Weekend

Hooi!

Daar was ik weer. Ben nu vrij en ben het lezen wel weer zat, dus ik dacht laat ik mijn avonturen van het afgelopen weekend maar even gaan beschrijven. Afgelopen vrijdag moest ik nog gewoon werken, wat in principe wel aardig ging. De huishoudelijke klusjes in de ochtend beginnen echt een routine te worden, dus dat is wel fijn. Verder ging het vrijdag met Rafe eigenlijk helemaal nog niet zo lekker. Hij is bijna de hele dag op het kinderdagverblijf geweest, dus heb hem nauwelijks gezien. Toen hij rond 5 uur weer thuis kwam, wilde hij zoals gewoonlijk niks van me weten, dus na het eten hoefde ik ook niet meer te helpen met hem naar bed brengen etc. Mijn weekend was begonnen!

Zaterdag ben ik netjes vroeg opgestaan om naar Cheltenham te gaan. Cheltenham is één van de grootste steden hier in de buurt, dus ik wilde graag weten of daar wat te beleven valt :). Gelukkig kon ik met de tennisleraar van Henry meerijden naar het dorpje waar de bussen gaan, zodat ik geen half uur hoefde te lopen. In de bus had ik een hele aardige buschauffeur die erg zijn best deed om me alles uit te leggen en te zorgen dat ik zo goedkoop mogelijk kon meerijden. Ik moest namelijk eerst een stop maken in Stroud om m'n treinabonnement te regelen. Uiteindelijk moest ik en dagkaartje kopen van 6 pond, maar daar heb ik dan ook een paar uur voor in de bus kunnen zitten.

Eerst ben ik dus uitgestapt in Stroud, waar ik pasfoto's moest laten maken. Ik had wel opgezocht in welke winkel dat kon, maar wist niet precies waar die winkel zat. Gelukkig had ik de winkel snel gevonden, en kon ik met mijn (niet zo heel mooie) pasfoto's een treinabonnement aanvragen. Dit ging ook allemaal vrij soepel, waardoor ik vet trots op mezelf was! De treinkaart is wel echt heel erg handig, aangezien ik dan 1/3 korting krijg op al m'n reizen. Die korting kan ik hier wel gebruiken, want treinen zijn wel echt duurder dan in Nederland.

Vervolgens ben ik weer in de bus gestapt richting Cheltenham. Cheltenham is best wel een grote stad en het aantal winkels is denk ik wel redelijk te vergelijken met Utrecht. Misschien iets minder, maar het in tenminste wel een echte stad. Ik moet zeggen dat ik me daar nog best wel lang vermaakt heb en het na 3 uurtjes pas weer zat was. Eerder wilde ik ook niet naar huis, omdat de busreis alleen al 1 uur is en het anders zonde was ;) Achteraf ben ik heel erg blij dat ik naar Cheltenham gegaan ben, omdat ik dan tenminste wat te doen had. Eenmaal terug in Nailsworth ben ik maar naar huis gaan lopen, met de gedachte dat het goed zou zijn voor m'n conditie.

Zondag was helaas een minder goede dag. Omdat alles hier op Zondag ook echt wel dicht is, en ik niks anders gepland had, duurde de dag heel erg lang. Daardoor had ik echt veel te veel tijd om overal over na te gaan denken etc. Ik miste iedereen thuis ineens heel erg, en had er gewoon even helemaal geen zin meer in. Gelukkig werd ik vanochtend met een veel beter gevoel wakker, dus dat was fijn.

Vandaag heb ik volgens mij best wel vooruitgang geboekt met rafe! Vanochtend ging Katherine weg en was ik alleen met Henry en Rafe. Eerst wilde Rafe alleen met Herny spelen, maar toen ik erbij kwam vond hij dat ook wel prima. Eigenlijk heb ik gewoon voor het eerst een uurtje met hem kunnen spelen en vond hij de aandacht eigenlijk wel leuk. En nu maar hopen dat dit morgen ook weer zo is! Verder heb ik ook vandaag weer een hoop huishoudelijke dingen gedaan, en moet ik er wel aan wennen dat dit elke dag weer zo gaat zijn. Een voordeel is wel dat het heel duidelijk is welke taken ik heb. Het enige wat ik nog af moet wachten is hoeveel plek de kinderen in gaan nemen. Ik hoop wat meer, want nu ben ik bijna 80% van de tijd aan het schoonmaken. Maar ondanks dat gaat het vandaag dus wel een stuk beter!

liefs Merel

oja, ik heb nog wel weer nieuwe foto's gemaakt, maar ik wacht even tot het er wat meer zijn, zodat ik ze er in één keer op kan zetten!

De eerste week

Hooi!

Morgen ben ik hier alweer een week, dus vond het wel weer tijd voor een nieuw verhaal :) De afgelopen week ging met up's en down's, zoals natuurlijk te verwachten was. Zondag had ik nog een dagje om te wennen en kwamen opa en oma aan het eind van de middag langs om ook mee te eten. Ik was vrij verbaasd aangezien ze in mijn ogen nog vrij jong waren voor een opa en oma, maar Katherine is ook nog maar 40. Verder waren het gewoon aardige mensen, dus dat is wel fijn.

Op maandag gingen de oudste twee jongens samen met vaders naar Legoland in Denemarken voor 3 daagjes. Die drie dagen was ik dus alleen met Katherine en Rafe. Gelukkig kan ik het wel heel goed met Katherine vinden en doet zij ook heel hard haar best om van alles voor me te regelen etc. Afgelopen dagen stonden voornamelijk in het teken van 'socializen' met Rafe om te zorgen dat hij gewend aan me raakt. Helaas ging dit allemaal niet zo makkelijk als gehoopt. Zodra Katherine ons ook maar even alleen liet ging Rafe keihard krijsen, schreeuwen en huilen, dus dat was niet zo heel erg leuk. Hij bleef ook maar proberen mij aan de kant te duwen en 'no no no' schreeuwen.Aangezien hij zich niet zo heel goed uit kan drukken is dat de enige manier waarop hij het duidelijk kan maken, en geloof me, het was ook heel duidelijk. Dit maakt het natuurlijk allemaal wel wat lastiger, en het komt er hierdoor dus ook op neer dat ik op dit moment voornamelijk huishoudelijke taken aan het doen ben, omdat Rafe het gewoon niet toestaat dat ik met hem speel of op hem pas. Dit is natuurlijk ook niet zo leuk voor Katherine, aangezien zij ook had gehoopt dat het allemaal wat soepeler zou gaan.

Vandaag (donderdag) zijn de jongens weer terug gekomen uit Legoland, en is Matthew gelijk naar Londen vertrokken om te werken. En vandaag is het ook Rafe's verjaardag. Ook vandaag heb ik tot nu toe voornamelijk huishoudelijke dingen gedaan, en geprobeerd een beetje te spelen met de oudste twee jongens, zodat ik hun ook een beetje kan leren kennen. Ik had een spelletje meegenomen uit Nederland en ben er nu gelijk achter gekomen dat Marcus niet zo goed tegen zijn verlies kan! Daarnaast heb ik een soort van bevestigd dat meisjes niet met lego kunnen spelen, want de jongens vonden mijn bouwerk niet zo mooi :P.

Met Rafe ben ik vandaag niet zo heel veel verder gekomen aangezien hij in een vervelende bui is. Niet alleen naar mij, maar ook richting Katherine. Ook is hij heel blij dat z'n broers er weer zijn, dus wil hij eigenlijk alleen maar aandacht van hen. Omdat het zijn verjaardag is, heeft Katherine besloten dat ze hem gewoon maar laat vandaag, wat dus betekent dat hij alles krijgt als hij maar zeurt of een beetje gaat lopen huilen. Ook vandaag wil Rafe helaas niet zoveel met me te maken hebben, dus we hopen maar op het beste. Nu heb ik even twee uurtjes vrij en om 4 uur komen Opa en Oma om Rafe zijn verjaardag te gaan vieren. Katherine heeft gister een enorme chocoladetaart gemaakt dus volgens mij kijkt iedereen daar naar uit!

Verder heb ik de afgelopen dagen geprobeert om een aantal dingen te regelen. Het installeren van m'n Engelse simkaart bijvoorbeeld. Het is me wel gelukt, maar het duurde ruim een uur voordat ik er geld op had gezet en hem kon gebruiken. Verder ben ik langs de bibliotheek geweest, langs de dokter voor een inschrijfformulier en langs het treinstation om een kortingskaart aan te vragen voor de trein. Helaas is dat laatste nog niet gelukt, omdat ik dan eerst pasfoto's moet laten maken. Ik dacht dat ik ongeveer alles in Nederland al wel had geregeld, maar het blijkt dat er hier nog vanalles te regelen valt.

Al met al, heb ik het hier opzich wel naar mijn zin. Ik heb wel heel erg dat ik iedereen in Nederland mis, en vooral Laurens Jan, maar dat is ook vooral het idee dat het nog zolang duurt voor ik weer naar huis ga. Ook hoop ik dat ik een betere verdeling ga krijgen tussen het huishoudelijke werk en op de kinderen letten, want nu voel ik me net de schoonmaakster. Maar dat zal hopelijk wel beter gaan als Rafe me gaat accepteren.

Liefs Merel

Aankomst in 'the UK'

Hoi allemaal!

Zoals de meeste van jullie al weten ben ik gisteravond aangekomen in Engeland. Als ik heel eerlijk ben was ik op van de zenuwen en was t vrij moeilijk om dag te zeggen op het vliegveld. Vervolgens stond ik heel netjes en optijd klaar om in het vliegtuig te stappen, alleen was er dus geen vliegtuig. En geloof me, vertraging is geen pretje als je op bent van de zenuwen!

In het vliegtuig ging eigenlijk alles wel goed, behalve dan dat ik nogal misselijk werd van alle turbulentie etc. Het leek wel alsof we continu in een achtbaan zaten.. Ik was dus iets te laat op het vliegveld waar ik m'n bestelde taxichauffeur moest gaan bellen en dat ging allemaal goed :) De taxirit was vervolgens vrij heftig (je weet hoe taxichauffeurs rijden) want het regende nogal hard. Maar de chauffeur was heel erg aardig, en kreeg nog een compliment over m'n Engels, wat ik niet echt verwacht had, dus dat was leuk!

Het gezin hier woont dus in een vrij groot huis (lees 'heel groot') maar bij aankomst heb ik er niet zo heel veel van gezien eigenlijk. Ik werd meteen naar de keuken geleid, waar een groot bord eten voor m'n neus gezet werd. Iedereen was gelijk heel lief. Kreeg een kaart van de twee oudste jongens (Henry en Marcus) met daarop ook een Nederlandse tekst waar ze heel hard hun best op hadden gedaan :P Ik ben vrij snel daarna naar m'n kamer gegaan om even te settelen en ben vrij snel gaan slapen. Het behang op m'n kamer is echt verschrikkelijk, dus ik ga er een foto van maken zodat iedereen het kan zien!

Vandaag had ik het even vrij zwaar met opstaan. Het was voor het eerst dat ik de omgeving een beetje zag en t zijn voornamelijk heuvels zonder huizen :P Maar heb lekker ontbeten en daarna heeft Henry me het dorpje laten zien, en kon ik shampoo gaan halen in het dorpswinkeltje. Echt zo'n mini shop waar alles superduur is. Dus volgende keer ga ik alles in een dorpje verderop halen. Verder hebben ze me hun 'land' laten zien, want ze hebben dus ook nog allemaal weiland etc. om het huis heen waar je kan wandelen met de hond. De hond is trouwens ook heel lief, maar wel vrij groot, dus ben al omvergegooit toen hij me wilde begroeten.

De hele dag was eigenlijk een dag van wennen en ik wist niet zo goed wat ik overal mee aan moest. Gelukkig ging het bij het eten beter, ook omdat je dan gewoon bezig bent. Daarna hebben we één of ander raar science fiction programma gekeken waar ik geen bal van snapte, maar dat scheen niet zo gek te zijn :P en natuurlijk hebben ze hier ook X factor, en dat is vandaag begonnen ;)

De kinderen zijn allemaal best wel lief. Henry en Marcus zijn eigenlijk gewoon heel erg leuk en ze doen heel netjes en aardig tegen me. Rafe van 3 is wat vervelender aangezien hij de hele dag schreeuwend door het huis rent :P. Hij heeft een achterstand met praten, dus hij praat eigenlijk nog nauwelijks. Ik moet er erg aan gaan wennen wat voor woorden en klanken hij gebruikt, en hij heeft ook allemaal tekens met z'n handen etc. Op dit moment wil hij alleen nog z'n moeder, maar hij zal wel aan me gewend gaan raken.

Al met al is t begin even moeilijk, maar iedereen is wel heel erg aardig voor me en doet zijn best! Volgens mij komen morgen de opa en oma langs, dus moet ik hard gaan socializen! Ik moet gewoon even zorgen dat ik door de eerste weken kom, en dan zal het allemaal wel makkelijker gaan. Jullie horen weer wat van me!

Liefs

Welkom op mijn Reislog!

Hallo en welkom op mijn reislog!

Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je met me meereist!

Groetjes,

Merel