Hoi allemaal!

Vanochtend ben ik weer begonnen met werken, dus dat betekend dat het weekend weer is afgelopen. Ik heb eigenlijk best wel een heel leuk weekend gehad, dus dat is mooi!

Zaterdag had ik met Felicia afgesproken om naar Cheltenham te gaan. Ik was best wel zenuwachtig, want we zouden samen naar een kamer gaan kijken die Laurens Jan misschien zou kunnen huren :) Ik hoopte natuurlijk heel erg dat het iets zou zijn, dus de zenuwen waren goed aanwezig. Eerst hebben we een uur in de bus gezeten om in Cheltenham te komen. Gelukkig had de verhuurder van de kamer aangeboden om ons in het centrum van Cheltenham op te komen halen. Dit was echt heel erg handig, aangezien we anders nog een andere bus hadden moeten nemen en een stuk hadden moeten lopen. Daarnaast was het ook wel weer een beetje spannend, want we hadden natuurlijk geen idee bij wat voor iemand we in de auto zouden stappen. Het klonk allemaal wel prima en we waren natuurlijk met zijn tweeën, maar toch!

Het wachten op de verhuurder was eigenlijk heel erg lachwekkend. We wisten alleen maar dat hij in een grijze auto zou komen, dus we hebben ongeveer 10 minuten naar elke grijze auto staan wijzen die langskwam. Achteraf moet dit er natuurlijk idioot uit hebben gezien. Gelukkig was het vrij duidelijk wie we moesten hebben toen hij eenmaal aan kwam rijden. Het was een hele normale man en hij heeft ons de hele rit duidelijk gemaakt waar we heen gingen rijden etc. Denk dat hij ons heel graag duidelijk wilde maken dat we ook echt naar de kamer gingen.De kamer zelf viel gelukkig ook mee. Het was wel een hele kleine kamer, maar het huis zag er verder prima uit. Er komt een schoonmaakster elke week en de jongens die er al wonen houden de keuken blijkbaar wel goed schoon.Verder is het een hele rustige buurt, waar volgens mij alleen maar gezinnen wonen. Eigenlijk waren we er dus wel heel snel uit dat het er goed uit zag, dus toen konden we weer terug worden gebracht naar het centrum.Ondanks alles waren we allebei best opgelucht dat we gewoon weer in het centrum stonden en we vonden het toch wel avontuurlijk van onszelf dat we dit gewoon maar gedaan hadden.

De rest van de dag hebben we nog een beetje geshopt (eigenlijk heeft voornamelijk Felicia geshopt) en hebben we pizza gegeten. Heb me onwijs zitten verbazen, want Felicia pakt gewoon alles wat ze leuk vindt en past het niet eens even aan. Ik ben veel zuiniger met mijn geld hier, dus dat verschil werd die middag pijnlijk duidelijk. Ook wilde ze graag pizza eten, maar achteraf bleek dat voor mij echt veel teveel te zijn als lunch. Maar het was gewoon wel heel gezellig. Ik moest ook nog bestelde schoenen ophalen voor Henry. Dit was helaas niet zo'n succes, want ze bleven me maar vertellen dat die schoenen er nog niet waren en dat ik had moeten wachten tot ze zouden bellen. Ik vertrok dus zonder schoenen. Op de terugweg zijn we nog even uitgestapt in Stroud om te kijken of er ergens een fitness centrum was. Die was er wel, maar voor mij is het te duur om daar een abonnement te gaan nemen. Het was 35 pond per maand, maar het kost mij ook nog 6pond reisgeld elke keer als ik erheen ga, dus dat vond ik teveel. Die avond heb ik eigenlijk een soort van helemaal niks meer gedaan. Was echt best wel moe. Had nog wel een discussie met Katherine, aangezien ze vindt dat ik te weining eet. Moest haar er even van overtuigen dat het echt wel goed zou komen en dat mama het niet erg zou vinden dat ik geen cake etc. eet hier. Ook bleek dat de schoenen die ik op had zullen halen wel gewoon klaar hadden gestaan. Heel frustrerend dat ik die middag gewoon werd weggestuurd.

Zondag was weer een dag waarop ik eigenlijk niet zoveel kon doen. Ik had me er op voorbereid en heb voornamelijk nederlandse tv gekeken op mijn laptop. Nu ik van tevoren weet dat de zondagen gewoon heel saai zijn, kom ik ze beter door. Ook heb ik voor het eerst kunnen lachen om Rafe. Hij had een heliumbalon gekregen, maar die had hij natuurlijk losgelaten in de tuin. Gevolg was dat de balon aan de schoorsteen hing. Wij wister dat niet en hij kwam binnen en bleef maar vragen om een grote ladder. Echt hilarish, want wij snapten natuurlijk niet waarom. Hij had in de tuin zo'n klein keukentrapje neergezet en wilde daarmee de balon van de schoorsteen gaan halen, wat dus eigenlijk heel schattig was. Het eindigde natuurlijk wel in tranen, omdat hij besefte dat de balon niet meer terug zou komen.

Vanochtend ben ik gewoon weer begonnen aan de nieuwe week. Helaas begon dit niet zoals gehoopt. Ik begon met schoonmaken en zodra Rafe uit zijn bed kwam, begon hij al gelijk duidelijk te maken dat ik niet in de buurt mocht komen. Ik heb dus nog wat schoonmaakdingen afgemaakt, en ben toen maar naar de speelkamer gegaan. Katherine probeerde weg te gaan en mij met Rafe te laten spelen, maar dat accepteerde hij totaal niet. Hij bleef maar nee tegen mij zeggen en begon te huilen en later ook te gillen. Uiteindelijk gingen we dus met zijn drieën naar beneden. Katherine besloot dat we Gingerman cookies konden bakken. Dit ging wel goed en ik mocht ook wel een beetje helpen van Rafe, maar zijn mama moest continue in de buurt zijn. Toen ze 10 minuten weg ging om eieren te halen ging hij gelijk naar mij schreeuwen en zich op de gang opsluiten. Hij was helemaal niet overstuur, maar zodra ik in de buurt kwam ging hij wel weer schreeuwen en huilen. Ik heb dit tegen Katherine gezegd, en volgens mij beseft ze nu ook wel dat hij het allemaal heel bewust doet. Ze zegt zelfs dat hij ons gewoon allemaal onder controle wil houden. Ik hoop alleen wel dat we daar snel wat aan gaan doen, want dit is echt heel irritant en vermoeiend. Ik moet gewoon echt binnenkort gaan vragen of ze een manier gaat bedenken om te zorgen dat hij daarmee ophoudt. Nu weet hij gewoon dat als hij gaan schreeuwen of huilen dat hij dan niet met mij hoeft te spelen. En dat schiet natuurlijk niet op.

Nu heb ik lekker een middagje vrij en denk dat het binnen blijven wordt. Het regent namelijk best wel heeeeel erg hard. Ik hoop dat er deze week wat vooruitgang gaat komen in de relatie tussen mij en Rafe, anders moet ik vrijdag gaan praten over een eventuele oplossing of iets dergelijks, maar dat zijn natuurlijk niet de leukste gesprekken. Jullie horen Vrijdag weer van me!

Liefs Merel