Afgelopen weekend was heel erg leuk, dus ik kan jullie verblijden met een leuk verhaal :)
Vrijdagmiddag/avond verliep eigenlijk heel erg goed. Ik was nog even een paar uur alleen met Rafe en dat ging stukken beter dan verwacht. In eerste instantie was het natuurlijk wel huilen, maar na 20 minuutjes vond hij de tv niet meer interessant, dus wilde hij toch wel met me spelen. Dit ging 2 uur lang helemaal goed, dus dat was ook wel eens fijn! Daarna was ik de rest van de avond tot 8 uur even vrij. Ik moest even voor mezelf eten maken, dus ik greep mijn kans en heb lekker risotto staan maken. Heel simpel met wat groente, maar het smaakte super goed! Daarna ben ik rond half 8 beneden gaan zitten om bij de babyfoon te waken terwijl Katherine en Matthew uit eten gingen. Henry en Marcus zouden die avond bij opa en oma blijven slapen, maar helaas was er een klein probleempje. Op de één of andere manier dacht Henry dat het handig was om het draadloze internetapparaatje uit zijn kamer mee te nemen naar opa en oma, omdat hij dacht dat hij daar dan ook internet had. Niet dus! En het gevolg was dat ik dus op mijn kamer ook geen internet meer had.. Ik moest dus de hele avond in de keuken blijven om internet te kunnen gebruiken, anders had ik gewoon de babyfoon op mijn kamer gezet. Uiteindelijk kon ik er wel om lachen en maakte het ook helemaal niet uit, maar het was wel vrij dom van Henry natuurlijk. Gelukkig kwamen ze niet heel laat thuis van het eten, dus kon ik om half 11 lekker in mijn bed gaan liggen.

En Zaterdag was het tijd om naar Oxford te gaan :) Ik kon met Matthew meerijden naar Naislworth om daar de bus naar Stroud te pakken. Hier had ik met Felicia afgesproken om eerst donuts te gaan kopen en vervolgens in de trein te stappen. We hadden vooraf kaartjes gereserveerd, dus we moesten perse in de trein van half 10. Gelukkig waren we ruim op tijd, dus waren er geen problemen. Vervolgens stapte Marilyn bij het volgende station in en waren we compleet. De reis naar Oxford duurde nog best wel lang, omdat we 45 minuten op een overstap moesten wachten, maar dat was helemaal niet erg. Omdat we elkaar hier niet super vaak kunnen zien, hebben we altijd genoeg te bespreken. Eenmaal in Oxford zijn we maar gewoon naar het centrum gaan lopen om te kijken waar we heen wilde. In eerste instantie wilde we bij het vvv een ‘walking tour' boeken, omdat je dan ook overal gratis naar binnen kon. Helaas kon dit niet, want er waren alleen nog maar kaartjes over voor het eind van de middag en dan zouden we in de knoei komen met onze trein terug. Gevolg was dat we zelf maar rond zijn gaan lopen, wat ook helemaal niet erg was. Oxford is echt een super mooie stad. Elke straat heeft wel zijn mooie oude gebouwen en ik wilde eigenlijk overal wel een foto van maken. Het was echt nog veel mooier dan ik had gedacht. Helaas waren alle scholen/universiteiten (die je blijkbaar echt móet zien) gesloten voor bezoekers vanwege de vakantie. Echt heel jammer, want we hadden graag dé universiteit van Oxford van binnen gezien. Ook hadden we wel gewoon heel erg veel mazzel met het weer. Het zonnetje scheen lekker, waardoor de stad er natuurlijk ook beter uitzag! De tijd vloog echt voorbij en uiteindelijk hadden we allemaal zere benen, dus zijn we maar lekker koffie gaan drinken en gaan lunchen. Ook niet verkeerd natuurlijk. We zouden de trein weer terug nemen om half 5 en dat bleek ook helemaal prima. Na een paar uur rondlopen heb je het ook wel weer gezien en we waren allemaal echt super moe toen we eenmaal in de trein zaten. Op de terugreis stapte we één voor één allemaal uit en ik bleef het langste zitten, aangezien ik had besloten om in de trein te blijven zitten tot aan Cheltenham. Zo kon ik gelijk die Zaterdagavond al naar Laurens Jan toe. Eenmaal in Cheltenham moest ik wel nog bijna een uur lopen om bij zijn kamer te komen, dus dat was wel een beetje minder. Na zo'n hele dag door de stad lopen, was het toch een beetje veel van het goede, maar ik had geen keus. Ik was dan ook heel blij toen ik eenmaal bij zijn huis aankwam om 8 uur en was ook helemaal gesloopt.
Zondag was daarna ook echt een uitrust dag. Helaas slapen we nog steeds heel erg slecht in het één persoonsbed, dus ik was nog net zo moe als de dag ervoor. Zoals we allemaal weten ben ik iemand die nogal makkelijk emotioneel wordt en al helemaal als ik moe ben, dus daar had ik Zondag nogal last van. Eigenlijk hebben we dus helemaal niks gedaan en heb ik eens even heeel erg lekker en lang gehuild. Denk dat alle opgekropte dingen er ineens even uitkwamen en dat was ook wel goed. Soms besef ik me ineens hoeveel dingen er hier eigenlijk ‘anders' zijn en daar kan ik het dan wel even zwaar mee hebben. Uiteindelijk heb ik om 3 uur de bus richting het centrum genomen om daar nog even een tosti en wat koffie te halen. Om 4 uur zat ik in de bus naar huis en om half 6 kon ik lekker neerploffen op de bank. Ik heb nog wel even gesocialized met het gezin, maar ben om 7 uur toch maar naar boven verdwenen. Lekker even foto's uitzoeken etc. en natuurlijk de uitslag van X factor kijken!

Vandaag begon verder ook wel rustig. Katherine had me gisteravond gevraagd of ik vandaag de hele dag een beetje in de buurt kon blijven. Ik wilde eigenlijk gaan fitnessen, maar dat kon dus even niet. Nu vind ik dat eigenlijk niet meer zo heel erg, want ik ga denk ik zelfs niet hardlopen vandaag. Had het wel gepland, maar heb heel erg last van mijn knieën (zal wel door het dagje Oxford komen) dus misschien is het dan niet zo verstandig om heuvel op en af te gaan rennen. Wel had ik vanochtend iets heel raars. Omdat mijn douche boven nog steeds kapot is, douche ik nu altijd in de badkamer van de jongens. Over het algemeen doe ik altijd de deur op slot, maar dat was ik vanochtend dus vergeten. Op een gegeven moment hoorde ik iets en toen zag ik dat de deur ineens op een kier stond. Ik dacht dus van oeps, iemand wilde naar binnen komen en merkte toen ineens dat ik onder de douche stond, maar dat was dus niet het geval. Toen ik me omdraaide stond marcus daar ineens heel rustig voor de wc zijn ding te doen. Echt heel bizar, want het is gewoon een glazen douche, dus was wel even raar voor mij. Hij is natuurlijk maar 9 jaar, dus misschien was het voor hem helemaal niet raar, maar ik heb maar snel mijn hoofd weer onder de douche gedaan en gehoopt dat hij snel weer weg zou gaan! Voelde me toch ineens heel naakt.
Verder werd ik daarnet nog even naar beneden geroepen, omdat Marcus graag met mij mijn Halloween outfit uit wilde kiezen. Vanavond gaan de kinderen hier langs de deuren voor snoep en ik wordt geacht verkleed en wel mee te gaan. Best wel hilarisch natuurlijk, want we moeten een soort van proberen mij door te laten gaan voor een 12 jarige ;) Als het allemaal gaat zoals gepland, loop ik vanavond dus verkleed als heks samen met Rafe en Marcus langs de deuren. Moet zeggen dat ik er best wel zin in heb, aangezien het me ook een beetje aan sint maarten doet denken! Ik zal er natuurlijk wel wat foto's van maken :)

Liefs Merel