Bij deze mijn belevingen van afgelopen weekend. Helaas was dit weekend iets minder interessant dan de vorige, maar het blijft leuk om lekker twee daagjes wat voor jezelf te kunnen doen. Vrijdagavond was net als alle andere avonden, alleen had ik nu een soort van helemaal niks te doen. Om half 5 had ik het eten voorbereid en het enige wat ik hoefde te doen, was wachten tot de jongens uit school kwamen om kwart voor 6. Toen bleek dat Katherine later dan normaal wilde gaan eten en daarna was ik om 7 uur al weer klaar. Niet verkeerd dus. Zaterdag was echt wel een leuke dag. Ik heb voor het eerst echt een soort van uit kunnen slapen en lekker van vrijdag avond half 10, to zaterdagochtend half 10 geslapen. Denk dat ik het toch wel even nodig had. Lekker rustig ontbeten en om half 12 de bus genomen richting Stroud. Daar had ik met Felicia afgesproken om naar de film te gaan. Gelukkig is de film niet zo heel erg duur hier (lees 6.50 pond), dus ik denk dat ik dat zeker wel vaker ga doen. We gingen naar de film : ‘I don't know how she does it' en het was helaas niet zo heel erg interessant. Het was op zich wel een prima film, maar vrij voorspelbaar. Voor mij kon dit de pret gelukkig niet echt drukken, want ik was in een bioscoop en tenminste niet thuis op mij kamer! Na de bioscoop zijn we nog even Stroud ingegaan om iets te eten en kleren voor Felicia te zoeken. Vooral het eten zoeken was nog een hele onderneming. Omdat Felicia uit Zweden komt, is ze gewend om best wel uitgebreid te lunchen. Ik ben precies het tegenovergestelde gewend en ben tevreden met een broodje van de bakker. We moesten dus even goed zoeken om aan beide wensen te kunnen voldoen. Uiteindelijk heb ik ergens een broodje gekocht en zijn we daarna gaan zoeken naar een plek waar Felicia Fish en Chips kon eten. Uiteindelijk kwamen we bij een soort van snackbar waar we sowieso niet nog een keer naartoe gaan. De chips waren niet echt lekker, maar ik hoefde ze dus gelukkig ook niet te eten ;)
Daarna gingen we proberen kleren te zoeken voor Felicia. Felicia koopt nogal veel kleren, maar nu had ze kleren nodig voor een bruiloft hier in Engeland. Ze vond het alleen heel erg moeilijk om te bepalen wat je nou eigenlijk aankon naar een bruiloft hier, dus dat hebben we even samen gedaan. Uiteindelijk hebben we echt wel wat leuks gevonden, dus ik denk dat het nu wel goed moet komen. Ik blijf me verbazen over de gemakkelijkheid waarmee zij haar geld uitgeeft. Ik probeer hier echt ook nog wat geld over te houden, maar zij geeft elke week haar volle 100 pond uit aan van alles en nog wat. Volgens mij zou ik daar heel hard mijn best voor moeten doen. Ik had wel ergens een hele leuke broek gezien die ik misschien wil gaan kopen aankomende week, maar zelfs dan moet ik hard mijn best gaan doen om al mijn geld uit te geven.
Ook was ik Zaterdag heel blij met de bus. Tot nu toe moest ik elke keer 6 pond betalen om op en neer naar Stroud te kunnen met de bus, wat eigenlijk best wel veel geld was. Het leuke is nu, dat ik me afgelopen week heb ingeschreven voor de cursus Engels. Hiermee ben ik nu een officiële student aan het Stroud College en krijg ik korting op de bus. Niet een beetje korting, maar heel veel korting. Ik hoef nu nog maar 1.20 pond te betalen voor een enkeltje, wat betekent dat ik nu voor 2.40 pond op en neer kan naar Stroud. Ik was helemaal happy gister, omdat dit me dus heel erg veel reisgeld gaat schelen. Nu kan ik wat vaker naar Stroud gaan, zonder dat ik gelijk denk dat het wel veel geld kost met de bus etc. Zaterdagavond heb ik lekker een curry gegeten. Het avondeten is ondertussen een beetje een strijd geworden. Katherine heeft natuurlijk twee zoons die onwijs veel eten. Nu vind ze elke keer dat ik te weinig eet in de avond en schept ze altijd extra op. Ik heb besloten me er maar niet te druk over te maken, maar ik krijg het gewoon niet altijd op. Gelukkig doet ze dan ook niet echt moeilijk.

Zondag was zoals altijd een dag waarop ik eigenlijk bijna niks doe. Ik werd weer lekker vroeg wakker (lees 7.30) en heb maar weer rustig aan ontbeten. Daarna een beetje gelezen en lekker hardgelopen. Het is echt heel erg fijn om in de ochtend hard te lopen en daarna lekker je dag te beginnen. De rest van de ochtend heb ik besteed aan een het schoonmaken van mijn kamer en de badkamer. Toen ik bezig was met schoonmaken kwamen Rafe en Marcus naar boven. Rafe wilde nu ineens wel weer met me spelen, maar het kwam mij gewoon even niet goed uit. Ik was aan het schoonmaken en wilde dat gewoon klaar hebben. Binnen een paar seconden waren die twee jongens in mijn kamer Hide and Seek aan het spelen. Ik merkte dat ik dat toch niet echt fijn vond, omdat het wel mijn kamer is en er genoeg spullen en kleren liggen waarvan ik niet wil dat Rafe er wat mee doet. Uiteindelijk kon ik ze wel mijn kamer uit krijgen, maar voelde me toch een beetje schuldig. Rafe wilde eindelijk uit zichzelf met me spelen en dan stuur ik hem weg. Ben uiteindelijk maar even naar Katherine gegaan om dit te bespreken en ze snapte me wel. Ze gaat ook tegen de jongens zeggen dat ze moeten proberen mijn kamer te vermijden. Als Rafe toch weer mijn kamer inkomt, moet ik maar gewoon proberen m'n laptop veilig te stellen etc.
Op Zondag merk ik toch wel dat het contact met het gezin voor mij een beetje een ding is. Ik vind het moeilijk om daar de balans in te vinden. Aan de ene kant is zondag de enige dag waarop ik echt een beetje tijd door zou kunnen brengen met Marcus en Henry, maar aan de andere kant is het ook mijn vrije dag en merk ik dat ik echt wel behoefte heb aan een beetje rust in m'n hoofd. Ook wil ik niet de hele dag op mijn kamer zitten, maar als ik beneden ben, doet iedereen toch ook zijn eigen ding. Toen ik in de middag ging lunchen bleek dat iedereen weg was. Ik had geen idee waar ze waren en voelde me ineens heel alleen. Gelukkig heb ik heus wel genoeg dingen die ik kan doen, dus ik overleefde het alleen ook wel.
Iets wat er de afgelopen week best wel een beetje insloop is dat ik het nu moeilijk begin te vinden om zo ontzettend afhankelijk te zijn van het schema van anderen. Omdat ik op kamers woonde, was ik best wel gewend om te eten wanneer ik wilde en gewoon lekker mijn eigen ding te doen. Hier kan dat natuurlijk niet. Qua eten ben ik afhankelijk van wat Katherine wil maken en aangezien dat 5 keer in de week pasta is, ben ik daar niet altijd blij mee. Ook ben ik gewoon afhankelijk van wat er in de koelkast ligt etc. Dit zijn hele kleine dingen, maar daardoor ga ik ook juist die kleine dingen in Nederland weer meer missen. Het vergt best wel veel energie om altijd maar bezig te zijn met wat er van je verwacht wordt en hoe het gezin wil dat je iets aanpakt. Ik denk dat ik me best wel goed aan heb kunnen passen, maar nu het allemaal wat normaler wordt, begin ik me pas te beseffen dat het best wel lastig is om alles goed te blijven doen en een onderdeel te worden van het gezin.
De rest van de dag verliep lekker als een typische zondag. Als avondeten hadden we lasagne, waar ik wel mee kon leven en de rest van de avond bestond uit Katherine overtuigen dat ik echt geen crumble meer hoefde en X factor kijken! Ook is er helaas hoofdluis geconstateerd in dit huis en gister gingen we toch maar proberen om Rafe zijn haar te wassen. Eigenlijk is het helemaal niet grappig, maar we hadden drie mensen nodig om hem vast te houden etc. Ik vond het hilarisch! Het lijkt wel oorlog in dit huis als zijn haar moet worden gewassen, maar ik vond ook echt dat het moest gebeuren. Je kan een kind moeilijk met hoofdluis naar een kinderdagverblijf sturen, wat ze dus wel de hele week al had gedaan..

Vanochtend was ik eigenlijk best wel happy. Ik heb netjes tot tien uur gewerkt en toen ben ik gelijk weggegaan voor een bezoekje aan de dokter. Mijn oren doen een beetje raar op het moment en ik wilde toch even checken of het er allemaal goed uitzag, zodat ik me geen zorgen hoef te maken. Het was al gelijk weer duidelijk dat mijn oren vrij apart zijn, want de dokter begon gelijk te zeggen dat het er allemaal inderdaad heel apart uitzag. Gelukkig waren er geen tekenen van ontsteking of iets dergelijks, maar ik kreeg wel gelijk de mededeling dat als ik ook maar een beetje een vochtig oor zou krijgen ik gelijk dezelfde dag nog langs moest komen etc. Ik werd dus wel serieus genomen.
Daarna ben ik gelijk naar Stroud gegaan. In mijn eentje dit keer, maar dat vond ik eigenlijk wel prima. Ik had een hele leuke broek gezien en wilde die gewoon op mijn gemak eventjes gaan passen. Helaas heb ik wel dikke pech in de winkels hier. De meeste winkels hebben als kleinste maat een 8, wat gelijk staat aan maat 36 in Nederland. Qua broeken is die maat gewoon te groot voor mij, dus ik paste eigenlijk helemaal niks. Gelukkig heb ik qua shirtjes wat meer mazzel. Sommige dingen zijn in 8 te groot, maar een aantal dingen passen gelukkig wel. Blijkbaar zijn er niet zo heel veel kleine mensen hier in Engeland. Tot nu toe heb ik alleen nog maar een maatje 6 gezien in de Primark, maar dat is dan ook een internationale winkel. Uiteindelijk heb ik hele leuke trui gevonden en een wat grotere tas. Ik merkte dat ik steeds problemen heb met alle spullen die ik mee wil nemen, dus die had ik echt nodig. Het feit dat ik hier een student ben nu, maakte het shoppen nog leuker aangezien ik ineens 20% korting kreeg.
Ik heb de afgelopen dagen geprobeerd wat vaker foto's te maken, maar ben er nog niet helemaal aan gewend. Ik ben mezelf aan het aanleren om ook van de kleine simpele dingen foto's te maken, zodat ik die allemaal terug kan zien aan het eind. Heb nog steeds niet zoveel foto's van mezelf, maar Katherine heeft al aangeboden heus wel wat vaker foto's van mij te willen maken ;) Ga vandaag een aantal foto's van afgelopen week uploaden :)

Liefs!