Hoi allemaal!

Bij deze weer een nieuwe blog over het afgelopen weekend. Zoals jullie waarschijnlijk al wel verwacht hadden was het weekend echt onwijs leuk, want Laurens Jan was er natuurlijk!
Vrijdag ochtend ben ik, nadat ik echt super slecht had geslapen, netjes weer om half 7 opgestaan. Ik wilde namelijk de eerste bus hebben naar Cheltenham en die ging om kwart over 9. Ik moet zeggen dat de ochtend langzaam voorbij kroop en ook de busreis van een uur leek minstens 3 uur te duren. Maar na mijn 1.5 uur durende reis stond ik in Cheltenham en kon ik Laurens Jan gaan zoeken. Het was echt heel erg grappig, want toen ik hem zag zitten, kwam er echt zo'n bizar grote grijns op m'n gezicht. Mensen zullen wel gedacht hebben dat ik heel raar was, een beetje lachend over straat lopen in mijn eentje. Het was natuurlijk heel fijn om Laurens Jan weer te zien en we zijn eerst nog even een beetje door Cheltenham gaan lopen. Ik wilde een kaart kopen voor Manou om die op te sturen naar Del Ferro, dus dat hebben we eerst even gedaan. Het is echt een super leuke kaart geworden (en vooral een hele grote kaart) dus ik hoop dat ze het leuk vindt om hem te ontvangen daar op haar hotelkamer. Daarna zijn we op zoek gegaan naar een coffeeshop waar we lekkere koffie konden krijgen en natuurlijk ook een stukje Cake. Ik heb de afgelopen weken namelijk helemaal niet gesnoept etc. en had met Laurens Jan afgesproken dat ik met hem mijn eerste stukje Cake weer zou gaan eten. Uiteindelijk werd het een muffin, die ook nog eens best wel droog was, maar het was wel echt genieten.
Eigenlijk hadden we Cheltenham verder wel snel gezien en zijn we in de bus gestapt naar zijn kamer. Ook hebben we nog even boodschappen gedaan bij de Aldi. Ik was helemaal happy met de aardappel, groente en vlees maaltijd, omdat ik dat hier zo weinig eet. Als ik heel eerlijk ben hebben we eigenlijk de rest van de middag geen drol uitgevoerd. We hebben even wat geluncht en verder minstens 3 uur naar domme programma's op de tv zitten kijken. Ik merkte heel erg dat ik daar echt behoefte aan had. Gewoon even met niemand rekening hoeven de houden en lekker doen waar ik zin in had. De hamburger die we hadden voor het avondeten was helaas niet de beste die we ooit hadden geproefd, maar dat maakte niet zoveel uit. In de avond hebben we nog even een filmpje gekeken en we zijn vrij vroeg gaan slapen. Lekker onwennig, want we zijn het niet echt gewend om met zijn tweeën in een 1 persoonsbed te liggen.
Op zaterdag was het tijd om samen naar mijn huis hier te gaan. Ik merkte dat we volgens mij allebei wel een beetje zenuwachtig waren, maar ik vond het vooral heel leuk dat ik eindelijk het huis etc. aan hem kon laten zien. We waren iets eerder dan verwacht, maar daardoor kwamen we Katherine tegen toen we naar het huis aan het lopen waren en konden we lekker meerijden in de auto. In de auto was Rafe ineens heel blij om mij te zien, dus dat was ook wel eens een leuk welkom. Eenmaal aangekomen was het in eerste instantie een beetje raar. Iedereen zei hallo tegen Laurens Jan, maar ging vervolgens ook gelijk zijn eigen ding weer doen. Daardoor wisten we even niet zo goed wat we nou moesten doen. Uiteindelijk hebben we eerst maar even een rondje huis en tuin gedaan en zijn we daarna met Henry gaan voetballen. Ik had Katherine aangeboden dat wij zouden koken, dus dat was een welkome bezigheid. We gingen risotto met krab maken en dat werd echt best wel lekker. We hadden alleen, zoals altijd, een beetje teveel kaas gebruikt waardoor de krabsmaak een beetje verloren ging. Gelukkig kon iedereen het avondeten wel waarderen en daarna hebben we nog even meegekeken naar ‘Doctor Who'. Een heel bizar programma, waar ik zelf echt geen bal van snapte. Daarna zijn we lekker naar boven gegaan en heb ik Laurens Jan zelfs nog zover gekregen dat we X factor gingen kijken!
Zondagochtend heb ik echt geprobeerd uit te slapen, maar om 9 uur was ik weer lekker klaarwakker. Wel zijn we lekker langzaam opgestaan. Na het ontbijt zijn we lekker met z'n tweeën naar buiten gegaan en hebben we een stuk gewandeld. Het was echt wel even nodig om er met zijn tweeën uit te gaan. Ik had het even zwaar die ochtend omdat ik me nu wel besef hoe erg ik hem ook alweer gemist heb. Had echt het gevoel dat ik gewoon weer lekker samen naar huis wilde en het allemaal weer normaal was. Maaaaarr, dat kan natuurlijk niet en ik was ook wel vrij snel weer over dat gevoel heen. In de middag had Katherine een uitgebreide lunch voorbereid en die was ook écht uitgebreid. Ze had hertenvlees klaargemaakt en daarbij allerlei groente en aardappels. Zelfs voor een avondmaaltijd zou het uitgebreid zijn geweest dus we zaten allebei goed vol toen we klaar waren. De grap was dat ze ook nog een dessert had klaargemaakt. Allebei kregen we een enorm bord vol ‘Applecrumble'. Dit is echt een van de machtigste toetjes die ik ken en we kregen dus ook nog eens een enorm bord vol. De rest van de dag hadden we dus beiden écht geen honger meer. Na het eten hebben we heel netjes geholpen met het opruimen van de keuken en nog wat koffie gedronken met Opa en Oma, die ook mee hadden gegeten. Eigenlijk zou Laurens Jan na de lunch weggaan, omdat hij anders de laatste bus niet zou halen, maar Katherine bood aan dat hij nog wel een nachtje mocht blijven slapen. Heel erg fijn natuurlijk! Daarna zijn we nog weer gaan voetballen met Marcus en Henry, die echt enorm vals speelden. Tegen de avond besloten we om nog maar weer een stukje te gaan wandelen, omdat het weer gewoon heel erg lekker was. Volgens mij hebben we nog nooit zoveel gewandeld op 1 dag, maar dat was ongeveer de enige manier om even met z'n tweeën te zijn. In de avond hebben we zoals gewoonlijk naar het thuisfront gebeld, maar nu moest er natuurlijk naar 2 huizen worden gebeld.
Vanochtend stond ik dus gewoon weer op om te gaan werken, maar nu was ik ineens niet alleen. Veel lekkerder wakker worden als er iemand naast je ligt. Ik ben de werkdag gewoon normaal begonnen en Laurens Jan is netjes om kwart over 8 terug naar huis gegaan. Ook dit was wel eventjes lastig, omdat je toch weer even dag moet zeggen voor de komende week, maar ik kon gelukkig mijn zinnen goed verzetten door gelijk maar weer lekker hard door te werken. Het is echt wel fijn om nu in mijn achterhoofd te hebben dat ik hem aankomende zaterdag gewoon weer kan zien. Vanmiddag ga ik lekker even fitnessen in Stroud en langs de bieb om nieuwe boeken te halen. Vanaf morgen wordt het weer hier gewoon weer zoals het hoort te zijn in de herfst, dus dan kan ik wel wat nieuwe boeken gebruiken. Aankomende week heb ik een vrij drukke planning in de middagen, dus dat is echt een lekker vooruitzicht. Vrijdag zal ik weer een nieuw verhaaltje schrijven!