Week 9, dus 2 maanden!
Hoi allemaal!
Nieuwe week, nieuwe verhalen! Afgelopen week was het vakantie voor de jongens, maar eigenlijk ook een beetje voor mij. Ik kon 's ochtends wat later beginnen, en ik was 's avonds eerder klaar. Best wel even lekker, want ik had het wel nodig om wat slaap in te halen. Verder besefte ik me ineens dat ik hier woensdag alweer 2 maanden was. Zit dus al op 1/3 van de tijd hier, wat ik helemaal geen vervelend idee vind :)
Maandagmiddag verliep helaas niet zo vlekkeloos als gehoopt. Ik heb eerst een paar uur rondgehangen en gelezen. Dit was niet zo heel erg, want mijn boek was leuk, maar toen het gezin weer terug kwam van een uitgebreide lunch voelde ik me eigenlijk helemaal niet lekker. Tot nu toe ben ik helemaal nog niet ziekig geweest, maar die middag voelde ik me echt slecht. Hier kwam ook nog eens bij dat ik de rest van de middag eigenlijk niet echt zoveel te doen had. Ik moest een heleboel was opruimen, maar dat was het dan ook wel. Ik had dus veel te veel tijd om aandacht te besteden aan het feit dat ik niet lekker was. Voor het avondeten heb ik dan ook maar geen lasagne meegegeten, maar gewoon een boterhammetje met wat groenten. Gelukkig nam Katherine het wel serieus dat ik me niet lekker voelde, dus dat was wel fijn. Als ik er nu aan terugdenk heb ik die middag/avond echt heel erg weinig uitgevoerd, maar er was ook gewoon niks om te doen. Ik kon alleen maar hopen dat de volgende dag weer wat drukker zou zijn. Wel had ik nog een bijzonder dingetje met Rafe. Toen hij in bad was geweest wilde hij perse nog even een spelletje spelen op de computer. Katherine vond het goed dat hij dat 1 keer ging doen en wonder boven wonder accepteerde Rafe dat ik het met hem speelde. Uiteindelijk hebben we hetzelfde spelletje wel 30 keer gedaan, maar hij vond het hartstikke leuk. Even een half uurtje vrede tussen Rafe en mij, wat ook wel eens goed voelde. Daarna moest Rafe toch echt naar bed en kon ik ook mijn bedje op gaan zoeken. Ook kreeg ik Maandagmiddag het goede nieuws van Laurens Jan dat zijn proefdag in het restaurant goed was gegaan. Dat maakte de dag natuurlijk helemaal goed, aangezien ik daar de hele tijd al benieuwd naar was. Eindelijk eens goed nieuws, wat ik hem heel erg gunde :)
De volgende ochtend bestond weer uit de dagelijkse dingen, maar nu ging Katherine ook een uurtje weg om de auto naar de garage te brengen. Helaas betekende dit niet echt een momentje alleen met Rafe, want Marcus was ook gewoon thuis en de schoonmaakster was er ook. In eerste instantie plakte Rafe gelijk vast aan Marcus en toen die dat zat was ging hij de schoonmaakster achtervolgen. Weer een moeilijk momentje voor mij, want hij is helemaal leuk met die schoonmaakster en het werd nog eens pijnlijk duidelijk dat hij mij nog steeds geen kans geeft. Ik ben dus maar weer wat extra schoon gaan maken en daarna heb ik nog wat huiswerk gemaakt met Marcus. Hij wordt elke dag chagrijniger over dat huiswerk, maar het moet toch gebeuren. Daarna had ik vrij en heb ik lekker wat nuttige dingen gedaan voor mijn cursus. Toen ik in de middag weer begon met werken bleek gelijk dat Rafe weer een drama was. Niet perse naar mij, maar ook naar Katherine. Hij liep de hele dag al achter Katherine aan en hij huilde steeds weer zodra ze 2 stappen bij hem vandaan ging. Aan het eind van de middag ging het echt veel te ver en wilde hij iedereen in huis onder controle hebben. Katherine werd helemaal gek en ik zag dat ze heel erg haar best moest doen om niet tegen hem uit te vallen. Ze moest wat huiswerk maken met Marcus en Rafe accepteerde dat gewoon niet. Hij deed niks anders dan krijsen en aan haar kleren trekken. Nadat hij voor de zoveelste keer op de trap werd gezet (als straf) kwam ze ineens met wat bemoedigende woorden naar mij toe. Ik voel me namelijk op zulke middagen best wel nutteloos. De paar schoonmaakdingen die er in de middagen zijn, had ik al gedaan en voor de rest loop ik dan maar wat rond. Ik voel me dan nutteloos, maar Katherine kwam naar me toe met de volgende mededeling: Ik weet dat je je op zulke momenten wat nutteloos voelt en dat je het gevoel hebt dat je me helemaal niet kan helpen met Rafe, maar dat doe je juist wel. Ze wilde me laten weten dat ik juist wel heel behulpzaam was, omdat ze met mij in de buurt zich niet druk hoeft te maken om alle kleine dingen die nog moeten gebeuren en dat ze ook minder snel tegen Rafe gaat schreeuwen als ik in de buurt ben. Ze zei ook dat het natuurlijk ideaal zou zijn als ik me met Rafe bezig zou kunnen houden op zulke momenten, maar helaas zit dat er nog niet in. In ieder geval was het fijn om te horen dat ik ook als ik gewoon maar een beetje rondloop al een hele steun ben hier in huis. Merk dat ik zulke complimentjes af en toe wel nodig heb, en ik voelde me daarna ook iets minder slecht om het feit dat ik niks kan beginnen met Rafe. Het is fijn om te weten dat Katherine blij is met een andere volwassene waar ze soms haar frustratie bij kwijt kan. De rest van die avond bestond uit eten en vervolgens een beetje opruimen. Rafe lag al vroeg in bed en ik was ook vroeg klaar.
Gelukkig ging het woensdag weer wat beter met Rafe. Ik hoefde in de ochtend maar heel kort te werken omdat opa en oma kwamen. De rest van de dag mocht ik een soort van vrij nemen, dus dat was fijn. Ik ben lekker gaan fitnessen en daarna lekker koffie gaan drinken in Stroud. Er zijn een heleboel leuke winkeltjes in Stroud waar je goedkope dingen kunt kopen, maar ik kon mezelf inhouden ;) Om 3 uur was ik weer thuis en ben ik toch maar een beetje beneden rond gaan hangen. Ik had een tijdschrift gekocht en heb het lezen afgewisseld met was opruimen, vaatwasser uitruimen, dat soort dingen. Dit was helemaal prima, omdat ik me toch nog een beetje nuttig maakte. Rafe was een engel, maar dat kwam voornamelijk doordat hij 100% de aandacht kreeg van oma en dan heeft hij natuurlijk niks te klagen. Vlak voor het eten gingen ze weer weg en het voelde op de één of andere manier echt als een vakantiedag, zelfs voor mij. Voor het avondeten had ik die avond ‘lentilsoep'. Lentils, ook wel linzen, had ik nog nooit gehad en daar was dus soep van gemaakt. Ik had echt een enorme kom en achteraf was dat niet zo verstandig. Linzen vullen namelijk blijkbaar heel erg, dus achteraf stond mijn maag echt op knappen. Daarna was ik alweer klaar voor die dag. Het was dus echt een soort van rustdag voor mij, wat wel fijn was op de helft van de week.
Gisteren was eigenlijk wel een beetje te vergelijken met Woensdag. In de ochtend deed ik de normale dingetjes en heb ik me weer op het huiswerk van Marcus gestort. Dit is ondertussen niet zo heel leuk meer, want Marcus heeft er natuurlijk geen zin in, vanwege de vakantie. Uiteindelijk was ik rond 11 uur weer lekker klaar en kon ik gaan wachten op Felicia. Heel erg leuk, want die zou langskomen hier in huis. Ze wilde het huis wel eens zien en aangezien zij wel een vrije dag had kon ze mooi in de middag even langskomen. Uiteindelijk was ze er pas om 12 uur en heb ik eerst het huis even laten zien. Vervolgens hebben we eigenlijk gewoon een paar uur zitten praten en om 3 uur ging ze weer weg. Echt wel veel gezelliger dan wanneer ik in mijn eentje de hele middag een beetje aan het lezen en computeren ben. De rest van de dag ging ook weer lekker gewoontjes en uiteindelijk heb ik het eten weer verzorgd. Matthew kwam die avond tegen zessen thuis, dus Katherine wilde eigenlijk samen met hem wat later eten. Ik heb dus lekker om half 6 al met de jongens gegeten en dat was prima. Vervolgens was ik weer om half 7 klaar, maar vond het dit keer wat minder. Merk dat de avonden op mijn kamer dan toch wel heel lang duren, maar aankomende week wordt dat gewoon weer anders omdat de vakantie dan weer voorbij is.
Vanochtend heb ik weer de normale dingetjes gedaan en heeeeel veel was gedaan. Het is namelijk best wel lekker weer hier vandaag. Het zonnetje schijnt en het is niet eens heel erg koud. Verder ben ik nog een uurtje alleen geweest met Rafe en Marcus. In dit geval was Rafe hartstikke prima, omdat hij lekker met Marcus kon spelen. Volgens mij had hij niet eens door dat Katherine weg was. Daarna kon ik lekker gaan hardlopen. Ben nog steeds helemaal kapot aan het eind van mijn rondje, maar het gaat steeds beter! Daarna heb ik de moed verzamelt om met Katherine over mijn vliegticket te gaan praten. Ik wilde namelijk 27 dec. Naar huis komen, maar dan had ik iemand nodig om me naar het vliegveld te brengen. Dit ging helaas niet, want Katherine is dan jarig, dus snapte ook wel dat ze dan geen 3 uur wilde rijden. Nadat ik mama weer met alle overgebleven opties had gebeld heb ik besloten om 26 dec. Naar huis te komen. Wel met kerst dus, maar dat maakt ook dat het ticket goedkoper is. Daarnaast ga ik een taxi regelen om naar het vliegveld te komen. Geen gedoe met treinen dus, wat ook wel heel erg fijn is. Katherine bood aan om de helft van de kosten voor de taxi te betalen, dus dat maakt het allemaal nog mooier. Katherine heeft gelijk dezelfde taxichauffeur gebeld die had ik toen ik hier aankwam, om te vragen of hij mij die dag zou willen brengen. Ik wil nu heel graag mijn ticket boeken, maar moet toch nog even wachten op zijn antwoord. Wil wel zeker weten dat ik een taxi kan krijgen op 2e kerstdag, voordat ik mijn ticket boek.. Verder gaat Katherine straks weer weg, dus ben ik weer 2 uurtjes alleen met Rafe. Ben benieuwd! En vanavond gaan ze met zijn tweeën uit eten, dus dan ben ik de oppas. Rafe ligt dan wel al in bed, dus ik hoef eigenlijk geen drol te doen. Best wel prima allemaal. Ik kan nu echt niet wachten tot de dag voorbij is, want morgen ga ik naar Oxford. Super veel zin in, en ik laat jullie weten hoe het was na het weekend!
Reacties
Reacties
hey lieverd
inmiddels heb ik op facebook gelezen dat je hebt geboekt ,dus de taxi is ook gereld.
Fijn een leuk uitzicht ...
We gaan er een knal vakantie van maken
Da's een leuke onderbreking! Goed geregeld; groet
Klinkt allemal super goed Meer! Fijn om te lezen dat je je plekje wat meer heb gevonden. En inderdaad, het is onwijs lastig op sommige momenten maar je doet t super goed! :)
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}