Hooi!

Morgen ben ik hier alweer een week, dus vond het wel weer tijd voor een nieuw verhaal :) De afgelopen week ging met up's en down's, zoals natuurlijk te verwachten was. Zondag had ik nog een dagje om te wennen en kwamen opa en oma aan het eind van de middag langs om ook mee te eten. Ik was vrij verbaasd aangezien ze in mijn ogen nog vrij jong waren voor een opa en oma, maar Katherine is ook nog maar 40. Verder waren het gewoon aardige mensen, dus dat is wel fijn.

Op maandag gingen de oudste twee jongens samen met vaders naar Legoland in Denemarken voor 3 daagjes. Die drie dagen was ik dus alleen met Katherine en Rafe. Gelukkig kan ik het wel heel goed met Katherine vinden en doet zij ook heel hard haar best om van alles voor me te regelen etc. Afgelopen dagen stonden voornamelijk in het teken van 'socializen' met Rafe om te zorgen dat hij gewend aan me raakt. Helaas ging dit allemaal niet zo makkelijk als gehoopt. Zodra Katherine ons ook maar even alleen liet ging Rafe keihard krijsen, schreeuwen en huilen, dus dat was niet zo heel erg leuk. Hij bleef ook maar proberen mij aan de kant te duwen en 'no no no' schreeuwen.Aangezien hij zich niet zo heel goed uit kan drukken is dat de enige manier waarop hij het duidelijk kan maken, en geloof me, het was ook heel duidelijk. Dit maakt het natuurlijk allemaal wel wat lastiger, en het komt er hierdoor dus ook op neer dat ik op dit moment voornamelijk huishoudelijke taken aan het doen ben, omdat Rafe het gewoon niet toestaat dat ik met hem speel of op hem pas. Dit is natuurlijk ook niet zo leuk voor Katherine, aangezien zij ook had gehoopt dat het allemaal wat soepeler zou gaan.

Vandaag (donderdag) zijn de jongens weer terug gekomen uit Legoland, en is Matthew gelijk naar Londen vertrokken om te werken. En vandaag is het ook Rafe's verjaardag. Ook vandaag heb ik tot nu toe voornamelijk huishoudelijke dingen gedaan, en geprobeerd een beetje te spelen met de oudste twee jongens, zodat ik hun ook een beetje kan leren kennen. Ik had een spelletje meegenomen uit Nederland en ben er nu gelijk achter gekomen dat Marcus niet zo goed tegen zijn verlies kan! Daarnaast heb ik een soort van bevestigd dat meisjes niet met lego kunnen spelen, want de jongens vonden mijn bouwerk niet zo mooi :P.

Met Rafe ben ik vandaag niet zo heel veel verder gekomen aangezien hij in een vervelende bui is. Niet alleen naar mij, maar ook richting Katherine. Ook is hij heel blij dat z'n broers er weer zijn, dus wil hij eigenlijk alleen maar aandacht van hen. Omdat het zijn verjaardag is, heeft Katherine besloten dat ze hem gewoon maar laat vandaag, wat dus betekent dat hij alles krijgt als hij maar zeurt of een beetje gaat lopen huilen. Ook vandaag wil Rafe helaas niet zoveel met me te maken hebben, dus we hopen maar op het beste. Nu heb ik even twee uurtjes vrij en om 4 uur komen Opa en Oma om Rafe zijn verjaardag te gaan vieren. Katherine heeft gister een enorme chocoladetaart gemaakt dus volgens mij kijkt iedereen daar naar uit!

Verder heb ik de afgelopen dagen geprobeert om een aantal dingen te regelen. Het installeren van m'n Engelse simkaart bijvoorbeeld. Het is me wel gelukt, maar het duurde ruim een uur voordat ik er geld op had gezet en hem kon gebruiken. Verder ben ik langs de bibliotheek geweest, langs de dokter voor een inschrijfformulier en langs het treinstation om een kortingskaart aan te vragen voor de trein. Helaas is dat laatste nog niet gelukt, omdat ik dan eerst pasfoto's moet laten maken. Ik dacht dat ik ongeveer alles in Nederland al wel had geregeld, maar het blijkt dat er hier nog vanalles te regelen valt.

Al met al, heb ik het hier opzich wel naar mijn zin. Ik heb wel heel erg dat ik iedereen in Nederland mis, en vooral Laurens Jan, maar dat is ook vooral het idee dat het nog zolang duurt voor ik weer naar huis ga. Ook hoop ik dat ik een betere verdeling ga krijgen tussen het huishoudelijke werk en op de kinderen letten, want nu voel ik me net de schoonmaakster. Maar dat zal hopelijk wel beter gaan als Rafe me gaat accepteren.

Liefs Merel