Hoi allemaal!

Het is weer Vrijdag, dus tijd voor een nieuw verhaal!

De Maandagmiddag verliep gelukkig helemaal prima. Het grootste deel van de tijd heb ik in de keuken gespendeerd, waar ik voornamelijk steeds aan het afwassen en opruimen was. Hier zit natuurlijk een leuk verhaal achter dus dat wil ik graag met jullie delen! Hier in Engeland is het blijkbaar traditie dat je een maand van tevoren al je kerstcake maakt. Het is zelfs een speciale dag op de kalender, maar ik ben de naam even kwijt. Het idee hierachter is dat alle smaken dan goed in de cake trekken als je hem een maand laat staan. Katherine is af en toe wel vrij traditioneel, dus die had de Zondag ervoor de halve dag in de keuken gestaan voor die kerstcake. Vervolgens moest dat ding 4 uur in de oven, maar ze had hem er te lang in laten staan. Helaas helaas, cake verbrand en echt zo hard als steen. Die Maandag ging ze dus gelijk een nieuwe poging doen, want ja, die cake moest natuurlijk een maand staan ;) Het moest alleen allemaal ‘snel snel' in het uurtje dat Rafe zijn middagslaapje aan het doen was, waardoor de keuken dus een enorme bende was. Die zooi heb ik dus vervolgens op staan ruimen, maar dat was niet zo heel erg. Ik had echt best wel lol met Katherine over die stomme kerstcake, want ze maakte er zelf ook de hele tijd grapjes over. Het domste van allemaal was nog wel dat ze wat overgebleven beslag in een paar muffinvormpjes had gedaan, en die vervolgens ook aan had laten branden. En dat allemaal omdat het ‘nou eenmaal traditie is' dat je zo'n speciale kerstcake maakt. Uiteindelijk kwam de grote cake er dit keer wel perfect uit, dus voorlopig is dat ook weer klaar! De rest van de avond bestond uit het proberen om Rafe iets te laten eten (wat hij de hele dag nog ongeveer niet gedaan had) en hem in bad doen.
Wat erg leuk was toen de jongens thuiskwamen was dat Marcus zijn cijfer voor Frans terughad. Wonder boven wonder had hij 85% goed gemaakt. Dit was het één na hoogste cijfer van de klas. Omdat ik hier zo hard met hem op heb lopen ploeteren was ik echt helemaal trots en het was echt heel leuk om te zien dat het dus wel effect heeft gehad! :) Dit maakte de dag echt helemaal top! Na het eten moest ik nog even wat spelling oefenen met Marcus en was de dag weer voorbij. Tijd voor een warm bad dus!

Zoals verwacht was Dinsdag echt een onwijs lange dag. Katherine ging om 9 uur weg en ik zou op Rafe passen tot ongeveer 2 uur. Een snelle rekensom geeft aan dat dit dus 5 uur achter elkaar is en dat was toch best wel lang! In eerste instantie vond Rafe het helemaal niet leuk, maar uiteindelijk besloot hij dat hij wel op de computer naar Cbeebies (kinderzender hier) wilde kijken. Dit hield hij dus echt achterlijk lang vol en ik voelde me een vrij slechte au pair omdat ik dus niet eens echt met hem speelde. Uiteindelijk kon ik hem tegen 11 uur zover krijgen dat we naar het buurwinkeltje gingen om wat melk en wat chocolaatjes te halen, maar vervolgens dook hij weer achter de computer. Zo ging het eigenlijk de hele middag/ochtend door, met uitzondering van een snelle lunch, en hij heeft dus een paar uur lang tv zitten kijken. Op een gegeven moment merkte ik wel dat hij zich ging vervelen, maar hij wilde perse in de keuken blijven bij die computer om op zijn mama te wachten. Het stomme hieraan was, dat ik dus ook de hele tijd niks stond te doen in die keuken. Dan is 5 uur echt een eeuwigheid! Uiteindelijk kwam Katherine gelukkig netjes om 2 uur thuis en toen kon ik nog even genieten van een paar vrije uurtjes.
In die paar vrije uurtjes had ik een heel goed gesprek met Laurens Jan op skype en heeft hij uiteindelijk besloten om na Oud en Nieuw niet meer terug te komen naar Engeland. Dit was natuurlijk geen makkelijke beslissing en het voelde ook vrij definitief, maar ik had zelf ook aangegeven dat ik dacht dat dit voor hem het beste zou zijn. Ik moest dus wel even een paar keer slikken, maar ik snap het echt helemaal, aangezien het hier voor hem gewoon niet zo heel erg leuk is.
Daarna ben ik om 5 uur weer gaan werken en eten voorbereiden etc. uiteindelijk kwam iedereen vrij laat thuis uit school, dus alles had een beetje een achterstand op de normale routine. Al met al was ik dus iets later klaar, maar de avond was verder wel snel voorbij gegaan. Ook heb ik die dag voor het eerst een soort van écht goed vlees gegeten hier. Katherine had fazant gebakken in een wijnsaus en dat smaakte toch een stuk beter dan de sausages etc. :) Samengevat dus een heeeeele lange dag, maar die zitten er natuurlijk altijd wel tussen! Wel is Dinsdagavond de enige avond dat er hier überhaupt iets leuks op tv is, dus dat was wel weer prima.
Toen ik vervolgens op Woensdag wakker werd voelde ik me echt belabberd. Mijn energielevel was echt super laag en ik begon te vrezen dat ik toch ook niet onder de verkoudheid/griep uit zou gaan komen die hier heerst. Wel gewoon lekker naar cursus gegaan, maar er kwam eigenlijk niet zoveel uit me. Gelukkig vond niemand dit heel erg, want normaal doe ik altijd hartstikke goed mee. Daarna ben ik nog weer gaan lunchen met Felicia, wat natuurlijk gewoon wel gezellig was, maar ik voelde me gewoon de hele dag niet echt top. Eenmaal thuis moest ik gewoon weer de normale dingen doen en gingen Katherine en Rafe nog even weg. Dit vond ik echt helemaal niet erg, want Rafe was die dag echt een vervelende jongetje. Hij was een beetje ziekig en had al een paar dagen niet zo goed gegeten, wat inhoud dat hij dus geen energie had en daardoor moe en zeurderig werd. Uiteindelijk ging de middag lekker snel voorbij en kon ik helpen met het voorbereiden van het eten. Dit was ook het moment dat ik Katherine vertelde dat Laurens Jan definitief naar huis zou gaan. Haar reactie was echt super lief, wat ik niet echt verwacht had. Ze begon helemaal voor te stellen dat hij de komende weken dan best wat vaker langs kon komen en dat hij het weekend voor hij ging vliegen ook moest komen, want dan konden we uitgebreid lunchen etc. Het was heel duidelijk dat ze heel flexibel wilde zijn om er maar voor te zorgen dat ik nog ging genieten van de dagen dat hij hier dan nog was. Ook was ze gewoon überhaupt heel positief over hem in persoon, wat natuurlijk altijd leuk is. Ze vond het dan ook echt oprecht zonde dat het niet gelopen is zoals gehoopt. Het eten bestond die avond uit zalm met noedels en groente, vanwege het nieuwe dieet van Matthew. Hij moet namelijk zijn cholesterol naar beneden brengen. Jammer was wel dat we eerst moesten wachten tot hij thuiskwam uit Londen, dus dat we vrij laat aten. Gelukkig lag Rafe al wel heel vroeg in bed, dus daar hadden we geen last meer van. Uiteindelijk was ik blij toen ik eenmaal klaar was en ik een hele lading keelsnoepjes etc. van Katherine mee naar mijn kamer kreeg. Het enige wat ik kon doen, was hopen dat ik me de volgende ochtend weer beter zou voelen na een goede nacht slaap.

Helaas was dit niet echt het geval en werd ik gewoon weer wakker met een nog ergere keelpijn. Wel gewoon de normale schoonmaak dingen gedaan die ochtend en daarnaast ook nog de koelkast schoongemaakt. Dit was echt bizar veel werk, aangezien er 8 fazanten in de koelkast hadden gelegen (ja, je leest het goed). Die waren per ongeluk ontdooit dus de hele koelkast zat onder het bloed etc. wat natuurlijk niet erg lekker is. Uiteindelijk koste het me ruim een uur om dit schoon te krijgen, maar was uiteindelijk wel heel tevreden toen ik klaar was. Vond het ook echt niet erg om te doen eigenlijk. Vervolgens ben ik maar even een uurtje niks gaan doen om daarna weer met Katherine mee te rijden naar Cirencester. Ik ging weer lekker koffie drinken met Marilyn en na onze koffie zijn we even over de kerstmarkt daar gaan lopen. Helaas was dit allemaal niet echt heel erg interessant. Alles was eigenlijk voornamelijk heel duur en lelijk, dus we waren snel uitgekeken ;) Daarna zijn we nog maar even zoveel mogelijk giftshops afgegaan, want ik moest ideeën op gaan doen voor mijn kerstcadeautjes! Toen ik eenmaal om half 4 weer met Rafe en Katherine in de auto zat begon de ellende helaas. Rafe kreeg het binnen 5 minuten voor elkaar om uit zijn autostoeltje te kruipen en wilde er niet meer terug in. Vervolgens ben ik ook maar achterin gaan zitten en heb hem een normale riem omgedaan zodat het wat veiliger was. Hier was hij het alleen niet mee eens, dus daar probeerde hij ook onderuit te kruipen, wat hem nog lukte ook. Vervolgens wilde hij koste wat kost voorin zitten, maar dat mocht gewoon niet. Dit resulteerde in een gevecht tussen mij en Rafe, waarbij ik probeerde hem op de achterbank te houden en hij door middel van schoppen, slaan, bijten en krabben voorin probeerde te komen. Hij flipte hem gewoon weer helemaal en het was echt super moeilijk om hem achterin te houden. Ondertussen was Katherine als een dolle aan het rijden om maar zo snel mogelijk thuis te zijn. Uiteindelijk hield Rafe dit de volle 25 minutenrit vol en bleef hij maar schreeuwen en krijsen en moeilijk doen. Echt absoluut niet leuk, want ik was gewoon echt met hem aan het worstelen voor een half uur. Toen we eenmaal thuiskwamen was ik het dan ook even goed zat. Daarnaast zette mijn verkoudheid helaas ook super hard door, waardoor mijn stem verdween etc. Gelukkig had Katherine dit wel door en ze vroeg zelfs of ik niet eerder wilde stoppen om gewoon mijn bed in te kunnen, maar dat vond ik niet nodig. Uiteindelijk verdween ik gelijk na het eten naar boven met een hoop paracetamol en anti griep drankjes, omdat ik me toch wel echt beroerd voelde. Niet zo'n heel leuk einde van de dag dus, maar over het incident met Rafe kon ik me gelukkig niet al te vervelend voelen.
Wat wel heel erg leuk was Donderdag was dat ik in de middag mijn pakketje met typisch Nederlandse dingen ontving. Hier zaten ook beschuit met muisjes in en dat vond ik echt een geweldig idee! Ik besloot dan ook dat ik die de volgende Woensdag mee ga nemen naar de cursus, want dat is echt iets typisch Nederlands. En natuurlijk was ik ook heel blij met de stroopwafels en de speculaasjes :) Weet alleen nog niet wanneer ik dat in godsnaam allemaal op moet eten ;)

Nu is het weer Vrijdag en ik ben officieel een soort van ziek. Vanochtend wel gewerkt (ondanks het feit dat Katherine het ook wel goed vond als ik in bed bleef liggen) maar dat liep toch allemaal niet zo soepel. Moest ook nog een uurtje op Rafe passen, maar die bleef gelukkig wel rustig. Wat heel erg jammer is, is dat ik vanavond naar het huis van Marilyn zou gaan samen met Felicia. We zouden daar gaan slapen en morgen Malmesbury ingaan. Helaas heb ik zojuist ge-sms't dat ik me echt niet goed genoeg voel, dus ik blijf vanavond thuis. Echt super stom, maar ik moet het aankomende weekend uit gaan zieken. Wel wil ik eigenlijk proberen om vanmiddag nog even met de bus op en neer te gaan naar Nailsworth, zodat ik nog even langs de bieb kan voor wat nieuwe boeken. Gelukkig komt Laurens Jan waarschijnlijk morgen wel hierheen, dus dat is heel erg fijn! Ook ben ik blij dat Katherine heel erg haar best doet om me duidelijk te maken dat nu echt niet de hele tijd hoef te werken (al probeer ik dat wel). Jullie horen na het weekend weer van me! Al zal het dus wel niet zo interessant worden ;)