Hoi allemaal!

Het weekend is weer voorbij en ondanks dat ik ziek was, zijn er toch zeker nog wel wat interessante dingen te vertellen :)

Vrijdagmiddag wilde ik perse nog even naar Nailsworth omdat ik naar de bieb moest en ook nog eventjes langs het gezondheidscentrum hier. Ik kon gelukkig met Katherine meerijden (scheelde weer buskosten) maar vervolgens moest ik nog 3 kwartier wachten tot de bieb überhaupt open ging. Ik ben dus maar een beetje door Nailsworth gaan lopen, winkeltje in winkeltje uit, maar voelde me daar eigenlijk gewoon te beroerd voor. Vervolgens kon ik naar de bieb en moest ik daar ook weer 3 kwartier wachten tot de bus terug ging. Al met al niet een heel verstandige beslissing, want toen ik thuiskwam voelde ik me echt nog veel beroerder dan eerst. Ik besloot wel om toch nog maar even te gaan strijken, aangezien je dan alleen maar stil hoeft te staan, maar toen Katherine thuiskwam heb ik toch maar gelijk gevraagd of ik na het strijken naar boven mocht verdwijnen, omdat ik heel erg verlangde naar mijn bed. Ik moest toch maar gewoon even accepteren dat ik ziek was. Die middag lag ik dus lekker dik aangekleed om 4 uur al in mijn bed en heb ik een filmpje gekeken, waarbij ik ook gelijk in slaap viel. Wel nog om 6 uur naar beneden gegaan om even wat te eten, maar daarna weer gelijk m'n bed ingedoken. Ik denk dat ik het serieus nodig had, want ik heb die nacht van half 9 tot de volgende ochtend half 11 geslapen. Achteraf was ik heel blij dat ik niet nog geprobeerd heb om de vrijdagavond te werken of om naar Malmesbury te gaan. Die meiden hebben lekker de hele avond in een pub gezeten en dat was voor mij natuurlijk geen optie geweest.

Zaterdagochtend werd ik dus wel redelijk uitgeslapen wakker, maar voelde me nog steeds beroerd. Gelukkig was dit natuurlijk gewoon een vrije dag voor mij dus ik kon heeeeel langzaam opstaan en wakker worden met een lange douche. Vervolgens naar beneden om te ontbijten, waar tot mijn verassing Opa en oma in de keuken zaten. Die vroegen natuurlijk wel gelijk hoe het met me ging, maar ze vonden dat ik er een beetje bleekjes uitzag. Gelukkig was dat ook precies hoe ik me voelde ;)
De rest van de Zaterdag heb ik eigenlijk voornamelijk lekker in mijn bed gezeten, gelezen en tv gekeken. Ik was gewoon echt ziek. Een fikse verkoudheid, maar daarnaast deed mijn lichaam ook gewoon helemaal niks meer. De trap op en af lopen was echt al teveel gevraagd.
Gelukkig zou ik niet de hele Zaterdag alleen zijn, omdat Laurens Jan zou komen. Het is namelijk echt niet fijn om ziek te zijn in een ander huis met andere mensen die toch eigenlijk niet echt voor je zorgen zoals je eigen mama dat zou doen!
Helaas was Laurens Jan er om 3 uur nog steeds niet en na een aantal sms'jes besloot ik toch maar eens om hem te bellen, want begon zelfs een beetje bezorgd te worden. Uiteindelijk kreeg ik hem aan de telefoon en bleek dat ik hem wakker belde. Hij had het die avond ervoor lekker laat gemaakt en lag dus gewoon om 3 uur nog te slapen! Hij natuurlijk gelijk zijn bed uit om richting Horsley te komen, maar uiteindelijk was hij er dus pas om 6 uur. Helaas pindakaas, maar niks aan te doen.
De Zaterdag was dus een hele lange dag en ik was blij toen hij er eindelijk was :) Katherine had Curry gemaakt, wat ik dus niet meer wil eten hier vanwege de kruiden, dus Laurens Jan kon daar nog wat van mee eten. Wat ik wel vervelend vond is dat ik voor mezelf wat simpele risotto rijst had gemaakt en dat Henry vervolgens vroeg: hou je niet van curry ofzo? Terwijl er al drie keer tegen hem gezegd was dat ik me niet zo lekker voelde en daarom wat minder at etc. De dag ervoor stelde hij ook al de hele tijd van die domme vragen, alsof hij gewoon niet wilde onthouden dat ik me niet lekker voel. Dat is toch wel heel vervelend als je ziek bent, want een beetje begrip is dan altijd wel fijn. Ook Matthew leek het allemaal weer niet helemaal door te hebben, want die vroeg wel 3 keer of ik niet nog wat curry wilde. Het enige dat ik wilde, was dat het eten snel klaar was en ik weer terug mijn bed in kon! Gelukkig begreep Katherine dit wel en werd ik na het eten gelijk weer naar boven gestuurd. Daar heb ik lekker met Laurens Jan X-factor gekeken en zijn we vervolgens vroeg gaan slapen. Ik had dit natuurlijk nodig omdat ik ziek was, en Laurens Jan was toch wel een beetje katerig, dus dacht dat hij ook wel gewoon vroeg kon slapen ;)

Zondagochtend hebben we vervolgens niet zo heel erg lang uitgeslapen, aangezien ik om half 10 echt wel wakker was, maar ik werd wel met een wat lekkerder gevoel wakker dan de dag ervoor. Goed nieuws dus! Ik voelde me nog steeds niet top, maar die ochtend voelde het wat meer als een fikse verkoudheid en niet meer zo erg alsof mijn hele lichaam ziek was. Het enige jammere was dat ik die ochtend mijn eerste bloedneus had. Ik had natuurlijk al twee dagen continu mijn neus lopen snuiten en een vrij heftige neusspray gebruikt, die ik dus nu maar even niet meer moest gaan gebruiken..
We hebben lekker rustig ontbeten en gekeken hoe Matthew pannenkoeken ging maken voor Marcus (met een recept ernaast). Vervolgens heeft Laurens Jan nog ruim een half uur gezellig met Rafe zitten spelen terwijl ik alweer naar boven was verdwenen. Moest toch wel toegeven dat ik niet echt met Rafe wilde spelen op mijn vrije dag. Uiteindelijk kwam hij natuurlijk ook wel naar boven en gingen we lekker met zijn tweeën onze sinterklaascadeautjes uitpakken! Dit was echt heeeeel erg leuk en we waren ook super blij met de pepernoten. Ook zat er voor mij nog wat sfeerverlichting in voor in mijn kamer wat echt heel erg goed bedacht was. Daarna zijn we lekker op het bed gaan zitten om een hele lange film te kijken.
Rond 2 uur kwam Marcus alleen ineens naar binnen gestormd met de vraag of Laurens Jan buiten wilde voetballen. Ze hadden het daar de avond van tevoren over gehad en Laurens Jan had het ook wel een soort van beloofd, maar de timing was gewoon niet zo handig, omdat hij over een uurtje weg moest. Wat de reden ook was, hij heeft ‘nee' gezegd tegen Marcus en dat ze het een ander keertje konden doen. We zagen wel dat Marcus teleurgesteld was, maar Laurens Jan vond ook dat hij nee moest kunnen zeggen. Toen hij uiteindelijk rond 3 uur wegging zijn we nog wel even langs de jongens gelopen met een ‘sorry dat we niet hebben gevoetbald dit weekend, maar over 2 weken ben ik er weer' en toen is Laurens Jan weggegaan.
Toen ik vervolgens weer binnen kwam begon de ellende. Daar kwam ik namelijk Katherine tegen en ik had het helemaal niet verwacht, maar ik kreeg me toch ineens een preek. Ze was super boos over het feit dat Laurens Jan niet met de jongens had gevoetbald. Hij moest niet denken dat hij hier als één of andere huurder van een kamer over de vloer was, maar hij moest ook gewoon helpen en zich gedragen als een lid van de familie als hij op bezoek was. En hij was toch zo'n gevoelige jongen, maar waarom kon hij dan niet gewoon even voetballen met Marcus. Nu was Marcus helemaal overstuur en dat kon echt niet. En zo ging ze nog wel even door. Uiteindelijk sloot ze af met de volgende conclusie: Als hij het niet eens even op kan brengen om een half uurtje met die jongens te voetballen, omdat ze dat zo leuk vinden, dan hoeft hij niet te denken dat hij hier nog welkom is. BAM! Ik heb haar toen maar aangekeken en gezegd dat dat heel duidelijk was en heb me toen gelijk omgedraaid en ben weggegaan. Ik was echt helemaal overstuur, maar voornamelijk omdat ik het echt heel erg onterecht vond. Eerst even met mama geskyped en toen vervolgens (nog steeds huilend) naar beneden gegaan om nog even met Katherine te praten. Die dacht er helaas nog hetzelfde over, maar ik heb wel even aangegeven dat ik en Laurens Jan ons beide niet hebben beseft dat het zo'n big deal was wat dat voetballen betreft. Ook heb ik gezegd dat hij zich hier altijd prima heeft gedragen en dat hij altijd zijn best heeft gedaan om te helpen waar hij kon en mee te draaien en dat ik het dan niet terecht vond dat dat dan vanwege één keer ‘nee' zeggen tegen Marcus ineens helemaal naar de achtergrond verdwijnt. Uiteindelijk bleek wel dat Katherine gewoon boos was omdat hij haar kinderen overstuur had gemaakt. Ik vond dat ze echt ontzettend overdreven reageerde en dat ze ook niet echt het recht had om kwaad te zijn op mij, maar we verschilden duidelijk weer van mening. Uiteindelijk was het goed dat ik nog even extra naar beneden was gegaan en de rest van de middag heb ik gewoon lekker in mijn kamer film gekeken en pepernoten gegeten. Rond 5 uur ging ik weer naar beneden en toen was Katherine al bezig met het eten. Iedereen deed heel normaal tegen elkaar en de lucht was wel weer geklaard volgens mij. Toch wel apart, maar dat is blijkbaar hoe Katherine dingen oplost.
Wat wel leuk was is dat ik toch maar besloot om die avond de sinterklaascadeautjes voor het gezin samen open te gaan maken :) Na het eten hebben ze allemaal één voor één hun cadeautje opengemaakt en heb ik hun de traditie van Sinterklaas uitgelegd. Ze vonden het allemaal maar een raar verhaal (dat hij uit Spanje komt enzo) maar ook wel weer heel interessant. Ook waren ze allemaal blij met hun chocoladeletter, chocolaatjes en speculaasjes, dus het was zeker wel geslaagd! Ik moet zeggen dat ik er zelf ook helemaal blij van werd, omdat ik Sinterklaas gewoon heel leuk vind en het toch natuurlijk wel iets van thuis is.
Al met al was het dus een vrij heftige dag, maar ik sloot hem wel op een leuke manier af. Denk ook zeker dat het goed was dat ik alsnog de Sinterklaas cadeautjes gewoon deed, omdat dat de spanning van de middag ook een beetje verdreef. Na het eten ben ik wel gewoon gelijk naar boven gegaan. Lekker een bad genomen en nog even van wat vrije uurtjes genoten. Eigenlijk vond ik het idee dat ik de volgende ochtend gewoon weer zoals normaal aan het werk kon wel heel erg fijn!

Gelukkig was het vanochtend wel weer positief. Ik begon gewoon weer in de ochtend met mijn normale taken en toen de jongens naar school waren gebracht kwam Katherine nog even met me praten. Ze zei dat ze vond dat ik het heel erg goed had gedaan gisteravond met de Sinterklaascadeautjes. Ook zei ze dat de meeste meiden na zo'n 'ruzie' waarschijnlijk gewoon naar hun kamer waren gegaan en niet meer beneden waren gekomen en ze waardeerde het dus dat ik gewoon naar beneden was gekomen voor het eten en dat ik vervolgens gewoon met de sinterklaascadeautjes was begonnen. Dit haalde naar haar idee ook de kou weer even uit de lucht en daar kreeg ik dus een complimentje voor! Vervolgens zei ze ook dat ze er nu gewoon echt wel weer overheen was en dat ik niet bang moest zijn dat ze nu ineens heel negatief over Laurens Jan dacht. Hij was dan ook heus nog wel welkom om het weekend voor hij vertrekt nog langs te komen.
Ik moet zeggen dat ik heel erg blij was dat ze dit nog even tegen me zei en ik was ook ergens wel trots op de manier waarop ik het gisteren dus op heb gelost. Uiteindelijk is de hele situatie nu gewoon positief afgesloten en klaar! Tijd om het weer te vergeten en de rest van de week weer lekker te werken :)

Over een paar daagjes horen jullie weer van me!