Maandagmiddag had ik verwacht dat het allemaal wel lekker relaxt zou blijven. Eerst heb ik nog even in Marcus zijn kamer stof gezogen, wat heel hard nodig was. Hij had namelijk heel netjes al zijn lego zelf onder het bed geschoven, zodat ik niks stuk kon maken of iets dergelijks. Daarna heb ik Katherine geholpen met het opruimen van de keuken terwijl zij aan het proberen was lasagne te maken. Natuurlijk wilde Rafe hier heeeeel erg graag bij helpen, waardoor de keuken op het eind iets weg had van een oorlogsgebied. Dit schoonmaken duurde dus wel even en vervolgens wilde Katherine eigenlijk nog even weg. Ze wilde weggaan en dan vervolgens gelijk de jongens van school halen. Dit leek mij wel prima, want dan zou ze ongeveer een uurtje weg zijn. Ik had er ondertussen wel vertrouwen in dat Rafe snel zou kalmeren als ze eenmaal weg was, maar niks was minder waar. Hij had het natuurlijk gelijk door en begon ook gelijk met schreeuwen en huilen. Het idiote was alleen dat hij dit dus het volledige uur heeft volgehouden tot ze terug was. Super frustrerend, want ik zag gewoon dat hij echt zijn best aan het doen was om te huilen. Niet echt overstuur dus, maar wel net doen alsof. Ik heb volgens mij echt alles wel geprobeerd, maar alles wat ik zei of deed was natuurlijk niet goed voor hem. Bij alles wat ik zei, riep hij alleen maar extra hard om zijn mama. Ik had gewoon besloten om de hele tijd kalm tegen hem te praten en te blijven herhalen dat mama snel terug zou zijn en dat het beter was om te kalmeren. Dit hielp niet echt, maar hij bleef me wel de hele tijd volgen. Hij was een soort van aan het smeken om zijn mama terug te krijgen, wat best wel aandoenlijk was. Ook kwam hij op een gegeven moment met zijn schooltas aan om duidelijk te maken dat hij dan ook naar de school van de jongens wilde, want daar was mama. Al met al niet de beste middag dus. Natuurlijk vond Katherine het ook niet zo leuk toen ze thuiskwam, maar ze blijft er nu wel vrij nuchter onder. Ik denk dat ze het ook heel fijn vind dat ik het me niet zo heel erg veel meer aantrek. Ik vind het eigenlijk alleen maar sneu voor Rafe dat hij nog niet beseft dat hij ook gewoon een hele leuke tijd met mij zou kunnen hebben. Ik blijf mezelf maar vertellen dat dit nog wel komt! De rest van de avond bestond uit het snel naar binnen werken van de lasagne en vervolgens het maken van huiswerk met Marcus. Hij moest best wel veel doen, maar we hebben ook echt wel lol gehad. Hij was helemaal verontwaardigd dat ik op de basisschool nog niet echt huiswerk had, terwijl hij vanaf groep 1 al elke avond huiswerk aan het maken is. Erg leuke discussies heb ik altijd met hem.

Dinsdag begon ik vrij zenuwachtig, omdat ik de hele ochtend en een deel van de middag op Rafe zou gaan passen. Eerst heb ik nog tot half 10 gewoon mijn normale taakjes gedaan en toen is Katherine er om 10 uur vandoor gegaan. Dit ging helemaal prima omdat de schoonmaaksters er nog waren. Rafe was hun lekker aan het ‘helpen', dus hij had helemaal niet door dat zijn mama weg was. Toen hij het uiteindelijk wel door kreeg, heb ik gezegd dat ze naar de winkel was en dat vond hij wel prima. Gelukkig maar! Ik heb lekker met hem gespeeld en toen de schoonmaaksters om 11 uur weggingen, ging hij ze gewoon uitzwaaien en bleef hij gewoon rustig. Nogal een verschil met de dag ervoor dus. De rest van de middag hebben we gespeeld, tv gekeken, geluncht en ik moest toch voor het eerst aan de slag met zijn poepluier. Gelukkig ging dit allemaal zonder al te veel problemen en volgens mij vond Rafe het oprecht wel leuk met mij. Na het lunchen bijvoorbeeld (3 boterhammen, voor zo'n klein kind) kwam hij naar me toe om me een kusje te geven. Op zulke momenten kan hij toch wel heel erg schattig zijn. Uiteindelijk maakte hij er nog wel op het laatste moment een zooi van, dus toen moest ik weer het spelletje ‘geen spelletjes tot jij hebt opgeruimd' gaan spelen. Al met al best een prima middag dus. Ik was wel voor de verandering pas om 2 uur klaar en toen moest ik nog huiswerk gaan maken voor de cursus van de dag erna. Ik moet zeggen dat ik dat niet echt heel netjes heb gedaan, maar vond dat dat wel een keertje moest kunnen. Vervolgens ben ik om half 6 weer gaan werken. Lekker het eten klaargemaakt en daarna Marcus geholpen met zijn huiswerk. Marcus was die avond echt heel erg ongeconcentreerd, waardoor we ruim een uur hebben gedaan over dingen die ook in een half uur konden. Jammer, maar hij blijft een kind van 9, dus die kan zich ook niet altijd concentreren. Die avond zag ik echt dat Katherine er een soort van doorheen zat. Ze zag er zo moe en opgebrand uit. Ik zag toch wel dat het heeeeel vermoeiend kan zijn om een moeder te zijn etc. Dat had ik me in Nederland nooit zo erg beseft, maar ze heeft gewoon ongeveer nooit een moment voor zichzelf.

Ik begon de volgende dag heel positief en dat bleek goed te werken. Ik hoefde vanwege mijn cursus maar tot 9 uur te werken en er was eigenlijk niet zoveel te doen. Ik heb volgens mij ruim een half uur niks gedaan en ben toen naar cursus gegaan. De cursus was wel weer prima en heb weer eens even grammatica kunnen herhalen. Daarna ben ik lekker met Felicia koffie gaan drinken. Ik heb echt ontzettend gelachen. Ze was naar Londen geweest voor het weekend en had allemaal jongens ontmoet en vond er één heel erg leuk. Hilarisch was dat ze helemaal gestrest was over wat ze moest smsen etc. Net een verliefde puber, maar dat maakte het koffie drinken wel heel erg leuk. Ook had ze wat steun nodig, omdat ze even in een periode zit waarin ze heel graag naar huis wil. Verder moest ik een bitje kopen voor Marcus, voor het rugbyen. Gelukkig zijn dat soort dingen helemaal geen probleem meer qua taal. Ik ben zoveel zekerder geworden met het praten in het Engels. Ook kwamen we langs een winkel waar je 3 boeken voor 5 pond kon kopen. Aangezien ik een soort van verslaafd ben aan het kopen van boeken, kon ik dat dus niet laten liggen. Werd er helemaal happy van. Daarna moesten we ineens naar de bus gaan rennen en was ik weer op weg naar huis. Ik merk echt heel echt dat ik van dat soort middagen toch wel weer blij wordt.
Eenmaal thuis was er nog steeds niet veel te doen. Heb lekker staan strijken en vervolgens kwam Marcus al om half 5 thuis. We konden dus voor het eten al zijn huiswerk al doen en als avondeten heb ik wat Lasagne voor hem opgewarmd. Zelf heb ik later nog even wat anders gemaakt. Na het eten was ik dus eigenlijk bijna gelijk wel klaar en om half 7 kon ik al naar mijn kamer gaan. Het voelde heel raar, maar was wel blij dat Katherine niet van alles ging verzinnen om me bezig te houden. En aangezien ik ineens een stapel van 4 boeken had, die ik nog moest lezen, kon de avond niet lang genoeg zijn.

Ironisch genoeg duurde de avond dus wel veel te lang. Ik ging om 10 uur ongeveer slapen en heb geen oog dichtgedaan tot ongeveer 3 uur 's nachts. Soms heb je dat gewoon, dat je over van alles aan het nadenken bent en dat slapen gewoon niet lukt. Ook kreeg ik tegen 12 uur honger, waardoor ik ook nog eens mijn bed uit moest, omdat m'n buik echt zeer ging doen. Al met al was het dus een korte nacht. Toen dit de volgende ochtend heel goed aan me te zien was, vroeg Katherine natuurlijk of het wel goed ging. Toen ik het uitlegde zei ze doodleuk: Oh je hebt nog 3 uur geslapen, dan overleef je het wel tot vanavond, je bent hooguit wat moe aan het eind van de dag. Haha, ik ben maar niet in discussie gegaan, maar ik was echt wel vermoeider dan ze dacht volgens mij. Eigenlijk had ik mezelf voorgenomen om te gaan hardlopen, maar had er niet echt meer zin in, dus heb de hele middag gelezen en tv gekeken. Lekker relaxt. Wat wel een beetje vervelend was, was dat Rafe die middag een zogenoemde ‘Tantrum' had. Ik was er niet bij, wat ik volgens mij ook niet zo erg vond, maar Katherine zei dat Rafe helemaal los was gegaan en compleet geflipt was, omdat hij niet in het kantoor van Matthew mocht. Uiteindelijk heeft ze hem op zijn kamer opgesloten om te wachten tot hij weer kalmeerde. Hij heeft dit dus al eens eerder bij mij gedaan en dat was voor mij een instort moment, maar nu blijkt dus dat hij dat ook wel eens bij Katherine doet. Het is echt een soort van driftbui, maar dan moet je gewoon op gaan passen dat hij zichzelf en ons niet bezeerd. Dit had als gevolg dat Rafe de rest van de dag echt heel erg zeurderig was en hij heeft nog nooit zo erg achter zijn mama aan gelopen. Katherine werd er helemaal chagerijnig van, want ze kon haar kont niet keren zonder dat een jengelende Rafe er achteraan rende. Het eten en dergelijke gingen nog wel goed, maar Rafe vroeg gewoon om veel aandacht (helaas alleen niet van mij). Uiteindelijk was ik dan ook weer vroeg klaar. Die avond was ik best wel zenuwachtig. Katherine zou de volgende ochtend weggaan voor een weekend en ik was gewoon zenuwachtig om met Matthew te moeten communiceren en alles een soort van zelf te gaan doen hier, aangezien ik van hem niet zoveel verwachtte.

Vrijdagochtend verliep gelukkig wel goed. De jongens vertrokken gewoon op tijd naar school en ik kon snel nog even de was ophangen en de keuken opruimen. Daarna kwam Matthew weer thuis met Rafe. Matthew moest naar de dokter dus hij wilde Rafe bij mij laten. Rafe werd voor de tv gezet en daar heeft hij dus vervolgens de hele ochtend gezeten. Toen Matthew terugkwam wilde hij namelijk werken en dat lukte anders niet. Het vervelende was alleen dat ik dus maar een beetje rond moest hangen voor het geval er iets was ofzo. Ik heb dus 3 uur in de keuken gezeten en gelezen en me ontzettend nutteloos gevoeld. Ik hou er niet van om gewoon maar in de buurt te zijn en verder niks te doen, maar ik kon ook niet gaan schoonmaken, want ik moest wel bij Rafe in de buurt blijven. Al met al duurde de ochtend echt een eeuw en ik was blij toen Rafe naar de playgroup in Cirencester moest. Nu zit ik op mijn kamer en ben ik aan het twijfelen wat ik moet gaan doen. Voel me ontzettend lamlendig, maar kan me er ook niet echt toe zetten om naar buiten te gaan ofzo.. Wat ik volgens mijn slimme mama, natuurlijk wel moet doen ;) Als het goed is, wordt het vanavond wel vrij druk dus dat is wel een fijn vooruitzicht. Het zal allemaal wel goed komen dit weekend zonder Katherine. Of ik daar gelijk in heb horen jullie na het weekend weer!