog even snel wat gegeten en toen besloot ik om maar gewoon alvast te beginnen met dweilen. Wonder boven wonder besloten Henry en Marcus precies op dat moment dat ze monopolie wilde gaan spelen en ik moest natuurlijk meedoen. Uiteindelijk maakte ik de deal met Katherine dat ik snel de badkamer zou schrobben en dat zij zou dweilen, zodat ik daarna monopolie kon gaan doen. Een leuke wijziging van de plannen dus, alleen was het spelletje zelf wat minder. Marcus en Henry zijn beide ineens niet zo aardig meer als ze spelletje spelen, dus het was een lange zit. Uiteindelijk ben ik dan rond 5 uur ook gestopt, omdat ik merkte dat Katherine mijn hulp écht nodig had en omdat ik het zat was ;) Snel dus even de enorme lading was opgeruimd en toen gingen we eigenlijk rond kwart over 5 al eten. Best wel heel erg vroeg, maar ik vond dat eigenlijk wel prima. Op die manier kon ik namelijk ook het huiswerk met Marcus wat eerder doen en was ik om half 7 gewoon weer klaar. Ook hoorde ik die avond voor het eerst uit Marcus zijn mond dat hij het eigenlijk wel stom vond dat ik wegging en of er niet een manier was waarop ik kon blijven. Best wel een compliment en het was echt fijn om te horen dat hij me gaat missen. Dat geeft toch wel een goed gevoel!

Vervolgens was Dinsdag ook echt wel een prima dag. Ik had me mentaal al helemaal voorbereid op een volle ochtend schoonmaken, maar het bleek allemaal mee te vallen. Katherine wilde wel zoveel mogelijk schoon hebben, zodat de schoonmakers de rest van de week niet meer hoefde te komen, maar dat betekende voor mij vooral dat ik een beetje rondliep en kleine schoonmaakdingetjes deed. Al met al viel het dus reuze mee en de rest van de ochtend moest ik gewoon een beetje in de buurt zijn. Het hele gezin zou namelijk rond 12 uur naar Londen vertrekken, maar met 3 kinderen is daar toch wel een beetje voorbereiding voor nodig. Uiteindelijk verdween iedereen dus uit het huis rond half 12 en had ik het rijk voor mij alleen. Het eerste wat ik deed was dan ook de kans grijpen om even de computer te stelen om mijn boardingpass uit te printen. Dan was dat tenminste gebeurd! Vervolgens lekker tv gekeken en daarna ben ik rond half 2 maar gewoon naar Stroud vertrokken. Daar heb ik in mijn eentje koffie zitten drinken met een boekje, maar dat was echt veeeeeel beter dan thuis zitten. Verder heb ik ook nog mijn laatste kerstmiscadeautjes kocht :). Uiteindelijk rond half 6 de bus weer terug genomen. Eenmaal thuis was het wel raar dat ik dus helemaal alleen was (Iedereen zou Woensdag pas terug komen), maar ik genoot er ook wel van. Ik moest natuurlijk wel even de hond te eten geven en zorgen dat alles in het huis op orde was, maar de ‘rust' in het huis was echt heel fijn. Eigenlijk heb ik de rest van de avond beneden tv zitten kijken tot ik om 9 uur de hond uit kon laten. Dit was echt irritant, want het regende en dat beest wilde dus niet naar buiten. Hij is uiteindelijk 2 sec. buiten geweest en ik wist dus eigenlijk niet zeker of hij z'n behoeftes wel had gedaan. Toch besloot ik om het risico maar gewoon te nemen. Ik zou de volgende ochtend wel zien of hij voor de zoveelste keer in de bijkeuken zou hebben gepist. Dat doet ie namelijk wel vaker als hij 's avonds te vroeg wordt uitgelaten, maar ik wilde ook gewoon eigenlijk wel naar mijn kamer, dus ik ging echt niet wachten om het een uur later nog een keer te proberen. Eigen schuld dat hij niet naar buiten wilde in de regen..

Gelukkig had ik de volgende ochtend mazzel! Ik was om 8 uur opgestaan en gelijk naar beneden gegaan om als eerste de hond maar eens uit te laten. Ik kon nergens een plas vocht vinden, dus dat was fijn. Vervolgens rustig aan ontbeten en gedoucht etc. Ook nog even Marcus zijn bed opgemaakt en vervolgens mijn sportschoenen maar eens schoongemaakt. Die moesten natuurlijk ook mee in mijn tas, maar waren echt heel smerig. De rest van de ochtend verveelde ik me eigenlijk een beetje en ik was blij toen het eindelijk tijd was om de bus te nemen. Eenmaal in Stroud ben ik weer (ja, alweer) naar de Costa gegaan. Ze herkennen me daar nu ondertussen, wat eigenlijk bijna beschamend is, en ze wisten gelijk dat ik een mocha koffie met een tosti wilde ;) Ik heb daar weer bijna 2 uur gezeten tot ik mijn bieb boek uit had. Vervolgens langs de bieb gegaan om de boeken terug te brengen, want dat moest natuurlijk wel voor ik weg zou gaan. De middag was echt super snel om en toen ik rond 3 uur weer thuis kwam, was Katherine ook alweer thuis met Rafe. Gelukkig kreeg ik vrij snel de mededeling dat er eigenlijk niks te doen was en dat zei het verder allemaal met Rafe wel zou regelen. De jongens zouden pas 's avonds laat thuiskomen, dus daar hoefde ik ook niks voor te doen. Uiteindelijk heb ik wel nog een wasje gedraaid en uitgehangen en de koelkast nog een goede schoonmaakbeurt gegeven, voordat de kerstboodschappen erin gaan. De rest van de middag/avond was ik dus gewoon vrij, wat ik eigenlijk wel heel sociaal vond. Ik vond het netjes van Katherine dat ze me niet vroeg om beneden te blijven rondhangen. Ze had me gewoon niet nodig, dus ik kon doen waar ik zin in had. Ik had dus best ineens veel vrije tijd die dag en moest echt mijn best doen om niet al in te gaan pakken. Ik had met mezelf afgesproken dat ik hier pas Donderdag mee mocht gaan beginnen, omdat ik er anders al te vroeg de hele tijd mee in mijn hoofd zou zitten. Uiteindelijk duurde de avond nog best wel lang, maar het was zeker wel een prima dag!

Vervolgens was ik dus Donderdag van plan om mijn tas in te gaan pakken, maar dat liep even anders. Ik begon in de ochtend best wel rustig met het doen van een heeeele hoop was. Volgens mij draaide ik in totaal wel 7 wasmachines vol, maar dat vond ik niet zo erg. Daarnaast een beetje schoongemaakt en de normale dingen gedaan. Ik was eigenlijk van plan om die dag thuis te blijven, maar rond 11 uur vroeg Katherine ineens of ik nog van plan was weg te gaan. In eerste instantie zei ik dus van niet, maar ik bedacht me ineens van ‘waarom ook niet? ‘. Snel dus mijn spullen gepakt en in de eerstvolgende bus gesprongen. Achteraf was dit echt een super goed idee, want Rafe had een hele slechte dag. Het begon al in de ochtend en hij heeft eigenlijk de hele dag om alles geschreeuwd en gekrijst. Niet gewoon huilen, maar echt weer het helemaal doordraaien zoals hij dat zo goed kan. In Stroud heb ik lekker weer geluncht, voor de derde dag op rij, en mijn kerstkaarten voor het gezin geschreven. Hier was ik nog best wel lang mee bezig, omdat het dus ook eigenlijk een soort van goodbye brieven zijn. Toen ik eenmaal weer thuis kwam, ben ik gelijk weer aan het werk gegaan en heb ik eigenlijk wel even heel hard staan werken. Gestreken, gedweild, was opgeruimd, bedden opgemaakt etc. Gelukkig gingen we al rond half 6 eten en was het daarna ook vrij snel allemaal wel klaar. Het enige wat ik nog heb gedaan na het eten was wat labels in sokken van Marcus naaien. Dit had hij namelijk nodig omdat hij binnenkort 1 nacht in de week op school gaat slapen, om alvast te oefenen. Rafe was helaas zoals de rest van de dag alleen maar aan het krijsen en het was ook de eerste keer dat ik Katherine haar geduld compleet zag verliezen. Voor het eerst hoorde ik het volgende dreigement: Als je nu niet ophoud gaat mama slaan, wil je dat? Nee? Dan moet je nu stoppen met krijsen! Best wel een behoorlijk dreigement natuurlijk, wat wel aangeeft dat het echt niet meer leuk was. Ze zou natuurlijk nooit slaan, maar toch. Gelukkig gingen Katherine en Matthew die avond uit eten zodra Rafe in bed lag, waardoor ze nog even konden ontspannen. Ik was dus de oppas, maar dat hield eigenlijk alleen maar in dat ik de babyfoon op mijn kamer had. Die avond begon ik dus toch maar met het sorteren en klaarleggen van mijn spullen voor het inpakken van mijn tas. Best wel shockerend, want ik kon me absoluut niet voorstellen hoe ik het allemaal in mijn tas zou moeten krijgen..

Vandaag was het eindelijk de echte inpakdag. Eerst vanochtend nog als hulpje door het huis gelopen en nog de laatste dingen die konden worden schoongemaakt voor de kerst spik en span achter gelaten. Rond 11 uur besloot ik om maar eens lekker uitgebreid te gaan douchen en daarna aan mijn tas te beginnen. Ik keek hier eigenlijk tegenop, omdat ik wist dat niet alles zou gaan passen en ik dan moest kiezen welke spullen ik hier voor een weekje achterlaat. Uiteindelijk kostte het wat tijd, maar het is allemaal goed gelukt (al zeg ik het zelf) Mijn tas zit echt goed vol, maar is niet te zwaar en in principe zou het met mijn handbagage ook wel goed moeten komen. Wat ik nu wel merk is dat ik steeds de neiging heb om ook de laatste dingetjes al in te pakken, maar dat heeft natuurlijk geen zin, omdat ik ze de komende dagen nog moet gebruiken. Verder viel vandaag ook de stroom nog even uit, wat gelukkig maar een half uurtje duurde. Ik zag mezelf al zitten de laatste dagen zonder verwarming en computer etc. Dan zou de tijd pas langzaam gaan! De rest van de middag heb ik gewoon beneden rondgehangen en er werd niet zoveel meer van me gevraagd. Eigenlijk wel fijn!

Op dit moment voelt het heel raar dat dit mijn laatste werkdag was en dat ik nu de komende dagen nog wel hier ben, maar me eigenlijk niet meer verplicht hoef te voelen tot dingen. Morgen ga ik dan ook lekker nog een dagje naar Stroud en Zondag is het al kerst. Dan ben ik natuurlijk gewoon thuis met de familie en ik ga er vanuit dat de tijd dan snel voorbij zal vliegen. Bij deze beloof ik om zodra ik thuiskom nog een laatste verslagje te doen van de typisch Engelse kerst!!

Laatste weekend met Laurens Jan

Hoi allemaal!

Het afgelopen weekend heb ik hard mijn best gedaan om mijn verstand op nul te zetten en lekker leuke dingen te gaan doen! Ik moet zeggen dat dit nog best wel goed gelukt is.

Vrijdagmiddag moest ik natuurlijk eerst nog gewoon werken en ben ik netjes om half 4 weer uit mijn kamer gekomen en naar beneden gegaan. Ik had in principe al veel langer gewerkt in de ochtend, maar ik dacht dat het wel goed zou zijn als ik een beetje beneden zou rondhangen. De was weer opgeborgen en wat dingen voor het eten voorbereid, maar dat was het dan ook wel. Ik heb zelfs nog een hele tijd zitten lezen, omdat er niet echt iets te doen was. De jongens en Matthew waren natuurlijk thuis en Katherine vroeg me voor het eerst in tijden ook niet om wat extra schoonmaakdingen te doen. Uiteindelijk zijn we maar wat eerder gaan eten, omdat we anders ook allemaal maar wat rond aan het hangen waren. De avond was dan ook snel voorbij en toen ik nog wat kruiken met kokend water had gevuld kon ik eigenlijk wel van mijn vrije avond gaan genieten en me gaan verheugen op Zaterdag.

Zaterdag zou ik namelijk samen met Felicia naar Stroud gaan :). Eerst zouden we gaan lunchen en rond half 4 naar de film. Het was echt super relaxt om weer even uitgebreid te kunnen gaan zitten en alle dingen die je dwars zitten even van je af te kunnen praten. We hebben dan ook ontzettend lang bij de Costa gezeten en waren bijna te laat voor de start van de film. We waren alleen even vergeten dat ze hier altijd starten met ruim een half uur reclame, dus we hadden net zo goed nog later kunnen komen! Waar ik achter kwam is dat ik niet de enige ben die vind dat de tijd langzaam gaat. Felicia gaat aankomende Woensdag naar huis vliegen en ook zij kan ondertussen niet echt meer wachten. Het aftellen is echt begonnen. De film: ‘New Years Eve' was nog best wel leuk en het was echt een onwijze feel good movie. Lekker voorspelbaar en op het eind vond iedereen zijn ware liefde etc. Heel erg cliché, maar ook heel goed om de tijd mee door te komen. Toen de film eenmaal afgelopen was moesten we ineens allebei heel hard gaan rennen voor de bus. Best wel raar, want we zien elkaar voorlopig even niet meer en we namen eigenlijk helemaal niet normaal afscheid. Achteraf hebben we maar op facebook een berichtje gestuurd. Lang leve de digitale communicatie! Het voelt best wel gek dat ik Felicia hierna nog maar 1 keer ga zien, namelijk als ik naar de cursus ga wanneer ik hier met papa en mama ben.
Toen ik in de bus zat heb ik Katherine ge-sms't of iemand me op kon komen halen in Nailsworth. Anders moest ik namelijk in het pikkedonker en in de kou nog een half uur de heuvel op lopen en dat zag ik niet echt zitten. Ik had mazzel, want Katherine ging net boodschappen doen in Nailsworth, dus kon ik haar daar meeten. Lekker een rondje meegelopen door de supermarkt en het was grappig om te zien dat ik eigenlijk ondertussen precies weet wat ze allemaal gaat kopen etc. Ook werden er al dingen gekocht voor kerst, zoals marsepein voor op de kerstcake (gatver).
Thuis weer heel netjes meegeholpen met het opruimen van de boodschappen en nog even een broodje voor mezelf gemaakt. Daarna ben ik lekker naar boven verdwenen om te skypen en een filmpje te kijken. Al met al was het een leuke dag, waardoor de dag ook super snel voorbij was natuurlijk! Ook wel eens fijn, want ik was toch wel een beetje bang dat de rest van de week super traag zou gaan.

Vervolgens was het Zondag dan zover: Laurens Jan zou nog een keertje langskomen in Horsley! Na de afgelopen keer (het voetbaldrama) was ik toch wel een beetje nerveus over hoe het zou gaan lopen en ik wist dat het ook voor Laurens Jan allemaal een beetje ongemakkelijk zou gaan worden. Zaterdag had Katherine al gecheckt bij mij of hij wel voor het donker zou komen, vanwege het voetballen, en ook op Zondagochtend vroeg ze nog weer of hij al onderweg was en of hij op tijd zou komen. Best wel irritant, maar ik besloot me er niet druk om te maken.
Voor mij begon de Zondag dan ook eigenlijk wel goed. Rustig opgestaan en het ontbijt was eigenlijk heel gezellig. De rest was met pannenkoeken aan het ontbijten en er stonden kerstliedjes op, waardoor ik eigenlijk wel vrolijk werd. Vervolgens ben ik dan ook maar mijn kerstcadeautjes in gaan pakken om even lekker in die sfeer te komen. Uiteindelijk kwam Laurens Jan zo rond 1 uur aan, tijdens de lunch, waardoor hij gelijk ook een ‘jacket potatoe' kreeg. Tijdens het eten zat Marcus al de hele tijd te pushen dat hij wilde gaan voetballen en dat LJ door moest eten, maar gelukkig werd er toen wel gezegd dat hij niet zo moest doordrammen. Na de lunch hebben LJ en ik dus een wedstrijdje gedaan tegen Marcus en Henry en natuurlijk hebben we verloren. Het klinkt natuurlijk wel cliché, maar dit was ook echt de bedoeling, omdat ik wist dat beide jongetjes NIET tegen hun verlies kunnen. Na het wedstrijdje ben ik naar binnen gegaan en heeft LJ nog wat langer met die jongens doorgespeeld. Al met al wel prima dus en eindelijk was de druk van dat voetballen verdwenen. Daarna zijn we even op mijn kamer gaan zitten, maar ik merkte dat ik me de hele tijd afvroeg of we niet weer naar beneden zouden moeten gaan. Super irritant, maar dat gaf dus wel aan hoe absoluut niet comfortabel de hele situatie was. Ik had continu het gevoel dat we onszelf niet even af konden zonderen ofzo. Uiteindelijk dus maar weer naar beneden gegaan en een paar uur in de keuken rond gehangen tot we gingen eten. Ook niet ideaal, maar het was eigenlijk nog best wel gezellig. Henry en Katherine hadden weer Minced Pie's gebakken en Laurens Jan had dit nog nooit geproefd. Altijd leuk natuurlijk om te zien hoe iemand zoiets dan voor het eerst eet. Gelukkig vond hij ze lekker, wat Henry ook weer vrolijk maakte. Uiteindelijk gingen we om half 7 eten en Katherine had best wel haar best gedaan :). Na het eten zijn we vervolgens wel vrij snel naar boven verdwenen. Deels omdat Laurens Jan nog met Henry ‘fifa' zou gaan spelen op de Xbox en deels omdat ik gewoon heeeeel graag in bad wilde. Best wel grappig, want de badkamer grenst aan de kamer waar de Xbox staat. Terwijl ik dus lekker in bad lag, kon ik luisteren naar de kreten die uit de andere kamer kwamen. Ik kon precies horen wie er achter stond etc.

Uiteindelijk was de hele dag dus best wel prima en ook wel snel voorbij, maar het was ook wel een beetje ongemakkelijk zoals ik had verwacht. Katherine heeft gewoon bepaalde verwachtingen van mensen die op bezoek komen en het is nogal lastig om daar aan te voldoen. In ieder geval zorgt het ervoor dat je continu aan het denken bent of je wel het goede aan het doen bent etc. Gelukkig kon Laurens Jan hier heel erg goed mee omgaan, wat ik heel erg knap vind. Ik moet dan ook echt even melden dat hij zich heel goed heeft gehouden na dat incident van het vorige weekend.

Vandaag is de ‘werk' week weer begonnen en dat ging tot nu toe wel soepel. Het loopt allemaal natuurlijk een beetje anders omdat het hier vakantie is, wat het lastiger maakt om gewoon mijn verstand op nul te zetten en te gaan. Vanochtend weer om kwart voor 8 begonnen en voornamelijk in de keuken gestaan en de was gedaan. Laurens Jan was er natuurlijk ook nog en die heb ik rond 9 uur dag moeten zeggen, aangezien hij dan met Henry en Katherine meer kon rijden naar Nailsworth. Vervolgens was ik alleen met Marcus en Rafe. Het was best wel een rustige ochtend, maar ook heel erg saai en ik had dus geen tijd om iets schoon te maken, omdat ik Rafe in de gaten moest houden. Ik kon alleen tussendoor snel even de keuken stofzuigen. Katherine kwam zo rond half 1 weer thuis, en nu zit ik dus lekker op mijn kamertje even van een paar uurtjes rust te genieten. Wel vroeg Katherine net nog of ik ergens vanmiddag de badkamer wil schoonmaken en de vloer wil dweilen. Dat wordt dus wat extra uurtjes maken vandaag, maar ik hou maar gewoon in mijn achterhoofd dat het hele gezin morgen richting Londen gaat, dus dat ik morgenavond de hele avond vrij ben :) en Woensdagochtend ook. Ook kan ik morgenmiddag en woensdagochtend dus lekker naar Stroud gaan, waar ik ook wel blij mee ben!
Ik ben de week dus met goede moed begonnen en het aftellen is daarmee ook van start gegaan! Als het goed is zijn de Dinsdag en Woensdag snel voorbij en dan ben ik alweer halverwege de week :). Tanden op elkaar en doorbijten maar!! Het komt wel goed met mij de aankomende week!

Wijziging van de plannen! week 16

Hoi allemaal!

Afgelopen week is met recht een zeer bewogen week te noemen. Kort samengevat is er namelijk besloten dat ik niet meer terug zal komen naar Engeland na kerst. Wat dus betekent dat ik vanaf 26 dec. gewoon thuis blijf!
De precieze reden hiervoor vind ik te persoonlijk om op deze blog te zetten, maar wees niet bang, ik ben niet het huis uitgezet of iets dergelijks. Het is allemaal in goede vrede besloten en jullie horen allemaal vast nog wel hoe het allemaal precies gegaan is.

Bij deze nog een verslag van de week:
Maandagmiddag verliep eigenlijk wel prima. Ik ben weer lekker naar Stroud gegaan om met Felicia te lunchen en daarnaast vond ik ook eindelijk mijn kerstcadeautjes voor Henry en Marcus. Voor Henry werd het een pakket met een douchegel en deo van Axe, onder het motto dat hij dan een echte man wordt ;) en voor Marcus vond ik een klein pakketje lego. Dit was echt een wonder, want lego is een soort van onbetaalbaar normaal. Ik was dus heel blij dat ik voor 5 pond iets gevonden had, waardoor ik hem toch nog blij kon maken met lego. Daarna dus lekker geluncht, maar voor het eerst wat minder leuke gesprekken gehad met Felicia. Op de één of andere manier waren we het wat vaker niet eens dan normaal en we hebben het ook zeker wel eens leuker gehad. Gelukkig moeten dat soort dingen ook kunnen en was het heus wel prima. Denk dat we gewoon allebei een beetje in een ‘jeetje de week is weer begonnen' dipje zaten, waardoor we wat prikkelbaar waren!
Daarna ben ik natuurlijk weer gewoon naar huis gegaan om te werken. Die middag was de dag waarop ik het serieuze gesprek met Katherine had waarin we besloten dat ik naar huis zou gaan. Best wel zwaar dus, maar toch ook wel een opluchting. Op de één of andere manier verliep de rest van de middag dan ook wel relaxt en had ik het zelfs bijna naar mijn zin toen ik de bedden op stond te maken. Katherine had die avond geen zin om uitgebreid te koken, dus het werd pasta met saus uit een pot en wat groente. Wat nog wel grappig is om te melden was de stunt die Rafe uithaalde met zijn luier. Hij kondigde rond 5 uur aan dat hij een luier wilde omdat hij een grote boodschap moest doen. Al met al heeft hij ongeveer een uur stinkend rondgelopen zonder dat er ook maar iets in die luier achterbleef, maar dat kan je zo'n kind ook niet kwalijk nemen. Uiteindelijk kondigde hij aan dat hij klaar was, dus katherine trok die luier uit, maar zodra ze erin keek viel het haar op dat er helemaal niks inzat. En natuuuuurlijk op dat moment, terwijl Rafe dus zonder luier midden in de keuken staat, komt plotseling die grote boodschap er toch uit. Rafe had het blijkbaar even allemaal niet zo goed onder controle. Echt hilarisch! Het is jammer dat je op zo'n moment geen foto kunt maken van het gezicht van Katherine, want ze stond echt een beetje beteuterd naar het hoopje op de grond te kijken. Moet zeggen dat het best een leuk einde van de dag was!

De Dinsdag begon verder weer met schoonmaken. Eerst deed ik natuurlijk weer mijn gewone taken en daarna ging ik de schoonmakers helpen. Katherine wilde dat ze de zolderverdieping schoon gingen maken en ik ging de badkamer daar doen. Dit was de badkamer die ik al die tijd gebruikt heb, dus dat was wel logisch, maar daarna moest ik nog steeds de schoonmakers helpen. Ook toen het al lang 10 uur was geweest. Niet echt top natuurlijk, maar ik besloot om gewoon niet te klagen. Eigenlijk wilde Katherine dat ik op Rafe kon passen, maar hij was ontzettend aan haar aan het hangen. Uiteindelijk besloot ze dus rond 11 uur dat ik kon gaan doen wat ik wilde, omdat het niet zou gaan werken. De rest van de dag bestond voor mij uit het kijken van films en zoeken op het internet naar opleidingen in Nederland. Dat moet ik namelijk natuurlijk ook niet vergeten! De dag werd hierdoor wel heel erg lang, want je zit toch ruim 4 uur een beetje op je kamer te zitten, maar ik zit toch liever relaxt in mijn eentje op mijn kamer dan dat ik rond moet hangen bij Rafe ;)
Uiteindelijk gewoon weer netjes om half 4 begonnen en een lijstje met kleine schoonmaaktaakjes afgewerkt. Het lukte me ineens heel goed om mijn verstand op nul te zetten en dan is het wel lekker dat je een lijst met dingen hebt die je kunt doen. De tijd ging daardoor verder wel snel voorbij. Ook heb ik die dag voor het eerst in tijden weer eens wat huiswerk met Marcus gemaakt, wat ook wel leuk was eigenlijk. Al met al verliep de avond eigenlijk heel rustig, mede doordat er ook niet echt gezeik was met Rafe. Het is altijd een heel verschil als Rafe gewoon rustig mee wil eten en daarna netjes in bad gaat. Dan is het hele huis ineens een stuk rustiger ofzo. Wat nog wel jammer was, is dat ik die Dinsdag bij Katherine ben gaan checken hoe het nu zat met de vakantie. Ik zou namelijk samen met papa, mama en manou na oud en nieuw een weekje in dit huis logeren, maar ik wist niet zeker of Katherine dit nu nog wel wilde, nu er besloten was dat ik naar huis zou gaan. Helaas was Katherine het hier inderdaad niet mee eens en wilde ze ons niet meer in huis hebben. Even een fikse teleurstelling, want ik had me heel erg op deze vakantie verheugd, maar het was niet anders. Gelukkig had ik nog diezelfde avond overleg met papa en mama dat we zouden gaan proberen om een betaalbaar hostel te vinden, zodat we alsnog op vakantie zouden kunnen!

De Woensdag was vervolgens eigenlijk wel weer fijn. Ik ging natuurlijk weer naar de cursus en daar heb ik gelijk gecheckt met de lerares of ik mijn examen eerder zou kunnen doen. De cursus begint namelijk weer in de week na oud en nieuw, dus als we op vakantie zouden gaan, zou ik dan precies mijn examen kunnen doen. De lerares vond het natuurlijk jammer dat ik wegging, maar ze begreep het allemaal wel. Gelukkig was ze ook heel makkelijk qua examen en vond ze het goed dat ik samen met Felicia (het moet in tweetallen) in die week het examen al doe. Heel erg fijn, want dan hou ik er nog een certificaat aan over :). Daarnaast vertelde ik Felicia nog maar even niet dat ik officieel naar huis zou gaan. Dit wilde ik nog even uitstellen, omdat ik het gevoel had dat ze er niet zo positief op zou reageren. Ik heb wel aangegeven dat er misschien sprake van is, maar gewoon nog niet dat het definitief is. Op die manier kunnen we in ieder geval de komende weken nog gewoon lekker lol maken, zonder dat zij al heel teleurgesteld is.
Uiteindelijk zijn Felicia en ik eerder bij de cursus weggegaan omdat Marilyn naar Stroud zou komen. Dit zou voor Felicia de laatste keer zijn dat ze haar kon zien, dus daar wilde we even goed gebruik van maken. Helaas sms'te Marilyn, toen we al weg waren bij de cursus, ineens dat ze niet kon komen. Beetje balen dus, maar ik kon haar toch nog Donderdag zien. Voor Felicia was het eigenlijk vervelender. We genoten weer lekker van een tosti en een mocha koffie en zoals gewoonlijk hadden we allebei echt nog geen zin naar huis te gaan toen het hier eenmaal tijd voor was. Eenmaal thuis was de sfeer gelukkig gewoon weer relaxt. Het enige nadeel was dat er echt een soort van sneeuw storm was, dus dat Katherine helemaal in de stres schoot over het ophalen van de jongens. Uiteindelijk is ze gewoon weggegaan en heb ik even een uurtje op Rafe gepast. De jongens waren vervolgens al om half 5 thuis, waardoor we al om half 6 konden eten en de avond eigenlijk voor mij wel weer afgerond was om half 7. Gelukkig is Katherine ondertussen wel soepel in de avonden en kon ik gewoon naar mijn kamer. Ze vraagt me gelukkig op zulke momenten niet om nog wat langer rond te hangen. Als er 's avonds niks meer te doen is, is er niks meer te doen! Die avond heb ik een uur met mama geskyped en hebben we het bed & breakfast geboekt voor de week na oud en nieuw! Jeeeeeej! Ondanks dat ik naar huis ga, gaat onze vakantie dus nog wel door. Het is echt niet uit te leggen hoe blij ik daarmee was, omdat ik dan alles hier nog kan laten zien. Ik verheug me er echt heel erg op om te laten zien waar ik de afgelopen 4 maanden heb geleefd. Hiernaast is het ook nog eens handig qua bagage. De dingen die ik in eerste instantie niet meer mee kan nemen in het vliegtuig, kunnen we dan gewoon met de auto ophalen. Scheelt weer een hoop verzendkosten van een pakket.

De Donderdagochtend was vervolgens best wel een lange. Ik moest sowieso al langer werken, omdat ik mee wilde naar Cirencester, maar daarnaast was Rafe ook echt niet te genieten. Katherine kon weer eens geen kant op zonder dat hij begon te janken en te zeuren en hij vroeg elke 10 sec. waar mama was etc. Ook ging om alles huilen en schreeuwen en hij deed eigenlijk gewoon niks op een normale manier. Hierdoor begon Katherine al om 10 uur te zeggen dat we waarschijnlijk een stuk eerder naar Cirencester zouden gaan, omdat ze hem niet meer kon verdragen in het huis. De sfeer was dus niet echt top. Uiteindelijk vertrokken we dan ook om kwart voor 11 en was ik dus behoorlijk vroeg al in Cirencester. Omdat Marilyn pas rond 1 uur zou komen ben ik eerst maar gewoon in mijn eentje thee gaan drinken met een sandwich. Lekker een boekje erbij en ik kwam mijn tijd wel door. Vervolgens heb ik het met Marilyn weer ontzettend gezellig gehad en het was dan ook heel raar toen we weer weg moesten. Het was de laatste keer dat ik haar zou zien en dat voelde ineens heel onwerkelijk. We hebben maar heel snel afscheid genomen, maar ik ga haar zeker missen. Ook was het voor mij natuurlijk de laatste keer dat ik in Cirencester was en dat soort dingen zijn toch wel een beetje raar. De rest van de middag/avond was eigenlijk heel rustig. Zelfs zo rustig dat ik me een beetje ongemakkelijk voelde. Ik had steeds het gevoel dat ik iets moest bedenken om te gaan doen. Die dag had ik toch wel het gevoel dat de hele sfeer in het huis toch wat ongemakkelijker is dan eerst. Dit komt denk ik gewoon doordat ik ineens eerder naar huis ga, maar het maakt het er de laatste dagen niet makkelijker op. Ik moest Donderdag dan ook echt proberen om me nog niet druk te maken om de aankomende week, wanneer de jongens vakantie hebben en ik dus wel wat meer moet werken waarschijnlijk. Die avond flipte Rafe hem nog een keertje helemaal, maar gelukkig werd hij wat beter toen zijn papa thuiskwam. Het meest typische was nog wel dat Katherine die ochtend nog uitgebreid tegen mij aan het vertellen was dat alle 3-jarige kinderen zo zijn als Rafe en dat ze allemaal zo op je zenuwen kunnen werken en zoveel geduld eisen. Bladiebladiebla. Blijkbaar voelde ze de behoefte om mij duidelijk te maken dat het gedrag van Rafe helemaal niet zo raar was. Ik laat haar maar gewoon in die waan, maar ik vind het toch niet helemaal normaal..

Nu is het weer Vrijdag en vanochtend voelde ik me in ieder geval wel nuttig. Eerst heb ik natuurlijk schoongemaakt en daarna zou ik vanaf 10 uur op Rafe passen. Rafe was de hele ochtend nog steeds in dezelfde bui als gister en rond half 10 zou er een verzekeringsmannetje komen. Katherine moest hem gewoon wat dingen in het huis laten zien, maar Rafe stond dat natuurlijk niet echt toe. Uiteindelijk liep het erop uit dat ik samen met Rafe in de keuken achter bleef en hem daar moest zien te houden. Dit was weer al vanouds. Schreeuwen, krijsen en totaal geflipt. Natuurlijk kalmeerde hij later ook wel weer en de rest van de ochtend was wel prima. Hij wilde best wel een beetje spelen, alleen zeurde hij gewoon heel veel. Ik heb opgepast tot half 1 en toen kwam Matthew thuis. Ik wilde toen naar boven gaan, maar ben uiteindelijk maar weer naar beneden gerend, omdat ik er vrij zeker van was dat Matthew de ‘jacket potatoes' zou gaan vergeten. Vervolgens dus nog maar even geholpen om de lunch op de borden te krijgen en daarna netjes aan Katherine gevraagd of het goed was als ik even naar boven verdween. Vanaf nu is de vakantie officieel begonnen dus wordt het ritme een beetje anders. Ik heb alleen natuurlijk vandaag wel de hele ochtend gewerkt, dus een paar uurtjes op mijn kamer zitten kan dan ook geen kwaad :)

Ik heb toch wel gemerkt dat het de afgelopen week moeilijker was om mezelf elke keer weer op te peppen, omdat ik besloten heb naar huis te gaan. Ook aankomende week gaat pittig worden, want dan zal ik een hoop uren hier thuis rondhangen, waardoor de tijd gewoon echt super traag voorbij gaat. Maar ik moet niet klagen, want ik blijf maar gewoon tegen mezelf zeggen dat ik over 10 dagen gewoon officieel weer thuis ben!

Weekendje Londen

Hooi allemaal!

Het afgelopen weekend ben ik lekker met Laurens Jan in Londen geweest en het was echt super super leuk! Bij deze een verslagje. Ik zal proberen het niet te overdreven uitgebreid te doen ;)

Mijn weekend begon natuurlijk pas nadat ik eerst Vrijdagavond nog moest werken. Henry had die avond zijn toneelstuk op school en Katherine en Matthew wilden daar natuurlijk heen. Het begon om 7 uur, wat dus betekende dat ik die avond Rafe naar bed zou brengen. Ik moet zeggen dat me dit een hele uitdaging leek, maar het ging allemaal eigenlijk helemaal goed. Omdat Rafe met Marcus in zijn kamer aan het spelen was, had hij niet echt door dat zijn papa en mama weggingen. Toen ik vervolgens rond 7 uur kwam melden dat het tijd was om naar bed te gaan en tanden te poetsen vond hij dit eigenlijk wel prima. Hij wilde perse in het bed van zijn ouders (wat hij de afgelopen 2 weken al deed) en dat zorgde ervoor dat hij super makkelijk naar bed ging. Een hele opluchting voor mij dus. Vervolgens bleek het wat lastiger om Marcus op tijd in zijn bed te krijgen, maar na wat strenge woorden lag ook hij voor 9 uur in bed en hoefde ik alleen nog maar te wachten tot de rest weer thuiskwam. Een rustige avondje babysitten dus. Vervolgens heb ik gelijk die avond maar alvast een lijstje gemaakt van de dingen die ik de volgende ochtend mee moest nemen naar Londen, want ik ben echt een kei in het vergeten van dingen als ik 's ochtends snel mijn tas inpak.

Zaterdagochtend was het dan eindelijk zover! Lekker in de bus naar Stroud om daar in de trein naar Londen te stappen. Laurens Jan zat al in deze trein, dus dat ging allemaal prima :) Eenmaal in Londen moesten we eerst even een oyster card (zo'n kaart voor de metro) fiksen voor LJ, maar ook dat ging allemaal zonder problemen en we waren vrij snel lekker op pad. Omdat het voor LJ de eerste keer was in Londen, wilden we toch ook wel wat toeristische dingen zien, dus daar zijn we maar gelijk mee begonnen. Het eerste op het lijstje was ‘the houses of parliament' en daarmee dus ook de Big Ben en de Londen Eye. Het leuke was dat er onderaan de Londen Eye ook een vrij grote kerstmarkt was, dus daar hebben we ook gelijk een uurtje rondgelopen en kerstcadeautjes gekocht. Er hing daar best wel een leuk sfeertje, dus dat is altijd leuk. Het enige jammere was dat het Zaterdag wel echt heel erg koud was, waardoor we na die kerstmarkt eigenlijk heel erg graag zo snel mogelijk ergens naar binnen wilde om een koffie te drinken en te lunchen. In eerste instantie konden we niet echt iets leuks vinden, dus zijn we maar richting het Buckingham Palace gaan lopen. Niet echt verstandig, want toen we daar eindelijk aankwamen waren mijn voeten echt helemaal doodgevroren. Vervolgens was het ook nog eens een teleurstelling voor LJ, want hij had echt een groot mooi gebouw verwacht en dat is het Buckingham Palace dus eigenlijk helemaal niet. We hebben dus gewoon maar even een fotootje gemaakt en zijn toen het eerste de beste groezelige lunchtentje ingedoken. Helaas was het eten niet echt super smakelijk (lees: een veeeeeelste zoute Lasagne voor LJ) maar het was wel even lekker om binnen te zitten. Wat wel heel erg leuk was, is dat Janna en Peter (vrienden van LJ) ook dat weekend in Londen waren en dat die even langskwamen in dat lunchtentje. Even snel bijgepraat en hallo gezegd en vervolgens zijn we allebei onze eigen weg weer gegaan, maar we hadden wel afgesproken om die avond met z'n allen wat te gaan eten ergens.
Wij zijn vervolgens richting Oxford Street gegaan om daar lekker rond te lopen en kerstcadeaus te kopen. Ik moet zeggen dat dit best wel goed lukte, want volgens mij heeft LJ ongeveer al zijn kerstcadeaus die dag gekocht. Het enige nadeel was dat hij er vervolgens wel de hele tijd meer door de stad moest lopen. Ook kregen we ergens op Oxford Street een flyer met een barcode die we binnen bij de Footlocker konden scannen. Je maakte dan kans op 10, 20 of 5 pond korting, of op een paar gratis sneakers. We hadden beide een korting van 10 pond en ik zag echt heeele leuke schoenen. Het enige probleem was dat het eigenlijk zelfs met die korting nog wel een beetje duur was en dat ik eigenlijk het geld er gewoon niet voor had. Ik kocht ze dus maar niet en we besloten om de volgende dag te proberen een korting van 20 pond te pakken te krijgen ;)
Hierna zijn we samen met Janna en Peter in een typisch Engelse pub beland en hebben we daar wat gegeten. Dit was echt super gezellig en op de één of andere manier waren we allebei super blij om mensen uit Nederland te zien. Het gaf een soort van oud en vertrouwd gevoel ofzo, en het was ook gewoon heel erg leuk. We hebben er dan ook allebei heel erg van genoten en de avond was zeer zeker geslaagd. Vervolgens waren we allebei goed moe en besloten we naar het hostel te gaan. Dit was nog wel een vrij interessante onderneming en reis, want het was niet om de hoek, maar uiteindelijk kwamen we zonder kleerscheuren aan. Eenmaal aangekomen bleek alleen dat ze helemaal geen reservering van ons hadden staan, maar gelukkig was er wel een kamer vrij. Het zou ook wel heel zuur zijn geweest als dat niet zo was, maar je schrikt toch wel even als ze je helemaal niet verwachten. Het Hostel was zoals ik het verwacht had (cheap) maar voor LJ was het wel even een schok. Het is natuurlijk niet te vergelijken met een hotel, dus daar moest hij even aan wennen. Al met al was het prima voor de nacht en kwamen we er de volgende ochtend achter dat er ook ontbijt bij de prijs inzat. Helaas merkten we dit wel pas nadat we al op de kamer zelf hadden zitten ontbijten ;) Vervolgens weer lekker Londen in gegaan!
Eerst naar de Towerbridge geweest en aansluitend daaraan lekker koffie gedronken bij Starbucks. Dit was echt wel nodig af en toe, want met kou en regen wil je toch wel even opwarmen soms. Daarna zijn we richting Covent Garden gegaan. De sfeer daar was echt super leuk, dus we hebben lekker op de markt rondgelopen. Toen we dit eenmaal wel weer gezien hadden gingen we op speciale missie. De mama van Laurens Jan wilde heel graag iets hebben, wat je alleen in Londen kunt kopen, en wij gingen kijken of we het konden vinden. Er waren drie winkels waar we langs konden, maar helaas waren ze alledrie gesloten. Best wel jammer, maar helaas. Vervolgens weer een Starbucks opgezocht om ook nog even wat te lunchen. Tegen dit moment werden we allebei volgens mij al een beetje moe, maar ik wilde heel graag nog een keer langs Oxford Street om te kijken of we een hogere korting konden scoren bij de Footlocker. Eenmaal aangekomen konden we ons geluk niet op. Ik liet mijn barcode scannen en toen stond er ineens dat ik een paar gratis sneakers had gewonnen tot een bedrag van 100 pond! Echt super chill en Laurens Jan had een korting van 20 pond. Uiteindelijk kon ik dus toch die super leuke schoenen hebben (voor noppes) en ik hoefde alleen maar voor de extra zooltjes te betalen die ik nodig had. Ook LJ ging uiteindelijk de winkel uit met nieuwe gympen, dus het was helemaal perfect. Dat zijn echt van die dingen die eigenlijk gewoon NOOIT gebeuren, maar nu dus wel!!
Vervolgens zijn we weer in de metro gestapt richting ‘Harrods' omdat ik vond dat LJ dat gewoon even gezien moest hebben. Het is zoooo'n enorm warenhuis met zulke dure spullen dat je dat toch even moet zien, maar het was ook wel gigantisch druk. Lang leve de kerstperiode natuurlijk.. Ik wilde eigenlijk dus ook heel snel weer weg en toen moesten we ook eigenlijk wel weer richting het station. Daar even wat simpels gegeten en toen vervolgens rond 6 uur de trein weer in. Ik denk dat ik voor ons beide kan spreken als ik zeg dat we echt super moe waren en ik was ook heel erg blij toen ik eenmaal thuis was. Thuis nog even uitgebreid naar mijn schoenen gekeken en toen ben ik maar snel gaan slapen. Ik moet eerlijk toegeven dat ik het echt wel heel erg jammer vond dat het weekend voorbij was, maar het was niet anders.

Vanochtend ging verder rustig aan en ik was gewoon om 10 uur weer klaar. Het schoonmaken was eigenlijk wel een soort van rustgevend en vanmiddag ga ik lekker met Felicia lunchen. Altijd leuk!

Week 15

Hoi allemaal!

De rest van de Maandag verliep eigenlijk zoals al mijn Maandagen hier nu verlopen. Om half 12 pakte ik lekker de bus naar Stroud om daar met Felicia te gaan lunchen. We moesten eerst even langs de supermarkt, aangezien ze wat wilde gaan koken om mee te nemen naar de cursus Woensdag. Dit bleek alleen niet zo gemakkelijk als we hadden gehoopt. Ze had wel een lijstje, maar alles in het Zweeds en van sommige dingen wist ze eventjes niet hoe het in het Engels heette. Dat maakte het zoeken natuurlijk wel wat lastig af en toe! Maar toen we uiteindelijk ook de pekelharing hadden gevonden (na een half uur) konden we dan eindelijk gaan lunchen. Dit was natuurlijk weer gewoon heel gezellig en daardoor vergaten we dat we eigenlijk ook ons huiswerk hadden willen maken. Helaas pindakaas, maar ik had ook zoiets van ‘nou dat doe ik morgen dan wel'. De middag was echt veel te snel om en om half 4 begon ik weer met werken. Katherine en Rafe waren niet thuis, waardoor het wel even lekker rustig was. Lekker weer kleren opgevouwen en opgeruimd en een pasta bolognaise in elkaar gedraaid voor Marcus. Henry kwam die avond namelijk pas om 9 uur thuis en Rafe had al gegeten. Aangezien ik nog steeds strontverkouden was en daardoor niet echt trek had in eten heb ik later maar even wat kleins voor mezelf klaargemaakt. Een hele simpele avond dus, wat ook gewoon wel eens lekker is!

Dinsdag ochtend begon ik met de mentale voorbereiding op de middag. Katherine wilde eigenlijk de hele dag naar Londen gaan en mij alleen laten met Rafe, maar ze besloot om dat toch maar een andere keer te doen. Het nieuwe plan was dat ze even weg zou gaan om nog wat kerstcadeautjes te kopen en daarna stilletjes het huis in zou komen om vervolgens alles in te gaan pakken, zonder dat Rafe dus zou merken dat ze thuis was. Eerst heb ik gewoon nog tot half 10 schoongemaakt en toen ging Katherine er dus snel vandoor. In eerste instantie was Rafe wel oké gelukkig. Ik kon leuk met hem met de treinen spelen en we hebben zelfs nog een puzzel kunnen maken etc. Hij heeft ook wel eventjes tv gekeken, maar dat was maar voor een half uurtje. Helaas begon hij na 2 uurtjes wel heel vervelend te worden. We waren aan het tekenen en toen begon hij me heel erg te testen (zat erin natuurlijk). Hij ging mijn tekening op de grond gooien en zelfs verscheuren en verkreukelen. Toen moest ik wel even streng zijn, want hij moet natuurlijk wel leren dat je dat niet met andermans spullen kunt doen. Dat was dus wel even wat minder, maar Katherine kwam daarna ook snel weer in beeld, dus de ochtend was over het algemeen heel geslaagd! De rest van de middag was ik gewoon vrij en heb ik voornamelijk op mijn kont gezeten en mezelf zielig gevonden vanwege de kou in het huis. Ik moet nog even ontdekken hoe ik mijn elektrische kachel het beste kan gebruiken, want het huis is echt oud en heel erg koud als de verwarming in de middagen niet aanstaat. Vervolgens ben ik gewoon weer om 4 uur begonnen, maar hoefde ik niet zoveel te doen. Er was al lasagne gemaakt, dus ik heb eigenlijk voornamelijk wat zitten lezen. Toen Katherine de jongens van school op ging halen moest ik nog wel even op Rafe passen en toen was hij echt strontvervelend. Hij deed echt ALLES om maar gewoon vervelend te zijn, dus toen was ik wel even gefrustreerd. Gelukkig lag het niet aan mij, want toen iedereen weer thuis was bleef hij zich gewoon zo vervelend gedragen. Wat me wel weer opviel is dat er helemaal geen consequenties zijn als hij zich zo gedraagt. Katherine doet er alleen maar alles aan om het niet uit de hand te laten lopen, waardoor hij uiteindelijk juist zijn zin krijgt met dat vervelende gedrag. Al met al had ik wel weer genoeg Rafe gehad voor die dag, dus ik was blij dat ik om half 7 klaar was en een kruikje mee naar boven kon nemen.
Ook was ik Dinsdag eindelijk zo dapper om Katherine even wat te vragen over kerstmis. Ik wist namelijk niet of ze nou verwachtte dat ik cadeautjes zou kopen voor het hele gezin of niet en dat is toch wel handig om te weten. Uiteindelijk hebben we afgesproken dat ik wat kleins koop voor de jongens, omdat die ook wat kleins voor mij gaan kopen. Daarnaast hoefde ik me verder niet druk te maken om de volwassenen. Best wel fijn, maar dit betekent ook dat ik waarschijnlijk geen cadeautjes terug hoef te verwachten. We zullen het wel gaan zien, maar ik hoef me er in ieder geval niet meer druk om te maken :).

Vervolgens werd ik Woensdagochtend best wel makkelijk wakker. Ik zou naar de cursus gaan en er stond een leuke les gepland! Eerst nog even tot 9 uur zoveel mogelijk geprobeerd schoon te maken en vervolgens snel naar de bus. Het was de eerste dag dat ik mijn ski-jas maar eens aantrok en dat was toch wel zeer prettig. Ik had dat steeds uitgesteld, maar moest er toch aan gaan geloven. Het wordt nu ook in Engeland toch echt wel winter. Op de cursus was het vervolgens heel gezellig. We hadden een soort van vervroegd kerstfeestje en iedereen had iets te eten meegenomen wat typisch is voor zijn eigen land. Ik had beschuit met muisjes en dat werd over het algemeen zeer gewaardeerd. Één Duitse vrouw at er zelfs 3, dus dat was wel heel erg leuk. Iedereen had echt hard zijn best gedaan en uiteindelijk heb ik dus geluncht met een chocoladetaartje uit Slowakije, gevulde pasta uit Polen, vissalade uit Zweden en een soort van gehaktbal uit Duitsland. Voor de rest hebben we spelletjes gespeeld (zoals stoelendans) en naar de kerstliedjes in verschillende talen geluisterd. Gewoon gezellig dus! Daarna ben ik vervolgens nog even met Felicia koffie gaan drinken, maar we hadden dus geen behoefte meer aan een lunch.
Felicia moest die middag een uur eerder weg dan ik, dus de rest van de tijd heb ik door Stroud gelopen op zoek naar kleine kerstcadeautjes voor de jongens. Zoals verwacht had ik gelijk wat gevonden voor Rafe, namelijk een boek, maar voor de andere jongens lukte het nog even niet.
Vervolgens moest ik natuurlijk ook weer terug en heb ik in weer kleren opgeruimd en het eten voorbereid. Marcus kwam een uur eerder thuis dan Henry, dus ik heb eerst gezorgd dat Marcus en Rafe om 5 uur eten hadden. Vervolgens was dat klaar en kon ik gaan beginnen met het eten voor de rest van de mensen, waardoor het wel een goed gevulde middag was. Ook heb ik nog geprobeerd om Rafe in bad te krijgen, maar die was weer net zo vervelend als de dag daarvoor. Zodra hij iets wilde wat hij niet gelijk kreeg begon hij te huilen en ik vind het toch wel lastig om dan rustig te blijven. Ik merk dat ik het heel vervelend vind dat hij het gewend is dat hij dingen krijgt als hij erom gaat huilen.
Voor de rest verliep de avond rustig zodra we eenmaal aan het eten waren. Omdat er op dit moment bijna geen huiswerk hoeft te worden gemaakt, zijn mijn avonden snel voorbij, maar gelukkig wordt daar ook niet moeilijk over gedaan.

En Donderdag was het dan zover, ook in Engeland werd het heeeeel slecht weer. De dag begon al echt verrot omdat de douche niet warm werd. Normaal moet ik altijd 5 minuten wachten tot hij warm wordt, maar dan is het ook wel echt warm. Nu werd hij lauw en stond ik dus te verkleumen onder de douche. Strontvervelend, want daardoor heb je het dus gelijk de halve ochtend koud. Helaas wist niemand waardoor dit kon komen, dus ik moest maar gewoon hopen dat het eenmalig was. In de ochtend kreeg Katherine ineens een schoonmaakaanval, maar dit betekende vooral dat ze zelf heel hard ging schoonmaken. Ik hielp natuurlijk wel, maar dat is niet zo erg als iemand anders ook gewoon hard bezig is. De tijd ging dan ook redelijk snel voorbij en het extra uurtje tot 11 uur dus ook. Daarna even niks gedaan en vervolgens weer meegereden naar Cirencester. Helaas sms'te Marilyn om 12 uur dat ze helaas niet kon komen, vanwege een aantal dingen die ze heel plotseling moest regelen. Heel erg jammer natuurlijk, want toen moest ik ineens in mijn eentje koffie gaan drinken. Daarnaast was het weer ook nog eens dramatisch. Dikke storm en regen etc. In Cirencester ben ik eerst dus maar koffie gaan drinken en daarna ben ik rond gaan lopen voor mijn kerstcadeaus. Merkte dat ik het echt leuk vond om rond te kijken en te bedenken wat iedereen leuk zou vinden etc. Uiteindelijk kon ik mijn cadeaus voor Manou en voor Papa al kopen, dus dat was in ieder geval goed! Daarna moesten we natuurlijk weer in de auto naar huis en ik moet toegeven dat ik het best wel eng vond. Het waaide echt super hard en ik vind het altijd al een beetje eng om bij Katherine in de auto te zitten. Ik vertrouw haar rijstijl niet echt en de wind maakte het er niet beter op. Gelukkig kwamen we heelhuids thuis en ben ik gelijk maar weer begonnen met het eten voorbereiden. Lekker simpel wat pasta met pesto, dus eigenlijk was het helemaal niet veel werk. Henry had die avond zijn eerste opvoering van het toneelstuk op school, dus die zou pas laat thuiskomen. Daarnaast was Matthew gewoon thuis, dus konden ze het na het eten allemaal wel zonder mij af. Ik zat dus om 7 uur weer op mijn kamer te hopen dat mijn neus niet weer helemaal dicht zou gaan zitten, want ja: Ik was nog steeds verkouden en ik mocht mijn neusspray ondertussen al niet meer gebruiken.. uiteindelijk op aanraden van Mama toch maar met mijn hoofd boven een bak dampend water gaan hangen. Je moet toch iets om van je verkoudheid af te komen!

Vandaag is het weer Vrijdag en de dag begon weer rustig. Ik kon vanochtend lekker rustig aan alles schoonmaken en rond half 10 vertrokken Matthew en Katherine samen naar de fitness. In eerste instantie vond Rafe het niet zo leuk dat zijn mama weg was en ging hij heel hard van me wegrennen door het hele huis om te kijken of zijn papa dan nog in het kantoor zat. Dit was dus gelukkig niet het geval, waardoor hij wel weer kalmeerde en gelijk besloot dat hij dan wel met de treinen wilde spelen. Ik hoefde in principe maar 1.5 uur op hem te passen, dus de tijd was wel weer snel voorbij! Daarna lekker een douche gepakt, omdat ik in de middag tenminste zeker weet dat de douche warm is. Hier had ik gelukkig ook gelijk in, maar helaas werd de douche na 5 minuten weer kouder en moest ik er weer onderuit. Ik ga dit toch ook maar weer even melden, want nu het winter wordt is het toch wel belangrijk dat ik gewoon een warme douche kan nemen lijkt me :) De rest van de dag bestond uit films kijken en me mentaal voorbereiden op vanavond. Henry heeft namelijk zijn toneelstuk op school vanavond en Katherine en Matthew gaan daar natuurlijk naartoe. Dat betekent dus dat ik de oppas ben en het wordt de eerste keer dat ik Rafe ook echt naar bed moet brengen. Ik ben heeeel benieuwd hoe dat gaat lopen. Gelukkig kan ik in mijn achterhoofd houden dat ik morgen voor een weekendje met Laurens Jan naar Londen ga! Daar heb ik echt onwijs veel zin in!

Liefs

Weekendje ziek zijn en ruzie met Katherine

Hoi allemaal!

Het weekend is weer voorbij en ondanks dat ik ziek was, zijn er toch zeker nog wel wat interessante dingen te vertellen :)

Vrijdagmiddag wilde ik perse nog even naar Nailsworth omdat ik naar de bieb moest en ook nog eventjes langs het gezondheidscentrum hier. Ik kon gelukkig met Katherine meerijden (scheelde weer buskosten) maar vervolgens moest ik nog 3 kwartier wachten tot de bieb überhaupt open ging. Ik ben dus maar een beetje door Nailsworth gaan lopen, winkeltje in winkeltje uit, maar voelde me daar eigenlijk gewoon te beroerd voor. Vervolgens kon ik naar de bieb en moest ik daar ook weer 3 kwartier wachten tot de bus terug ging. Al met al niet een heel verstandige beslissing, want toen ik thuiskwam voelde ik me echt nog veel beroerder dan eerst. Ik besloot wel om toch nog maar even te gaan strijken, aangezien je dan alleen maar stil hoeft te staan, maar toen Katherine thuiskwam heb ik toch maar gelijk gevraagd of ik na het strijken naar boven mocht verdwijnen, omdat ik heel erg verlangde naar mijn bed. Ik moest toch maar gewoon even accepteren dat ik ziek was. Die middag lag ik dus lekker dik aangekleed om 4 uur al in mijn bed en heb ik een filmpje gekeken, waarbij ik ook gelijk in slaap viel. Wel nog om 6 uur naar beneden gegaan om even wat te eten, maar daarna weer gelijk m'n bed ingedoken. Ik denk dat ik het serieus nodig had, want ik heb die nacht van half 9 tot de volgende ochtend half 11 geslapen. Achteraf was ik heel blij dat ik niet nog geprobeerd heb om de vrijdagavond te werken of om naar Malmesbury te gaan. Die meiden hebben lekker de hele avond in een pub gezeten en dat was voor mij natuurlijk geen optie geweest.

Zaterdagochtend werd ik dus wel redelijk uitgeslapen wakker, maar voelde me nog steeds beroerd. Gelukkig was dit natuurlijk gewoon een vrije dag voor mij dus ik kon heeeeel langzaam opstaan en wakker worden met een lange douche. Vervolgens naar beneden om te ontbijten, waar tot mijn verassing Opa en oma in de keuken zaten. Die vroegen natuurlijk wel gelijk hoe het met me ging, maar ze vonden dat ik er een beetje bleekjes uitzag. Gelukkig was dat ook precies hoe ik me voelde ;)
De rest van de Zaterdag heb ik eigenlijk voornamelijk lekker in mijn bed gezeten, gelezen en tv gekeken. Ik was gewoon echt ziek. Een fikse verkoudheid, maar daarnaast deed mijn lichaam ook gewoon helemaal niks meer. De trap op en af lopen was echt al teveel gevraagd.
Gelukkig zou ik niet de hele Zaterdag alleen zijn, omdat Laurens Jan zou komen. Het is namelijk echt niet fijn om ziek te zijn in een ander huis met andere mensen die toch eigenlijk niet echt voor je zorgen zoals je eigen mama dat zou doen!
Helaas was Laurens Jan er om 3 uur nog steeds niet en na een aantal sms'jes besloot ik toch maar eens om hem te bellen, want begon zelfs een beetje bezorgd te worden. Uiteindelijk kreeg ik hem aan de telefoon en bleek dat ik hem wakker belde. Hij had het die avond ervoor lekker laat gemaakt en lag dus gewoon om 3 uur nog te slapen! Hij natuurlijk gelijk zijn bed uit om richting Horsley te komen, maar uiteindelijk was hij er dus pas om 6 uur. Helaas pindakaas, maar niks aan te doen.
De Zaterdag was dus een hele lange dag en ik was blij toen hij er eindelijk was :) Katherine had Curry gemaakt, wat ik dus niet meer wil eten hier vanwege de kruiden, dus Laurens Jan kon daar nog wat van mee eten. Wat ik wel vervelend vond is dat ik voor mezelf wat simpele risotto rijst had gemaakt en dat Henry vervolgens vroeg: hou je niet van curry ofzo? Terwijl er al drie keer tegen hem gezegd was dat ik me niet zo lekker voelde en daarom wat minder at etc. De dag ervoor stelde hij ook al de hele tijd van die domme vragen, alsof hij gewoon niet wilde onthouden dat ik me niet lekker voel. Dat is toch wel heel vervelend als je ziek bent, want een beetje begrip is dan altijd wel fijn. Ook Matthew leek het allemaal weer niet helemaal door te hebben, want die vroeg wel 3 keer of ik niet nog wat curry wilde. Het enige dat ik wilde, was dat het eten snel klaar was en ik weer terug mijn bed in kon! Gelukkig begreep Katherine dit wel en werd ik na het eten gelijk weer naar boven gestuurd. Daar heb ik lekker met Laurens Jan X-factor gekeken en zijn we vervolgens vroeg gaan slapen. Ik had dit natuurlijk nodig omdat ik ziek was, en Laurens Jan was toch wel een beetje katerig, dus dacht dat hij ook wel gewoon vroeg kon slapen ;)

Zondagochtend hebben we vervolgens niet zo heel erg lang uitgeslapen, aangezien ik om half 10 echt wel wakker was, maar ik werd wel met een wat lekkerder gevoel wakker dan de dag ervoor. Goed nieuws dus! Ik voelde me nog steeds niet top, maar die ochtend voelde het wat meer als een fikse verkoudheid en niet meer zo erg alsof mijn hele lichaam ziek was. Het enige jammere was dat ik die ochtend mijn eerste bloedneus had. Ik had natuurlijk al twee dagen continu mijn neus lopen snuiten en een vrij heftige neusspray gebruikt, die ik dus nu maar even niet meer moest gaan gebruiken..
We hebben lekker rustig ontbeten en gekeken hoe Matthew pannenkoeken ging maken voor Marcus (met een recept ernaast). Vervolgens heeft Laurens Jan nog ruim een half uur gezellig met Rafe zitten spelen terwijl ik alweer naar boven was verdwenen. Moest toch wel toegeven dat ik niet echt met Rafe wilde spelen op mijn vrije dag. Uiteindelijk kwam hij natuurlijk ook wel naar boven en gingen we lekker met zijn tweeën onze sinterklaascadeautjes uitpakken! Dit was echt heeeeel erg leuk en we waren ook super blij met de pepernoten. Ook zat er voor mij nog wat sfeerverlichting in voor in mijn kamer wat echt heel erg goed bedacht was. Daarna zijn we lekker op het bed gaan zitten om een hele lange film te kijken.
Rond 2 uur kwam Marcus alleen ineens naar binnen gestormd met de vraag of Laurens Jan buiten wilde voetballen. Ze hadden het daar de avond van tevoren over gehad en Laurens Jan had het ook wel een soort van beloofd, maar de timing was gewoon niet zo handig, omdat hij over een uurtje weg moest. Wat de reden ook was, hij heeft ‘nee' gezegd tegen Marcus en dat ze het een ander keertje konden doen. We zagen wel dat Marcus teleurgesteld was, maar Laurens Jan vond ook dat hij nee moest kunnen zeggen. Toen hij uiteindelijk rond 3 uur wegging zijn we nog wel even langs de jongens gelopen met een ‘sorry dat we niet hebben gevoetbald dit weekend, maar over 2 weken ben ik er weer' en toen is Laurens Jan weggegaan.
Toen ik vervolgens weer binnen kwam begon de ellende. Daar kwam ik namelijk Katherine tegen en ik had het helemaal niet verwacht, maar ik kreeg me toch ineens een preek. Ze was super boos over het feit dat Laurens Jan niet met de jongens had gevoetbald. Hij moest niet denken dat hij hier als één of andere huurder van een kamer over de vloer was, maar hij moest ook gewoon helpen en zich gedragen als een lid van de familie als hij op bezoek was. En hij was toch zo'n gevoelige jongen, maar waarom kon hij dan niet gewoon even voetballen met Marcus. Nu was Marcus helemaal overstuur en dat kon echt niet. En zo ging ze nog wel even door. Uiteindelijk sloot ze af met de volgende conclusie: Als hij het niet eens even op kan brengen om een half uurtje met die jongens te voetballen, omdat ze dat zo leuk vinden, dan hoeft hij niet te denken dat hij hier nog welkom is. BAM! Ik heb haar toen maar aangekeken en gezegd dat dat heel duidelijk was en heb me toen gelijk omgedraaid en ben weggegaan. Ik was echt helemaal overstuur, maar voornamelijk omdat ik het echt heel erg onterecht vond. Eerst even met mama geskyped en toen vervolgens (nog steeds huilend) naar beneden gegaan om nog even met Katherine te praten. Die dacht er helaas nog hetzelfde over, maar ik heb wel even aangegeven dat ik en Laurens Jan ons beide niet hebben beseft dat het zo'n big deal was wat dat voetballen betreft. Ook heb ik gezegd dat hij zich hier altijd prima heeft gedragen en dat hij altijd zijn best heeft gedaan om te helpen waar hij kon en mee te draaien en dat ik het dan niet terecht vond dat dat dan vanwege één keer ‘nee' zeggen tegen Marcus ineens helemaal naar de achtergrond verdwijnt. Uiteindelijk bleek wel dat Katherine gewoon boos was omdat hij haar kinderen overstuur had gemaakt. Ik vond dat ze echt ontzettend overdreven reageerde en dat ze ook niet echt het recht had om kwaad te zijn op mij, maar we verschilden duidelijk weer van mening. Uiteindelijk was het goed dat ik nog even extra naar beneden was gegaan en de rest van de middag heb ik gewoon lekker in mijn kamer film gekeken en pepernoten gegeten. Rond 5 uur ging ik weer naar beneden en toen was Katherine al bezig met het eten. Iedereen deed heel normaal tegen elkaar en de lucht was wel weer geklaard volgens mij. Toch wel apart, maar dat is blijkbaar hoe Katherine dingen oplost.
Wat wel leuk was is dat ik toch maar besloot om die avond de sinterklaascadeautjes voor het gezin samen open te gaan maken :) Na het eten hebben ze allemaal één voor één hun cadeautje opengemaakt en heb ik hun de traditie van Sinterklaas uitgelegd. Ze vonden het allemaal maar een raar verhaal (dat hij uit Spanje komt enzo) maar ook wel weer heel interessant. Ook waren ze allemaal blij met hun chocoladeletter, chocolaatjes en speculaasjes, dus het was zeker wel geslaagd! Ik moet zeggen dat ik er zelf ook helemaal blij van werd, omdat ik Sinterklaas gewoon heel leuk vind en het toch natuurlijk wel iets van thuis is.
Al met al was het dus een vrij heftige dag, maar ik sloot hem wel op een leuke manier af. Denk ook zeker dat het goed was dat ik alsnog de Sinterklaas cadeautjes gewoon deed, omdat dat de spanning van de middag ook een beetje verdreef. Na het eten ben ik wel gewoon gelijk naar boven gegaan. Lekker een bad genomen en nog even van wat vrije uurtjes genoten. Eigenlijk vond ik het idee dat ik de volgende ochtend gewoon weer zoals normaal aan het werk kon wel heel erg fijn!

Gelukkig was het vanochtend wel weer positief. Ik begon gewoon weer in de ochtend met mijn normale taken en toen de jongens naar school waren gebracht kwam Katherine nog even met me praten. Ze zei dat ze vond dat ik het heel erg goed had gedaan gisteravond met de Sinterklaascadeautjes. Ook zei ze dat de meeste meiden na zo'n 'ruzie' waarschijnlijk gewoon naar hun kamer waren gegaan en niet meer beneden waren gekomen en ze waardeerde het dus dat ik gewoon naar beneden was gekomen voor het eten en dat ik vervolgens gewoon met de sinterklaascadeautjes was begonnen. Dit haalde naar haar idee ook de kou weer even uit de lucht en daar kreeg ik dus een complimentje voor! Vervolgens zei ze ook dat ze er nu gewoon echt wel weer overheen was en dat ik niet bang moest zijn dat ze nu ineens heel negatief over Laurens Jan dacht. Hij was dan ook heus nog wel welkom om het weekend voor hij vertrekt nog langs te komen.
Ik moet zeggen dat ik heel erg blij was dat ze dit nog even tegen me zei en ik was ook ergens wel trots op de manier waarop ik het gisteren dus op heb gelost. Uiteindelijk is de hele situatie nu gewoon positief afgesloten en klaar! Tijd om het weer te vergeten en de rest van de week weer lekker te werken :)

Over een paar daagjes horen jullie weer van me!

Week 14, was snel voorbij, maar nu ben ik ziek

Hoi allemaal!

Het is weer Vrijdag, dus tijd voor een nieuw verhaal!

De Maandagmiddag verliep gelukkig helemaal prima. Het grootste deel van de tijd heb ik in de keuken gespendeerd, waar ik voornamelijk steeds aan het afwassen en opruimen was. Hier zit natuurlijk een leuk verhaal achter dus dat wil ik graag met jullie delen! Hier in Engeland is het blijkbaar traditie dat je een maand van tevoren al je kerstcake maakt. Het is zelfs een speciale dag op de kalender, maar ik ben de naam even kwijt. Het idee hierachter is dat alle smaken dan goed in de cake trekken als je hem een maand laat staan. Katherine is af en toe wel vrij traditioneel, dus die had de Zondag ervoor de halve dag in de keuken gestaan voor die kerstcake. Vervolgens moest dat ding 4 uur in de oven, maar ze had hem er te lang in laten staan. Helaas helaas, cake verbrand en echt zo hard als steen. Die Maandag ging ze dus gelijk een nieuwe poging doen, want ja, die cake moest natuurlijk een maand staan ;) Het moest alleen allemaal ‘snel snel' in het uurtje dat Rafe zijn middagslaapje aan het doen was, waardoor de keuken dus een enorme bende was. Die zooi heb ik dus vervolgens op staan ruimen, maar dat was niet zo heel erg. Ik had echt best wel lol met Katherine over die stomme kerstcake, want ze maakte er zelf ook de hele tijd grapjes over. Het domste van allemaal was nog wel dat ze wat overgebleven beslag in een paar muffinvormpjes had gedaan, en die vervolgens ook aan had laten branden. En dat allemaal omdat het ‘nou eenmaal traditie is' dat je zo'n speciale kerstcake maakt. Uiteindelijk kwam de grote cake er dit keer wel perfect uit, dus voorlopig is dat ook weer klaar! De rest van de avond bestond uit het proberen om Rafe iets te laten eten (wat hij de hele dag nog ongeveer niet gedaan had) en hem in bad doen.
Wat erg leuk was toen de jongens thuiskwamen was dat Marcus zijn cijfer voor Frans terughad. Wonder boven wonder had hij 85% goed gemaakt. Dit was het één na hoogste cijfer van de klas. Omdat ik hier zo hard met hem op heb lopen ploeteren was ik echt helemaal trots en het was echt heel leuk om te zien dat het dus wel effect heeft gehad! :) Dit maakte de dag echt helemaal top! Na het eten moest ik nog even wat spelling oefenen met Marcus en was de dag weer voorbij. Tijd voor een warm bad dus!

Zoals verwacht was Dinsdag echt een onwijs lange dag. Katherine ging om 9 uur weg en ik zou op Rafe passen tot ongeveer 2 uur. Een snelle rekensom geeft aan dat dit dus 5 uur achter elkaar is en dat was toch best wel lang! In eerste instantie vond Rafe het helemaal niet leuk, maar uiteindelijk besloot hij dat hij wel op de computer naar Cbeebies (kinderzender hier) wilde kijken. Dit hield hij dus echt achterlijk lang vol en ik voelde me een vrij slechte au pair omdat ik dus niet eens echt met hem speelde. Uiteindelijk kon ik hem tegen 11 uur zover krijgen dat we naar het buurwinkeltje gingen om wat melk en wat chocolaatjes te halen, maar vervolgens dook hij weer achter de computer. Zo ging het eigenlijk de hele middag/ochtend door, met uitzondering van een snelle lunch, en hij heeft dus een paar uur lang tv zitten kijken. Op een gegeven moment merkte ik wel dat hij zich ging vervelen, maar hij wilde perse in de keuken blijven bij die computer om op zijn mama te wachten. Het stomme hieraan was, dat ik dus ook de hele tijd niks stond te doen in die keuken. Dan is 5 uur echt een eeuwigheid! Uiteindelijk kwam Katherine gelukkig netjes om 2 uur thuis en toen kon ik nog even genieten van een paar vrije uurtjes.
In die paar vrije uurtjes had ik een heel goed gesprek met Laurens Jan op skype en heeft hij uiteindelijk besloten om na Oud en Nieuw niet meer terug te komen naar Engeland. Dit was natuurlijk geen makkelijke beslissing en het voelde ook vrij definitief, maar ik had zelf ook aangegeven dat ik dacht dat dit voor hem het beste zou zijn. Ik moest dus wel even een paar keer slikken, maar ik snap het echt helemaal, aangezien het hier voor hem gewoon niet zo heel erg leuk is.
Daarna ben ik om 5 uur weer gaan werken en eten voorbereiden etc. uiteindelijk kwam iedereen vrij laat thuis uit school, dus alles had een beetje een achterstand op de normale routine. Al met al was ik dus iets later klaar, maar de avond was verder wel snel voorbij gegaan. Ook heb ik die dag voor het eerst een soort van écht goed vlees gegeten hier. Katherine had fazant gebakken in een wijnsaus en dat smaakte toch een stuk beter dan de sausages etc. :) Samengevat dus een heeeeele lange dag, maar die zitten er natuurlijk altijd wel tussen! Wel is Dinsdagavond de enige avond dat er hier überhaupt iets leuks op tv is, dus dat was wel weer prima.
Toen ik vervolgens op Woensdag wakker werd voelde ik me echt belabberd. Mijn energielevel was echt super laag en ik begon te vrezen dat ik toch ook niet onder de verkoudheid/griep uit zou gaan komen die hier heerst. Wel gewoon lekker naar cursus gegaan, maar er kwam eigenlijk niet zoveel uit me. Gelukkig vond niemand dit heel erg, want normaal doe ik altijd hartstikke goed mee. Daarna ben ik nog weer gaan lunchen met Felicia, wat natuurlijk gewoon wel gezellig was, maar ik voelde me gewoon de hele dag niet echt top. Eenmaal thuis moest ik gewoon weer de normale dingen doen en gingen Katherine en Rafe nog even weg. Dit vond ik echt helemaal niet erg, want Rafe was die dag echt een vervelende jongetje. Hij was een beetje ziekig en had al een paar dagen niet zo goed gegeten, wat inhoud dat hij dus geen energie had en daardoor moe en zeurderig werd. Uiteindelijk ging de middag lekker snel voorbij en kon ik helpen met het voorbereiden van het eten. Dit was ook het moment dat ik Katherine vertelde dat Laurens Jan definitief naar huis zou gaan. Haar reactie was echt super lief, wat ik niet echt verwacht had. Ze begon helemaal voor te stellen dat hij de komende weken dan best wat vaker langs kon komen en dat hij het weekend voor hij ging vliegen ook moest komen, want dan konden we uitgebreid lunchen etc. Het was heel duidelijk dat ze heel flexibel wilde zijn om er maar voor te zorgen dat ik nog ging genieten van de dagen dat hij hier dan nog was. Ook was ze gewoon überhaupt heel positief over hem in persoon, wat natuurlijk altijd leuk is. Ze vond het dan ook echt oprecht zonde dat het niet gelopen is zoals gehoopt. Het eten bestond die avond uit zalm met noedels en groente, vanwege het nieuwe dieet van Matthew. Hij moet namelijk zijn cholesterol naar beneden brengen. Jammer was wel dat we eerst moesten wachten tot hij thuiskwam uit Londen, dus dat we vrij laat aten. Gelukkig lag Rafe al wel heel vroeg in bed, dus daar hadden we geen last meer van. Uiteindelijk was ik blij toen ik eenmaal klaar was en ik een hele lading keelsnoepjes etc. van Katherine mee naar mijn kamer kreeg. Het enige wat ik kon doen, was hopen dat ik me de volgende ochtend weer beter zou voelen na een goede nacht slaap.

Helaas was dit niet echt het geval en werd ik gewoon weer wakker met een nog ergere keelpijn. Wel gewoon de normale schoonmaak dingen gedaan die ochtend en daarnaast ook nog de koelkast schoongemaakt. Dit was echt bizar veel werk, aangezien er 8 fazanten in de koelkast hadden gelegen (ja, je leest het goed). Die waren per ongeluk ontdooit dus de hele koelkast zat onder het bloed etc. wat natuurlijk niet erg lekker is. Uiteindelijk koste het me ruim een uur om dit schoon te krijgen, maar was uiteindelijk wel heel tevreden toen ik klaar was. Vond het ook echt niet erg om te doen eigenlijk. Vervolgens ben ik maar even een uurtje niks gaan doen om daarna weer met Katherine mee te rijden naar Cirencester. Ik ging weer lekker koffie drinken met Marilyn en na onze koffie zijn we even over de kerstmarkt daar gaan lopen. Helaas was dit allemaal niet echt heel erg interessant. Alles was eigenlijk voornamelijk heel duur en lelijk, dus we waren snel uitgekeken ;) Daarna zijn we nog maar even zoveel mogelijk giftshops afgegaan, want ik moest ideeën op gaan doen voor mijn kerstcadeautjes! Toen ik eenmaal om half 4 weer met Rafe en Katherine in de auto zat begon de ellende helaas. Rafe kreeg het binnen 5 minuten voor elkaar om uit zijn autostoeltje te kruipen en wilde er niet meer terug in. Vervolgens ben ik ook maar achterin gaan zitten en heb hem een normale riem omgedaan zodat het wat veiliger was. Hier was hij het alleen niet mee eens, dus daar probeerde hij ook onderuit te kruipen, wat hem nog lukte ook. Vervolgens wilde hij koste wat kost voorin zitten, maar dat mocht gewoon niet. Dit resulteerde in een gevecht tussen mij en Rafe, waarbij ik probeerde hem op de achterbank te houden en hij door middel van schoppen, slaan, bijten en krabben voorin probeerde te komen. Hij flipte hem gewoon weer helemaal en het was echt super moeilijk om hem achterin te houden. Ondertussen was Katherine als een dolle aan het rijden om maar zo snel mogelijk thuis te zijn. Uiteindelijk hield Rafe dit de volle 25 minutenrit vol en bleef hij maar schreeuwen en krijsen en moeilijk doen. Echt absoluut niet leuk, want ik was gewoon echt met hem aan het worstelen voor een half uur. Toen we eenmaal thuiskwamen was ik het dan ook even goed zat. Daarnaast zette mijn verkoudheid helaas ook super hard door, waardoor mijn stem verdween etc. Gelukkig had Katherine dit wel door en ze vroeg zelfs of ik niet eerder wilde stoppen om gewoon mijn bed in te kunnen, maar dat vond ik niet nodig. Uiteindelijk verdween ik gelijk na het eten naar boven met een hoop paracetamol en anti griep drankjes, omdat ik me toch wel echt beroerd voelde. Niet zo'n heel leuk einde van de dag dus, maar over het incident met Rafe kon ik me gelukkig niet al te vervelend voelen.
Wat wel heel erg leuk was Donderdag was dat ik in de middag mijn pakketje met typisch Nederlandse dingen ontving. Hier zaten ook beschuit met muisjes in en dat vond ik echt een geweldig idee! Ik besloot dan ook dat ik die de volgende Woensdag mee ga nemen naar de cursus, want dat is echt iets typisch Nederlands. En natuurlijk was ik ook heel blij met de stroopwafels en de speculaasjes :) Weet alleen nog niet wanneer ik dat in godsnaam allemaal op moet eten ;)

Nu is het weer Vrijdag en ik ben officieel een soort van ziek. Vanochtend wel gewerkt (ondanks het feit dat Katherine het ook wel goed vond als ik in bed bleef liggen) maar dat liep toch allemaal niet zo soepel. Moest ook nog een uurtje op Rafe passen, maar die bleef gelukkig wel rustig. Wat heel erg jammer is, is dat ik vanavond naar het huis van Marilyn zou gaan samen met Felicia. We zouden daar gaan slapen en morgen Malmesbury ingaan. Helaas heb ik zojuist ge-sms't dat ik me echt niet goed genoeg voel, dus ik blijf vanavond thuis. Echt super stom, maar ik moet het aankomende weekend uit gaan zieken. Wel wil ik eigenlijk proberen om vanmiddag nog even met de bus op en neer te gaan naar Nailsworth, zodat ik nog even langs de bieb kan voor wat nieuwe boeken. Gelukkig komt Laurens Jan waarschijnlijk morgen wel hierheen, dus dat is heel erg fijn! Ook ben ik blij dat Katherine heel erg haar best doet om me duidelijk te maken dat nu echt niet de hele tijd hoef te werken (al probeer ik dat wel). Jullie horen na het weekend weer van me! Al zal het dus wel niet zo interessant worden ;)