Hoi allemaal!

De nieuwe week is alweer voorbij en morgen ben ik hier officieel precies 3 maanden! Halverwege dus alweer.. Heel erg raar gevoel!

Waar Maandagmiddag in de ochtend wel lekker liep, ging het ook in de avond wel oké. Toen ik begon met werken was er eigenlijk niet zo heel veel te doen. Ik hielp een beetje met het voorbereiden van het avondeten en heb ook nog even extra de woonkamer gestofzuigd omdat ik anders gewoon een uur lang een beetje rond zou lopen dralen en dat niet echt fijn voelt. Katherine besloot dat ze graag de jongens op wou halen zonder dat Rafe ook mee moest in de auto, dus hij zou bij mij blijven. Zodra hij dit ook maar een beetje doorkreeg begon hij al te huilen en moeilijk te doen etc. We probeerden hem nog in bad te doen, maar daar wilde hij gelijk weer uit en toen is Katherine maar gewoon weer een soort van weggerend en heb ik Rafe in de houdgreep gehouden. Hij natuurlijk helemaal overstuur, maar na 10 minuutjes was dit weer over en kon ik normaal zijn pyjama aandoen en wilde hij wel tv kijken. Die avond kon ik het op de één of andere manier weer even heel slecht aan dat hij om alles zo snel ging janken, dus ik was blij dat hij gewoon tv ging kijken en ik mijn aandacht even ergens anders op kon richten. Toen de jongens weer thuiskwamen bleek dat de eerste dag met examens bij beide wel goed was gegaan, wat natuurlijk leuk is om te horen! We aten die avond iets wat ik nog nooit gehad had en dat was ook best wel eens leuk. We hadden nog aardappelpuree en wat groente over en dat werd dan gemixt en vervolgens met ei en kaas wat beter gebonden. Hiervan maak je dan een soort van aardappelkoekjes omdat je het gaat bakken. Best wel simpel om je restjes in kwijt te kunnen en ik vond het ook echt heel erg lekker. Het enige jammere was dat je het niet echt ‘bakken' kon noemen, maar dat het meer op frituren leek. Echt een hoeveelheid olie waar je u tegen zegt. Daar hou ik nooit zo van ;) Daarna heb ik nog even wat Frans met Marcus herhaald, maar hij kende het eigenlijk best wel goed. Was ergens wel een beetje trots op hem, omdat we zo hard aan dat Frans gewerkt hadden de laatste weken. Hoopte ook echt dat hij zijn examen de volgende dag goed zou gaan doen. Om 7 uur was ik weer netjes klaar en kon ik weer een avondje tv gaan kijken.

Anders dan vorige week was Dinsdag echt een ‘doe eens lekker rustig aan' dag. Om 10 uur was ik klaar met werken 's ochtends en toen ben ik vervolgens mij eigen kamer maar eens echt goed op gaan ruimen. In de laatste paar weken was het toch allemaal een beetje een zooitje geworden, maar ik heb het dus allemaal weer schoongemaakt en opgeruimd. Voelde echt heel goed en ik zat gelijk weer een stuk lekkerder in mijn kamer. Wat opvallend was die ochtend, was dat Rafe echt nog steeds in een zeer irritante bui was. Toen ik beneden kwam om te lunchen had ik het al gelijk weer door. Katherine was er echt chagrijnig door en overal was het een zooi, omdat Rafe weigerde op te ruimen. Hij was weer de hele tijd van die irritante huilgeluiden aan het maken en aan zijn mama's kleren aan het trekken, terwijl er dus helemaal niks was waar hij ook maar om zou kunnen huilen/zeuren/zich vervelend voelen. Katherine zei ook al gelijk dat hij al moeilijk deed als ze naar de andere kant van de kamer liep, of even wilde bellen. Ook gaf ze nu wel toe dat ze het echt schijtirritant vond, wat ze niet vaak toegeeft! Al met al was ik blij dat ik een vrije middag had. Vervolgens gingen ze met zijn tweeën in de auto, omdat Katherine er echt even uit wilde. Toen ik eenmaal weer begon met werken was de situatie in principe nog steeds hetzelfde als in de ochtend. Rond kwart over 4 kondigde Katherine dan ook aan dat ze er alvast vandoor ging, omdat ze absoluut even weg moest van Rafe. In eerste instantie huilde hij wel even, maar hij was wonderbaarlijk snel gekalmeerd. Hij wilde gewoon met me spelen en rond 5 uur heb ik even wat pasta voor hem gemaakt. Vervolgens kon ik hem ook in bad doen en toen we daarmee klaar waren kwam Katherine om half 6 weer thuis met de andere jongens. Dit ging dus eigenlijk wel goed. Helaas merkte ik wel dat ik er niet echt plezier aan beleefde om met Rafe te spelen. Ik wilde eigenlijk gewoon dat de tijd zo snel mogelijk voorbij ging. Het in bad doen en boekjes lezen was wel wat leuker, maar merkte toch dat ik nog niet echt enthousiast was. Denk dat dit toch komt doordat ik Rafe het grootste deel van de tijd nog geen leuk kind vind.. Hopelijk wordt dit beter als we het wat vaker leuk gaan hebben samen. Daar ga ik maar gewoon vanuit! De rest van de avond was vervolgens zo voorbij. Marcus hoefde geen huiswerk te maken en Rafe was dus al klaar om zijn bed in te gaan. Dit betekende dat ik lekker om half 7 al mocht stoppen. Vervolgens heb ik voor het eerst weer een soort van fitness at home ding gedaan. Een workout voor je buikspieren van een kwartier. Dacht dat dat wel goed zou voelen en dat deed het ook!

Ook Woensdag was weer een lekkere dag. In de ochtend rustig een paar van mijn taken gedaan en om 9 uur kon ik alweer weg voor mijn cursus. De cursus was weer heel erg gezellig en we gingen weer een examen oefenen. Ook nu bleek weer dat ik het sowieso moet kunnen halen, dus dat was fijn! De lerares kondigde aan dat ze binnenkort een les wil houden dat iedereen iets lekkers meeneemt uit zijn eigen land, als een soort van kerstmisfeestje alvast. Heel erg leuk idee en ondertussen ben ik nu heeeel blij dat mama mij een pak stroopwafels op gaat sturen om mee te nemen! Na de cursus ben ik snel met Felicia Stroud in gegaan om samen met Marilyn te gaan lunchen. Heel erg gezellig en we deden lekker allemaal ons beklag over de manier van opvoeden in onze gezinnen hier. Af en toe is het wel even lekker om kwijt te kunnen waar je het allemaal wel niet mee eens bent en wat jij wel niet allemaal anders zou doen. Daarnaast hadden we een leuke discussie over geld. In Zweden is het blijkbaar nog heel normaal dat de mannen meer verdienen en daarmee ook alles betalen. Felicia was hier in Londen samen met een jongen en moest toen zelf voor de metro betalen. Ze was hierdoor dus helemaal geshockeerd, omdat in Zweden de jongens altijd alles betalen etc. Ze was echt een soort van beledigt hierdoor. Mijn reactie was natuurlijk gelijk van, waarom zou je dat niet zelf kunnen betalen dan? en ‘het is toch heel ouderwets dat de jongens altijd maar alles moeten betalen'. Marilyn dacht hier gelukkig precies hetzelfde over, wat voor Felicia dus heel raar was. Echt een goed voorbeeld van één van de cultuurverschillen tussen Zweden en Nederland!
Eenmaal weer thuis ging Katherine om 4 uur weg om de jongens wat eerder op te halen, dus was ik weer alleen met Rafe. Dit ging eigenlijk gewoon weer heel goed. Eventjes huilen natuurlijk, maar binnen een paar minuten was hij stil. Eerst ging hij me even helpen met koken en vervolgens wilde hij samen op de bank tv kijken en kroop hij zelfs helemaal tegen me aan. Best wel bijzonder ineens, dus dat was een goed teken. Het enige jammere was dat ik hierdoor vergeten was dat de hond nog alleen in de keuken was. Ineens hoorde ik iets op de grond vallen en toen wist ik het al. De hond was met zijn voorpoten op het aanrechtblad gaan staan en had alle 15 (echt wel fikse) sausages opgegeten. Ik voelde me zooooooo stom, want Katherine had me nog gewaarschuwd. De hond had namelijk in de ochtend al een heel pak pannenkoekjes van het aanrecht gevist en opgegeten. Toen Katherine eenmaal thuis kwam vond ze het gelukkig niet al te erg en konden we nog wat vissticks uit de vriezer vissen. Ik moet zeggen dat ik me wel heel erg schuldig voelde, maar was blij dat het me niet kwalijk werd genomen! De rest van de avond was rustig voor mij omdat Matthew ook thuis was, dus na het draaien van een extra wasje, was het voor mij weer klaar.

Die Donderdag was het dan eindelijk tijd voor de tandarts! In de ochtend eerst weer schoongemaakt, maar daarna vertrok ik vrij snel naar Stroud. Ik was natuurlijk weer veel te vroeg, maar toch gelijk aan de beurt en het sloeg echt helemaal nergens op. Ze blies alleen wat lucht in mijn mond om het droog te krijgen en keek toen een keer, om te bevestigen dat mijn tanden er goed uitzagen. Vervolgens zei ze dat ze het schoon ging maken, wat inhield dat ze er tien seconden met een soort van schoonmaakding doorheen ging. Kortom, binnen 4 minuten (echt waar) stond ik weer buiten. Vervolgens moest ik ook nog ineens 17 pond betalen, wat ik niet had verwacht, dus dat was ook niet leuk. Al met al had ik niet echt het gevoel dat er nou iets nuttigs was gebeurd, maargoed. Ik ga wel weer naar de tandarts in Nederland. Daarna nog even met Felicia en Sanna afgesproken, omdat die naar de film gingen. Ik kon niet mee, want ik moest gewoon werken, maar Sanna had even wat steun nodig. Haar familie hier had ineens aangekondigd dat ze toch eigenlijk geen au pair nodig hebben. Ze zou met kerstmis als vakantie naar huis gaan, maar ze hoeft dus niet meer terug te komen. Heel erg balen natuurlijk, want ze was er nog maar een maandje. De rest van de middag bestond voornamelijk uit strijken en koken, wat ik nooit zo erg vind. Katherine en Matthew hadden ineens besloten om uit eten te gaan, dus voor de jongens en voor mij deden we een nieuwe poging met de sausages. Dit keer bleef de hond er gelukkig vanaf! De rest van de avond was ik de babysitter, maar met de babyfoon op mijn kamer. Best wel prima dus, want kon gewoon doen wat ik normaal ook altijd doe in de avond, zonder dat ik perse beneden hoefde te zitten.

Vandaag is het alweer Vrijdag en week 13 is voorbij. Gelukkig was het vandaag betaaldag, want na de plotselinge tandartsuitgave was ineens mijn geld van afgelopen week allemaal op. Vanochtend heb ik eerst als een dolle schoongemaakt en vervolgens van 9 tot half 11 op Rafe gepast. Een bijzonder momentje, want vandaag was de eerste keer dat Katherine weg kon gaan zonder dat Rafe ging huilen en schreeuwen. Dit heeft dus exact 3 maanden geduurd!! Het was best leuk en we hebben gewoon lekker gespeeld. Daarna heb ik weer lekker een workout gedaan op mijn kamer en ben ik nog even naar Nailsworth geweest. Ik moest namelijk wat blikjes cola kopen voor vanavond. Felicia en Marilyn komen namelijk vanavond hier om filmpjes te kijken en blijven vervolgens slapen, heeeeeeel erg leuk!! Het is echt niet normaal hoeveel zin ik daarin heb. Lekker een meidenavond met chips, chocola, snoep en cider en cola!

Het is een heel raar gevoel dat ik nu precies op de helft ben, en ik ben er nog niet helemaal uit of de tijd nou wel of niet snel is gegaan ;) In ieder geval heb ik wel het gevoel dat het vanaf nu wel snel zal gaan. Het aftellen tot aan kerst is al begonnen!

Jullie horen na het weekend weer van me!