Hoooooi!

Ja hoor, eindelijk is het dan zover! Mijn laatste officiële werkdag zit erop! Het voelt wel een beetje gek, maar vooral onwerkelijk. Dit komt denk ik ook doordat ik hier natuurlijk nog gewoon 2 dagen ben. Bij deze nog even een verslagje van de laatste week.

Maandagmiddag dacht ik dus lekker even een paar uur op mijn kamer te gaan zitten, maar ik moet toegeven dat ik me zo rond 3 uur echt kapot verveelde, dus dat ik maar naar beneden ben gegaan. Eerst nog even snel wat gegeten en toen besloot ik om maar gewoon alvast te beginnen met dweilen. Wonder boven wonder besloten Henry en Marcus precies op dat moment dat ze monopolie wilde gaan spelen en ik moest natuurlijk meedoen. Uiteindelijk maakte ik de deal met Katherine dat ik snel de badkamer zou schrobben en dat zij zou dweilen, zodat ik daarna monopolie kon gaan doen. Een leuke wijziging van de plannen dus, alleen was het spelletje zelf wat minder. Marcus en Henry zijn beide ineens niet zo aardig meer als ze spelletje spelen, dus het was een lange zit. Uiteindelijk ben ik dan rond 5 uur ook gestopt, omdat ik merkte dat Katherine mijn hulp écht nodig had en omdat ik het zat was ;) Snel dus even de enorme lading was opgeruimd en toen gingen we eigenlijk rond kwart over 5 al eten. Best wel heel erg vroeg, maar ik vond dat eigenlijk wel prima. Op die manier kon ik namelijk ook het huiswerk met Marcus wat eerder doen en was ik om half 7 gewoon weer klaar. Ook hoorde ik die avond voor het eerst uit Marcus zijn mond dat hij het eigenlijk wel stom vond dat ik wegging en of er niet een manier was waarop ik kon blijven. Best wel een compliment en het was echt fijn om te horen dat hij me gaat missen. Dat geeft toch wel een goed gevoel!

Vervolgens was Dinsdag ook echt wel een prima dag. Ik had me mentaal al helemaal voorbereid op een volle ochtend schoonmaken, maar het bleek allemaal mee te vallen. Katherine wilde wel zoveel mogelijk schoon hebben, zodat de schoonmakers de rest van de week niet meer hoefde te komen, maar dat betekende voor mij vooral dat ik een beetje rondliep en kleine schoonmaakdingetjes deed. Al met al viel het dus reuze mee en de rest van de ochtend moest ik gewoon een beetje in de buurt zijn. Het hele gezin zou namelijk rond 12 uur naar Londen vertrekken, maar met 3 kinderen is daar toch wel een beetje voorbereiding voor nodig. Uiteindelijk verdween iedereen dus uit het huis rond half 12 en had ik het rijk voor mij alleen. Het eerste wat ik deed was dan ook de kans grijpen om even de computer te stelen om mijn boardingpass uit te printen. Dan was dat tenminste gebeurd! Vervolgens lekker tv gekeken en daarna ben ik rond half 2 maar gewoon naar Stroud vertrokken. Daar heb ik in mijn eentje koffie zitten drinken met een boekje, maar dat was echt veeeeeel beter dan thuis zitten. Verder heb ik ook nog mijn laatste kerstmiscadeautjes kocht :). Uiteindelijk rond half 6 de bus weer terug genomen. Eenmaal thuis was het wel raar dat ik dus helemaal alleen was (Iedereen zou Woensdag pas terug komen), maar ik genoot er ook wel van. Ik moest natuurlijk wel even de hond te eten geven en zorgen dat alles in het huis op orde was, maar de ‘rust' in het huis was echt heel fijn. Eigenlijk heb ik de rest van de avond beneden tv zitten kijken tot ik om 9 uur de hond uit kon laten. Dit was echt irritant, want het regende en dat beest wilde dus niet naar buiten. Hij is uiteindelijk 2 sec. buiten geweest en ik wist dus eigenlijk niet zeker of hij z'n behoeftes wel had gedaan. Toch besloot ik om het risico maar gewoon te nemen. Ik zou de volgende ochtend wel zien of hij voor de zoveelste keer in de bijkeuken zou hebben gepist. Dat doet ie namelijk wel vaker als hij 's avonds te vroeg wordt uitgelaten, maar ik wilde ook gewoon eigenlijk wel naar mijn kamer, dus ik ging echt niet wachten om het een uur later nog een keer te proberen. Eigen schuld dat hij niet naar buiten wilde in de regen..

Gelukkig had ik de volgende ochtend mazzel! Ik was om 8 uur opgestaan en gelijk naar beneden gegaan om als eerste de hond maar eens uit te laten. Ik kon nergens een plas vocht vinden, dus dat was fijn. Vervolgens rustig aan ontbeten en gedoucht etc. Ook nog even Marcus zijn bed opgemaakt en vervolgens mijn sportschoenen maar eens schoongemaakt. Die moesten natuurlijk ook mee in mijn tas, maar waren echt heel smerig. De rest van de ochtend verveelde ik me eigenlijk een beetje en ik was blij toen het eindelijk tijd was om de bus te nemen. Eenmaal in Stroud ben ik weer (ja, alweer) naar de Costa gegaan. Ze herkennen me daar nu ondertussen, wat eigenlijk bijna beschamend is, en ze wisten gelijk dat ik een mocha koffie met een tosti wilde ;) Ik heb daar weer bijna 2 uur gezeten tot ik mijn bieb boek uit had. Vervolgens langs de bieb gegaan om de boeken terug te brengen, want dat moest natuurlijk wel voor ik weg zou gaan. De middag was echt super snel om en toen ik rond 3 uur weer thuis kwam, was Katherine ook alweer thuis met Rafe. Gelukkig kreeg ik vrij snel de mededeling dat er eigenlijk niks te doen was en dat zei het verder allemaal met Rafe wel zou regelen. De jongens zouden pas 's avonds laat thuiskomen, dus daar hoefde ik ook niks voor te doen. Uiteindelijk heb ik wel nog een wasje gedraaid en uitgehangen en de koelkast nog een goede schoonmaakbeurt gegeven, voordat de kerstboodschappen erin gaan. De rest van de middag/avond was ik dus gewoon vrij, wat ik eigenlijk wel heel sociaal vond. Ik vond het netjes van Katherine dat ze me niet vroeg om beneden te blijven rondhangen. Ze had me gewoon niet nodig, dus ik kon doen waar ik zin in had. Ik had dus best ineens veel vrije tijd die dag en moest echt mijn best doen om niet al in te gaan pakken. Ik had met mezelf afgesproken dat ik hier pas Donderdag mee mocht gaan beginnen, omdat ik er anders al te vroeg de hele tijd mee in mijn hoofd zou zitten. Uiteindelijk duurde de avond nog best wel lang, maar het was zeker wel een prima dag!

Vervolgens was ik dus Donderdag van plan om mijn tas in te gaan pakken, maar dat liep even anders. Ik begon in de ochtend best wel rustig met het doen van een heeeele hoop was. Volgens mij draaide ik in totaal wel 7 wasmachines vol, maar dat vond ik niet zo erg. Daarnaast een beetje schoongemaakt en de normale dingen gedaan. Ik was eigenlijk van plan om die dag thuis te blijven, maar rond 11 uur vroeg Katherine ineens of ik nog van plan was weg te gaan. In eerste instantie zei ik dus van niet, maar ik bedacht me ineens van ‘waarom ook niet? ‘. Snel dus mijn spullen gepakt en in de eerstvolgende bus gesprongen. Achteraf was dit echt een super goed idee, want Rafe had een hele slechte dag. Het begon al in de ochtend en hij heeft eigenlijk de hele dag om alles geschreeuwd en gekrijst. Niet gewoon huilen, maar echt weer het helemaal doordraaien zoals hij dat zo goed kan. In Stroud heb ik lekker weer geluncht, voor de derde dag op rij, en mijn kerstkaarten voor het gezin geschreven. Hier was ik nog best wel lang mee bezig, omdat het dus ook eigenlijk een soort van goodbye brieven zijn. Toen ik eenmaal weer thuis kwam, ben ik gelijk weer aan het werk gegaan en heb ik eigenlijk wel even heel hard staan werken. Gestreken, gedweild, was opgeruimd, bedden opgemaakt etc. Gelukkig gingen we al rond half 6 eten en was het daarna ook vrij snel allemaal wel klaar. Het enige wat ik nog heb gedaan na het eten was wat labels in sokken van Marcus naaien. Dit had hij namelijk nodig omdat hij binnenkort 1 nacht in de week op school gaat slapen, om alvast te oefenen. Rafe was helaas zoals de rest van de dag alleen maar aan het krijsen en het was ook de eerste keer dat ik Katherine haar geduld compleet zag verliezen. Voor het eerst hoorde ik het volgende dreigement: Als je nu niet ophoud gaat mama slaan, wil je dat? Nee? Dan moet je nu stoppen met krijsen! Best wel een behoorlijk dreigement natuurlijk, wat wel aangeeft dat het echt niet meer leuk was. Ze zou natuurlijk nooit slaan, maar toch. Gelukkig gingen Katherine en Matthew die avond uit eten zodra Rafe in bed lag, waardoor ze nog even konden ontspannen. Ik was dus de oppas, maar dat hield eigenlijk alleen maar in dat ik de babyfoon op mijn kamer had. Die avond begon ik dus toch maar met het sorteren en klaarleggen van mijn spullen voor het inpakken van mijn tas. Best wel shockerend, want ik kon me absoluut niet voorstellen hoe ik het allemaal in mijn tas zou moeten krijgen..

Vandaag was het eindelijk de echte inpakdag. Eerst vanochtend nog als hulpje door het huis gelopen en nog de laatste dingen die konden worden schoongemaakt voor de kerst spik en span achter gelaten. Rond 11 uur besloot ik om maar eens lekker uitgebreid te gaan douchen en daarna aan mijn tas te beginnen. Ik keek hier eigenlijk tegenop, omdat ik wist dat niet alles zou gaan passen en ik dan moest kiezen welke spullen ik hier voor een weekje achterlaat. Uiteindelijk kostte het wat tijd, maar het is allemaal goed gelukt (al zeg ik het zelf) Mijn tas zit echt goed vol, maar is niet te zwaar en in principe zou het met mijn handbagage ook wel goed moeten komen. Wat ik nu wel merk is dat ik steeds de neiging heb om ook de laatste dingetjes al in te pakken, maar dat heeft natuurlijk geen zin, omdat ik ze de komende dagen nog moet gebruiken. Verder viel vandaag ook de stroom nog even uit, wat gelukkig maar een half uurtje duurde. Ik zag mezelf al zitten de laatste dagen zonder verwarming en computer etc. Dan zou de tijd pas langzaam gaan! De rest van de middag heb ik gewoon beneden rondgehangen en er werd niet zoveel meer van me gevraagd. Eigenlijk wel fijn!

Op dit moment voelt het heel raar dat dit mijn laatste werkdag was en dat ik nu de komende dagen nog wel hier ben, maar me eigenlijk niet meer verplicht hoef te voelen tot dingen. Morgen ga ik dan ook lekker nog een dagje naar Stroud en Zondag is het al kerst. Dan ben ik natuurlijk gewoon thuis met de familie en ik ga er vanuit dat de tijd dan snel voorbij zal vliegen. Bij deze beloof ik om zodra ik thuiskom nog een laatste verslagje te doen van de typisch Engelse kerst!!