Weekend Oxford en Cheltenham

Afgelopen weekend was heel erg leuk, dus ik kan jullie verblijden met een leuk verhaal :)
Vrijdagmiddag/avond verliep eigenlijk heel erg goed. Ik was nog even een paar uur alleen met Rafe en dat ging stukken beter dan verwacht. In eerste instantie was het natuurlijk wel huilen, maar na 20 minuutjes vond hij de tv niet meer interessant, dus wilde hij toch wel met me spelen. Dit ging 2 uur lang helemaal goed, dus dat was ook wel eens fijn! Daarna was ik de rest van de avond tot 8 uur even vrij. Ik moest even voor mezelf eten maken, dus ik greep mijn kans en heb lekker risotto staan maken. Heel simpel met wat groente, maar het smaakte super goed! Daarna ben ik rond half 8 beneden gaan zitten om bij de babyfoon te waken terwijl Katherine en Matthew uit eten gingen. Henry en Marcus zouden die avond bij opa en oma blijven slapen, maar helaas was er een klein probleempje. Op de één of andere manier dacht Henry dat het handig was om het draadloze internetapparaatje uit zijn kamer mee te nemen naar opa en oma, omdat hij dacht dat hij daar dan ook internet had. Niet dus! En het gevolg was dat ik dus op mijn kamer ook geen internet meer had.. Ik moest dus de hele avond in de keuken blijven om internet te kunnen gebruiken, anders had ik gewoon de babyfoon op mijn kamer gezet. Uiteindelijk kon ik er wel om lachen en maakte het ook helemaal niet uit, maar het was wel vrij dom van Henry natuurlijk. Gelukkig kwamen ze niet heel laat thuis van het eten, dus kon ik om half 11 lekker in mijn bed gaan liggen.

En Zaterdag was het tijd om naar Oxford te gaan :) Ik kon met Matthew meerijden naar Naislworth om daar de bus naar Stroud te pakken. Hier had ik met Felicia afgesproken om eerst donuts te gaan kopen en vervolgens in de trein te stappen. We hadden vooraf kaartjes gereserveerd, dus we moesten perse in de trein van half 10. Gelukkig waren we ruim op tijd, dus waren er geen problemen. Vervolgens stapte Marilyn bij het volgende station in en waren we compleet. De reis naar Oxford duurde nog best wel lang, omdat we 45 minuten op een overstap moesten wachten, maar dat was helemaal niet erg. Omdat we elkaar hier niet super vaak kunnen zien, hebben we altijd genoeg te bespreken. Eenmaal in Oxford zijn we maar gewoon naar het centrum gaan lopen om te kijken waar we heen wilde. In eerste instantie wilde we bij het vvv een ‘walking tour' boeken, omdat je dan ook overal gratis naar binnen kon. Helaas kon dit niet, want er waren alleen nog maar kaartjes over voor het eind van de middag en dan zouden we in de knoei komen met onze trein terug. Gevolg was dat we zelf maar rond zijn gaan lopen, wat ook helemaal niet erg was. Oxford is echt een super mooie stad. Elke straat heeft wel zijn mooie oude gebouwen en ik wilde eigenlijk overal wel een foto van maken. Het was echt nog veel mooier dan ik had gedacht. Helaas waren alle scholen/universiteiten (die je blijkbaar echt móet zien) gesloten voor bezoekers vanwege de vakantie. Echt heel jammer, want we hadden graag dé universiteit van Oxford van binnen gezien. Ook hadden we wel gewoon heel erg veel mazzel met het weer. Het zonnetje scheen lekker, waardoor de stad er natuurlijk ook beter uitzag! De tijd vloog echt voorbij en uiteindelijk hadden we allemaal zere benen, dus zijn we maar lekker koffie gaan drinken en gaan lunchen. Ook niet verkeerd natuurlijk. We zouden de trein weer terug nemen om half 5 en dat bleek ook helemaal prima. Na een paar uur rondlopen heb je het ook wel weer gezien en we waren allemaal echt super moe toen we eenmaal in de trein zaten. Op de terugreis stapte we één voor één allemaal uit en ik bleef het langste zitten, aangezien ik had besloten om in de trein te blijven zitten tot aan Cheltenham. Zo kon ik gelijk die Zaterdagavond al naar Laurens Jan toe. Eenmaal in Cheltenham moest ik wel nog bijna een uur lopen om bij zijn kamer te komen, dus dat was wel een beetje minder. Na zo'n hele dag door de stad lopen, was het toch een beetje veel van het goede, maar ik had geen keus. Ik was dan ook heel blij toen ik eenmaal bij zijn huis aankwam om 8 uur en was ook helemaal gesloopt.
Zondag was daarna ook echt een uitrust dag. Helaas slapen we nog steeds heel erg slecht in het één persoonsbed, dus ik was nog net zo moe als de dag ervoor. Zoals we allemaal weten ben ik iemand die nogal makkelijk emotioneel wordt en al helemaal als ik moe ben, dus daar had ik Zondag nogal last van. Eigenlijk hebben we dus helemaal niks gedaan en heb ik eens even heeel erg lekker en lang gehuild. Denk dat alle opgekropte dingen er ineens even uitkwamen en dat was ook wel goed. Soms besef ik me ineens hoeveel dingen er hier eigenlijk ‘anders' zijn en daar kan ik het dan wel even zwaar mee hebben. Uiteindelijk heb ik om 3 uur de bus richting het centrum genomen om daar nog even een tosti en wat koffie te halen. Om 4 uur zat ik in de bus naar huis en om half 6 kon ik lekker neerploffen op de bank. Ik heb nog wel even gesocialized met het gezin, maar ben om 7 uur toch maar naar boven verdwenen. Lekker even foto's uitzoeken etc. en natuurlijk de uitslag van X factor kijken!

Vandaag begon verder ook wel rustig. Katherine had me gisteravond gevraagd of ik vandaag de hele dag een beetje in de buurt kon blijven. Ik wilde eigenlijk gaan fitnessen, maar dat kon dus even niet. Nu vind ik dat eigenlijk niet meer zo heel erg, want ik ga denk ik zelfs niet hardlopen vandaag. Had het wel gepland, maar heb heel erg last van mijn knieën (zal wel door het dagje Oxford komen) dus misschien is het dan niet zo verstandig om heuvel op en af te gaan rennen. Wel had ik vanochtend iets heel raars. Omdat mijn douche boven nog steeds kapot is, douche ik nu altijd in de badkamer van de jongens. Over het algemeen doe ik altijd de deur op slot, maar dat was ik vanochtend dus vergeten. Op een gegeven moment hoorde ik iets en toen zag ik dat de deur ineens op een kier stond. Ik dacht dus van oeps, iemand wilde naar binnen komen en merkte toen ineens dat ik onder de douche stond, maar dat was dus niet het geval. Toen ik me omdraaide stond marcus daar ineens heel rustig voor de wc zijn ding te doen. Echt heel bizar, want het is gewoon een glazen douche, dus was wel even raar voor mij. Hij is natuurlijk maar 9 jaar, dus misschien was het voor hem helemaal niet raar, maar ik heb maar snel mijn hoofd weer onder de douche gedaan en gehoopt dat hij snel weer weg zou gaan! Voelde me toch ineens heel naakt.
Verder werd ik daarnet nog even naar beneden geroepen, omdat Marcus graag met mij mijn Halloween outfit uit wilde kiezen. Vanavond gaan de kinderen hier langs de deuren voor snoep en ik wordt geacht verkleed en wel mee te gaan. Best wel hilarisch natuurlijk, want we moeten een soort van proberen mij door te laten gaan voor een 12 jarige ;) Als het allemaal gaat zoals gepland, loop ik vanavond dus verkleed als heks samen met Rafe en Marcus langs de deuren. Moet zeggen dat ik er best wel zin in heb, aangezien het me ook een beetje aan sint maarten doet denken! Ik zal er natuurlijk wel wat foto's van maken :)

Liefs Merel

Week 9, dus 2 maanden!

Hoi allemaal!

Nieuwe week, nieuwe verhalen! Afgelopen week was het vakantie voor de jongens, maar eigenlijk ook een beetje voor mij. Ik kon 's ochtends wat later beginnen, en ik was 's avonds eerder klaar. Best wel even lekker, want ik had het wel nodig om wat slaap in te halen. Verder besefte ik me ineens dat ik hier woensdag alweer 2 maanden was. Zit dus al op 1/3 van de tijd hier, wat ik helemaal geen vervelend idee vind :)

Maandagmiddag verliep helaas niet zo vlekkeloos als gehoopt. Ik heb eerst een paar uur rondgehangen en gelezen. Dit was niet zo heel erg, want mijn boek was leuk, maar toen het gezin weer terug kwam van een uitgebreide lunch voelde ik me eigenlijk helemaal niet lekker. Tot nu toe ben ik helemaal nog niet ziekig geweest, maar die middag voelde ik me echt slecht. Hier kwam ook nog eens bij dat ik de rest van de middag eigenlijk niet echt zoveel te doen had. Ik moest een heleboel was opruimen, maar dat was het dan ook wel. Ik had dus veel te veel tijd om aandacht te besteden aan het feit dat ik niet lekker was. Voor het avondeten heb ik dan ook maar geen lasagne meegegeten, maar gewoon een boterhammetje met wat groenten. Gelukkig nam Katherine het wel serieus dat ik me niet lekker voelde, dus dat was wel fijn. Als ik er nu aan terugdenk heb ik die middag/avond echt heel erg weinig uitgevoerd, maar er was ook gewoon niks om te doen. Ik kon alleen maar hopen dat de volgende dag weer wat drukker zou zijn. Wel had ik nog een bijzonder dingetje met Rafe. Toen hij in bad was geweest wilde hij perse nog even een spelletje spelen op de computer. Katherine vond het goed dat hij dat 1 keer ging doen en wonder boven wonder accepteerde Rafe dat ik het met hem speelde. Uiteindelijk hebben we hetzelfde spelletje wel 30 keer gedaan, maar hij vond het hartstikke leuk. Even een half uurtje vrede tussen Rafe en mij, wat ook wel eens goed voelde. Daarna moest Rafe toch echt naar bed en kon ik ook mijn bedje op gaan zoeken. Ook kreeg ik Maandagmiddag het goede nieuws van Laurens Jan dat zijn proefdag in het restaurant goed was gegaan. Dat maakte de dag natuurlijk helemaal goed, aangezien ik daar de hele tijd al benieuwd naar was. Eindelijk eens goed nieuws, wat ik hem heel erg gunde :)

De volgende ochtend bestond weer uit de dagelijkse dingen, maar nu ging Katherine ook een uurtje weg om de auto naar de garage te brengen. Helaas betekende dit niet echt een momentje alleen met Rafe, want Marcus was ook gewoon thuis en de schoonmaakster was er ook. In eerste instantie plakte Rafe gelijk vast aan Marcus en toen die dat zat was ging hij de schoonmaakster achtervolgen. Weer een moeilijk momentje voor mij, want hij is helemaal leuk met die schoonmaakster en het werd nog eens pijnlijk duidelijk dat hij mij nog steeds geen kans geeft. Ik ben dus maar weer wat extra schoon gaan maken en daarna heb ik nog wat huiswerk gemaakt met Marcus. Hij wordt elke dag chagrijniger over dat huiswerk, maar het moet toch gebeuren. Daarna had ik vrij en heb ik lekker wat nuttige dingen gedaan voor mijn cursus. Toen ik in de middag weer begon met werken bleek gelijk dat Rafe weer een drama was. Niet perse naar mij, maar ook naar Katherine. Hij liep de hele dag al achter Katherine aan en hij huilde steeds weer zodra ze 2 stappen bij hem vandaan ging. Aan het eind van de middag ging het echt veel te ver en wilde hij iedereen in huis onder controle hebben. Katherine werd helemaal gek en ik zag dat ze heel erg haar best moest doen om niet tegen hem uit te vallen. Ze moest wat huiswerk maken met Marcus en Rafe accepteerde dat gewoon niet. Hij deed niks anders dan krijsen en aan haar kleren trekken. Nadat hij voor de zoveelste keer op de trap werd gezet (als straf) kwam ze ineens met wat bemoedigende woorden naar mij toe. Ik voel me namelijk op zulke middagen best wel nutteloos. De paar schoonmaakdingen die er in de middagen zijn, had ik al gedaan en voor de rest loop ik dan maar wat rond. Ik voel me dan nutteloos, maar Katherine kwam naar me toe met de volgende mededeling: Ik weet dat je je op zulke momenten wat nutteloos voelt en dat je het gevoel hebt dat je me helemaal niet kan helpen met Rafe, maar dat doe je juist wel. Ze wilde me laten weten dat ik juist wel heel behulpzaam was, omdat ze met mij in de buurt zich niet druk hoeft te maken om alle kleine dingen die nog moeten gebeuren en dat ze ook minder snel tegen Rafe gaat schreeuwen als ik in de buurt ben. Ze zei ook dat het natuurlijk ideaal zou zijn als ik me met Rafe bezig zou kunnen houden op zulke momenten, maar helaas zit dat er nog niet in. In ieder geval was het fijn om te horen dat ik ook als ik gewoon maar een beetje rondloop al een hele steun ben hier in huis. Merk dat ik zulke complimentjes af en toe wel nodig heb, en ik voelde me daarna ook iets minder slecht om het feit dat ik niks kan beginnen met Rafe. Het is fijn om te weten dat Katherine blij is met een andere volwassene waar ze soms haar frustratie bij kwijt kan. De rest van die avond bestond uit eten en vervolgens een beetje opruimen. Rafe lag al vroeg in bed en ik was ook vroeg klaar.

Gelukkig ging het woensdag weer wat beter met Rafe. Ik hoefde in de ochtend maar heel kort te werken omdat opa en oma kwamen. De rest van de dag mocht ik een soort van vrij nemen, dus dat was fijn. Ik ben lekker gaan fitnessen en daarna lekker koffie gaan drinken in Stroud. Er zijn een heleboel leuke winkeltjes in Stroud waar je goedkope dingen kunt kopen, maar ik kon mezelf inhouden ;) Om 3 uur was ik weer thuis en ben ik toch maar een beetje beneden rond gaan hangen. Ik had een tijdschrift gekocht en heb het lezen afgewisseld met was opruimen, vaatwasser uitruimen, dat soort dingen. Dit was helemaal prima, omdat ik me toch nog een beetje nuttig maakte. Rafe was een engel, maar dat kwam voornamelijk doordat hij 100% de aandacht kreeg van oma en dan heeft hij natuurlijk niks te klagen. Vlak voor het eten gingen ze weer weg en het voelde op de één of andere manier echt als een vakantiedag, zelfs voor mij. Voor het avondeten had ik die avond ‘lentilsoep'. Lentils, ook wel linzen, had ik nog nooit gehad en daar was dus soep van gemaakt. Ik had echt een enorme kom en achteraf was dat niet zo verstandig. Linzen vullen namelijk blijkbaar heel erg, dus achteraf stond mijn maag echt op knappen. Daarna was ik alweer klaar voor die dag. Het was dus echt een soort van rustdag voor mij, wat wel fijn was op de helft van de week.

Gisteren was eigenlijk wel een beetje te vergelijken met Woensdag. In de ochtend deed ik de normale dingetjes en heb ik me weer op het huiswerk van Marcus gestort. Dit is ondertussen niet zo heel leuk meer, want Marcus heeft er natuurlijk geen zin in, vanwege de vakantie. Uiteindelijk was ik rond 11 uur weer lekker klaar en kon ik gaan wachten op Felicia. Heel erg leuk, want die zou langskomen hier in huis. Ze wilde het huis wel eens zien en aangezien zij wel een vrije dag had kon ze mooi in de middag even langskomen. Uiteindelijk was ze er pas om 12 uur en heb ik eerst het huis even laten zien. Vervolgens hebben we eigenlijk gewoon een paar uur zitten praten en om 3 uur ging ze weer weg. Echt wel veel gezelliger dan wanneer ik in mijn eentje de hele middag een beetje aan het lezen en computeren ben. De rest van de dag ging ook weer lekker gewoontjes en uiteindelijk heb ik het eten weer verzorgd. Matthew kwam die avond tegen zessen thuis, dus Katherine wilde eigenlijk samen met hem wat later eten. Ik heb dus lekker om half 6 al met de jongens gegeten en dat was prima. Vervolgens was ik weer om half 7 klaar, maar vond het dit keer wat minder. Merk dat de avonden op mijn kamer dan toch wel heel lang duren, maar aankomende week wordt dat gewoon weer anders omdat de vakantie dan weer voorbij is.

Vanochtend heb ik weer de normale dingetjes gedaan en heeeeel veel was gedaan. Het is namelijk best wel lekker weer hier vandaag. Het zonnetje schijnt en het is niet eens heel erg koud. Verder ben ik nog een uurtje alleen geweest met Rafe en Marcus. In dit geval was Rafe hartstikke prima, omdat hij lekker met Marcus kon spelen. Volgens mij had hij niet eens door dat Katherine weg was. Daarna kon ik lekker gaan hardlopen. Ben nog steeds helemaal kapot aan het eind van mijn rondje, maar het gaat steeds beter! Daarna heb ik de moed verzamelt om met Katherine over mijn vliegticket te gaan praten. Ik wilde namelijk 27 dec. Naar huis komen, maar dan had ik iemand nodig om me naar het vliegveld te brengen. Dit ging helaas niet, want Katherine is dan jarig, dus snapte ook wel dat ze dan geen 3 uur wilde rijden. Nadat ik mama weer met alle overgebleven opties had gebeld heb ik besloten om 26 dec. Naar huis te komen. Wel met kerst dus, maar dat maakt ook dat het ticket goedkoper is. Daarnaast ga ik een taxi regelen om naar het vliegveld te komen. Geen gedoe met treinen dus, wat ook wel heel erg fijn is. Katherine bood aan om de helft van de kosten voor de taxi te betalen, dus dat maakt het allemaal nog mooier. Katherine heeft gelijk dezelfde taxichauffeur gebeld die had ik toen ik hier aankwam, om te vragen of hij mij die dag zou willen brengen. Ik wil nu heel graag mijn ticket boeken, maar moet toch nog even wachten op zijn antwoord. Wil wel zeker weten dat ik een taxi kan krijgen op 2e kerstdag, voordat ik mijn ticket boek.. Verder gaat Katherine straks weer weg, dus ben ik weer 2 uurtjes alleen met Rafe. Ben benieuwd! En vanavond gaan ze met zijn tweeën uit eten, dus dan ben ik de oppas. Rafe ligt dan wel al in bed, dus ik hoef eigenlijk geen drol te doen. Best wel prima allemaal. Ik kan nu echt niet wachten tot de dag voorbij is, want morgen ga ik naar Oxford. Super veel zin in, en ik laat jullie weten hoe het was na het weekend!

Relaxed weekend!

Het weekend is alweer voorbij en ik moet zeggen dat het weer erg geslaagd was! De vrijdagmiddag ging voor mij echt heel snel voorbij doordat ik een enorme waslijst had met dingen die moesten worden gedaan. Op de één of andere manier heel erg fijn, want dan kan je gewoon je verstand op nul zetten en knallen. Kort samengevat heb ik was opgevouwen en opgeruimd, keukenvloer gedweild, 2 enorme sporttassen aan kleren gewassen, gestreken en gekookt binnen 2 uur. Daarna hebben we lekker gegeten en was ik rond 7 uur klaar voor die avond. Er was geen huiswerk uurtje, want Marcus was helemaal gesloopt en het was de eerste avond van de vakantie, dus dan konden we het wel een keertje overslaan. Die avond heb ik lekker een filmpje gekeken en me verheugd op de volgende dag.

Zaterdag had ik besloten om maar eens niet al om half 7 op te staan, maar pas om half 8. Ik had even een iets andere dagindeling gemaakt, waardoor ik de bus wat later kon nemen. Het was echt niet normaal hoe lekker dat ene uurtje langer slapen was, dus dat was fijn. Ik ben eerste met het kleine busje vanuit Horsley naar Stroud gegaan en daar ben ik eerst naar de markt gegaan. Echt een hele leuke markt met allemaal mensen die homemade producten verkopen, waardoor het echt interessant is om al die dingen te zien. Ik heb daar lekker 2 donuts gekocht, om mee te nemen naar Cheltenham en ook heb ik bij een broodkraampje zo'n lekker brood gehaald met olijven, pijnboompitten en zongedroogde tomaatjes. Helaas bleek dit wel achterlijk duur, maar het was het waard. Verder heb ik een beetje door Stroud gelopen en geprobeerd wat leuke foto's te maken. Ik ben toch nog niet zo heel goed in het fotograferen, maar probeerde toch een beetje de sfeer van het dorpje te pakken te krijgen. Jullie zullen binnenkort wel zien of dat een beetje gelukt is ;) Ook heb ik nog even lekker koffie gedronken en vervolgens heb ik de bus gepakt naar Cheltenham. Eenmaal daar heb ik eerst weer met Laurens Jan boodschappen gedaan en daarna zijn we lekker naar zijn huis gegaan. Wat erg fijn was, is dat het internet het daar nu weer doet, dus dat gaat ons gelukkig weer een hoop belkosten schelen. Zaterdagavond is er hier altijd X factor, dus dat hebben we lekker gekeken (eigenlijk ik alleen, Laurens Jan zat meer in zijn boek te lezen :P). Ook had ik in Stroud bij een snoepwinkeltje 2 bonbons gekocht die we lekker als toetje hebben gegeten. Bij die winkel vonden ze me volgens mij heel raar, want wie koopt er nou maar 2 bonbons, maar ik vond het op die manier wat specialer, en ik had me er ook de hele dag op verheugd.
Zondagochtend voelde we ons helaas allebei echt bagger. Ik had persoonlijk weer geen oog dichtgedaan en volgens mij was dat bij Laurens Jan ook zo. De ochtend bestond dus uit langzaamaan wakker worden en de finale van de worldcup rugby kijken. Rugby is hier echt een heel groot ding en ik moet zeggen dat ik het nog best leuk vond om naar te kijken. Blijf alleen wel vinden dat het allemaal te grof gaat en dat er teveel mensen met blessures naar de kant moeten. Verder hebben we ook nog een best wel toffe film gezien en daarna moest ik alweer naar huis. Besefte me ineens dat ik om half 4 al bij Laurens Jan wegging en om half 7 pas thuis was. Best wel lange reis dus, maar wat wil je als je ook een uur in Cheltenham moet wachten voor de overstap op je volgende bus.
Eenmaal thuis heb ik nog even met Katherine gepraat over de aankomende week, omdat het dus vakantie is. Een echt ritme ontbreekt dan, dus we zullen wel zien hoe het loopt. Ook heb ik nog even genoemd dat ik het afgelopen week heel zwaar had gehad met Rafe. Dit begreep ze wel, maar ze bleef maar weer herhalen dat ik moest proberen om me niet af te sluiten van hem en ze blijft ook maar herhalen dat hij maar een kind van 3 is, dus dat we hem niet als een volwassene kunnen behandelen. Dat wilde ik natuurlijk ook helemaal niet, maar ik wilde gewoon dat hij begreep dat hij niet zo raar kan blijven doen als het om mij gaat. Ik was nog niet helemaal tevreden met het gesprek, maar ze zei dat ik in de vakantie wat meer momenten alleen met Rafe ga krijgen, dus dat is wel fijn. Misschien dat het dan weer wat beter wordt en anders kaart ik het wel weer opnieuw aan als de week weer voorbij is.

Deze ochtend ging verder ook wel lekker rustig aan. Ik kon een uur later opstaan en begon dus om half 9 pas met werken. Lekker rustig ontbeten en daarna 4 wasjes gedraaid, omdat vandaag waarschijnlijk de enige dag zonder regen is van deze week. De temperatuur is echt heel aangenaam, maar als het goed is gaat het de rest van de week regenen. Zat er natuurlijk een keertje aan te komen. Verder heb ik alvast huiswerk gedaan met Marcus. Hij moet echt ontzettend veel leren voor Frans, dus dat is wel sneu. Hebben ze eindelijk vakantie, zijn de allebei elke ochtend een paar uur huiswerk aan het maken omdat ze volgende week examens hebben. Verder heb ik hardgelopen en blijf ik de rest van de dag thuis, om gewoon maar in de buurt te zijn en de was binnen te halen als het ineens gaat regenen. Ik heb dus ook geen idee hoe de rest van de dag/week gaat lopen, maar dat zie ik wel weer!

Liefs

Week 8

Bij deze weer mijn ervaringen van alweer een nieuwe week :)
De rest van de Maandag ging ook wel lekker. Om half 4 ben ik weer begonnen met het opruimen van de was, beetje strijken en uiteindelijk het helpen met koken. Ik was absoluut niet echt druk bezig, aangezien er twee mensen rond liepen die alles ook wel alleen konden, maar toch. Het avondeten bestond uit chili met rijst en een hoop groente. Op de één of andere manier vond ik de chili erg lekker, want kan me niet herinneren dat ik ooit zo'n groot bord eten weg kon krijgen. Daarna voelde ik me natuurlijk super vol en heb ik toch maar 6 keer nee gezegd tegen de stukken cake die me nog als toetjes aangeboden werden. Vervolgens natuurlijk weer Marcus geholpen met zijn huiswerk en dat was het dan voor die avond. Er viel niet zoveel meer te helpen, aangezien oma lekker voor Rafe ging zorgen. Rafe was die dag voor mij gewoon uit beeld. Ik mocht niet tegen hem praten, want dan ging hij al moeilijk doen, dus dat heb ik ook maar lekker niet gedaan. Heb er maar niet teveel moeite voor gedaan. Snapte ook wel dat het vrij stom is als eerst je moeder verdwijnt en je vader er vervolgens ook vandoor gaat. Moest maar gewoon hopen dat hij weer normaler zou gaan doen als zijn mama er weer was.

Dinsdagochtend was verder lekker rustig voor mij. De schoonmaaksters waren er, dus ik hoefde niet echt iets schoon te maken en oma was lekker voor Rafe aan het zorgen. Uiteindelijk belandde ik in de slaapkamer van Matthew en Katherine om Matthew zijn klerenkast op te ruimen. Helaas was dit dus écht niet leuk. Ik vond het echt zo'n rotklus en het was ook echt een onwijze bende. Merkte echt dat ik de gedachte had van: Kan hij dat zelf niet even netjes houden ofzo.. Gelukkig was de schoonmaakster ook in die kamer aan het werk, dus kon nog wel even een babbeltje maken. Na deze mooie klus was het alweer 10 uur en vond ik dat ik mocht stoppen. Ben lekker even gaan hardlopen, maar merkte gelijk dat ik dat de afgelopen 2 weken niet meer had gedaan. Het was weer een stuk zwaarder dan ik dacht, en heb het laatste stuk maar gewandeld. Die ochtend zat ik heel erg met allerlei gedachten in mijn hoofd en ik had het echt even zwaar. Toch wel gek hoe de ik me hier de ene dag helemaal goed en fijn kan voelen en de volgende dag ineens heel depressief. Er zijn echt momenten dat ik het wel naar mijn zin heb en dat alles wel zijn gangetje gaat, maar er blijven toch ook momenten dat ik mezelf echt afvraag waarom ik dit nou eigenlijk aan het doen ben. Gelukkig kan ik de negatieve gedachten meestal wel weer uit mijn hoofd bannen, maar toch. Verder kwam Katherine die middag weer terug, dus was Rafe eindelijk weer een beetje blij en hebben we een uitgebreide lunch gehad. Daarna heb ik me lekker even opgesloten op mijn kamer en huiswerk etc. gemaakt. Het was best wel relaxt dat de opa en oma Dinsdag tot aan de avond bleven, omdat dat betekende dat het voor mij allemaal wat rustiger was. Ik heb weer genoten van de aardappel, groente, vlees maaltijd en na het huiswerk van Marcus was de avond weer voorbij. Het was best wel gek dat Katherine er ineens weer was, want dat betekende dat me weer verteld werd wat ik moest doen. Doordat ze weg was kon ik in het weekend gewoon doen wat ik dacht dat het beste was, dus daar moest ik weer even aan wennen. Al met al was Dinsdag een zware dag, maar kon mezelf ook wel weer bij elkaar rapen aan het eind van de dag!

Gelukkig was het daarna alweer Woensdag, dus ik kon er lekker om 9 uur vandoor. Op de cursus hebben we een luister en spreek examen bekeken en geoefend en dat bleek heel erg goed te doen te zijn. We moeten dat gaan doen in December en ik maak me er nu helemaal niet meer druk om. Dit duurde wel bijna de hele les, maar dat was eigenlijk niet zo erg. Na de cursus had ik nog een hele vervelende discussie over de verzekering voor de auto hier. Mijn gezin vond het te duur om mij te verzekeren en iedereen begon mij ineens aan te vallen dat dat helemaal niet zo was etc. Daar werd ik echt vet pissig van, want ik zei ook alleen maar wat me verteld was. Felicia en ik zijn er vervolgens dus maar snel vandoor gegaan om te lunchen. Die lunches en koffie dates zijn echt de leuke momenten hier en genoot er woensdag ook echt van. Lekker een tostie gegeten en mijn nieuwe favoriet: Mocha Coffee van de Costa. Een espresso gemengd met chocolademelk. Goddelijk ;) Daarna lekker weer naar huis en rustig weer aan het werk. Die Woensdag was ik super veel aan Laurens Jan aan het denken omdat hij bij allemaal restaurants/hotels langs ging. Gelukkig ook een beetje goed nieuws voor hem die dag, dus dat was fijn! Helaas was Rafe eigenlijk de hele woensdag een monster. Hij liep continu achter Katherine aan en ze kon nog geen 2 passen bij hem vandaan lopen of hij begon al te janken. Ik werd er echt knettergek van, want hij hield gewoon echt niet op. Hij was gewoon alleen maar aan het zeuren, huilen en vervelend zijn. Katherine werd ook helemaal gek, dus dat maakte het er niet gezelliger op. Zelfs de jongens die er normaal zo goed mee omgaan, konden het die dag gewoon niet meer aan. Ik was dus blij toen ik uiteindelijk naar boven kon en Gossip Girl kon gaan kijken. Helemaal leuk dat er een nieuw seizoen op tv komt hier in Engeland!

De volgende dag heb ik lekker tot 7 uur in mijn bed gelegen en ben ik vervolgens gelijk naar beneden gegaan. Ik wilde om 10 uur gaan hardlopen, dus kon daarna wel douchen. De ochtend bestond uit alle schoonmaaktaken en om 10 uur ben ik er dus gelijk vandoor gegaan. Het was echt super koud, maar kon uiteindelijk wel trots zijn op mezelf. Heb voor het eerst het hele rondje gedaan zoals ik dat uiteindelijk wilde gaan doen in 25 min. Aangezien dit best lang is voor mij, was ik echt helemaal kapot aan het eind, maar voelde me ook wel heel erg goed. Na een lekkere douche heb ik verder voornamelijk gelezen en tv gekeken. Had geen energie meer over om iets anders nuttigs te gaan doen. De rest van de middag bestond uit eten voorbereiden en verder gewoon wachten tot Katherine en Rafe terug zouden komen. Rafe liep nog steeds de hele tijd achter Katherine aan en het was zelfs zo erg dat hij voor mij wegrende. Als hij tv aan het kijken was en ik kwam de kamer in ging hij gelijk de kamer uit rennen naar zijn mama. Best wel frustrerend. Ik dacht echt dat het beter ging, maar de afgelopen week lekker het wel weer slechter te gaan. Ik heb er die Donderdag nog maar niet teveel zorgen om gemaakt, want vandaag zou ik een uurtje op hem gaan passen, dus dat zou weer een mooie test zijn. De avond was helaas wat minder leuk. Marcus was bijna jarig en het ging weer over zijn cadeautje. Hij wil heel graag een Ipad en was er blijkbaar vanuit gegaan dat hij die ook echt zou krijgen. Helaas ging Katherine uitleggen dat ze vond dat hij er te jong voor was en dat het een heel duur cadeau was voor een verjaardag. Ik was het hier mee eens, maar Marcus was echt onwijs teleurgesteld. Hij was er echt vanuit gegaan dat hij het zou krijgen en had het ook al aan al zijn vriendjes verteld etc. De rest van de avond begon hij dus steeds te huilen en het huiswerk was dan ook een hele klus. Hij begon natuurlijk ook de hele tijd over dat cadeau, maar ik dacht ergens ook wel dat hij er wel weer overheen zou komen. Een Ipad zou ook echt een achterlijk cadeau zijn voor een jongen die 10 wordt toch?

Nu ben ik weer lekker aan het genieten van een vrije middag. Het is hier wel ineens heel koud geworden, dus mijn handen vriezen er echt af op mijn kamer. Moet nog even doorkrijgen welke momenten ik het beste de extra verwarming aan kan zetten. Vanochtend begon heel rustig voor mij en ik zou van 10 tot half 12 op Rafe gaan passen. Ik dacht echt dat dit een goed idee zou zijn, want er moet nu wel iets gaan gebeuren, omdat hij me ineens helemaal niet meer accepteerd. Helaas liep dit even anders. Tegen 9 uur was Rafe beneden met Katherine aan het ‘stofzuigen'. Op een gegeven moment zat de draad van de stofzuiger vast en wilde ik hem even helpen door dat ding los te halen. Dit resulteerde in een huilende/schreeuwende Rafe dat ik dat niet mocht doen, maar dat mama dat moest doen. Op de één of andere manier trok ik het toen echt niet meer en heb ik tegen Rafe gezegd dat hij niet zo gek moest doen en dat ik alleen maar even hielp. Vervolgens heb ik tegen Katherine gezegd dat ik even heel hard mijn best moest doen om niet boos te worden en dat ik boven ging stofzuigen om even niet in de buurt te zijn. Dit vond ze een goed idee, dus prima. Toen ik 20 min. later beneden kwam, had ze samen met Matthew besloten dat ik niet meer op Rafe hoefde te passen en dat Matthew dat wel ging doen. Heel jammer, maar ben maar niet in discussie gegaan. Ik was dus vervolgens ineens om 10 uur klaar en ben maar wat programma's gaan kijken op de computer en gaan lezen. Nu ga ik verder vandaag maar proberen om te relaxen en een beetje mijn kamer op te ruimen. Denk dat ik vandaag nog maar niet met Katherine ga praten over Rafe's gedrag, maar dat ik daar mee wacht tot volgende week. Dan is het ook vakantie, dus dan zal ik meer in de buurt zijn en kunnen we zien hoe het loopt. Ik moet zeggen dat ik wel merk dat ik het steeds vervelender ga vinden.
Morgen ga ik lekker weer naar Cheltenham, dus het weekend zal wel weer fijn worden. Aankomende week is het vakantie, dus hoop dat ik daarna weer een hoop interessante verhalen kan vertellen ;) Vind het erg leuk om te zien dat er mensen zijn die mijn verhalen blijven lezen, ondanks dat het vaak over hetzelfde gaat!

Liefs Merel

Druk weekend

Waar mijn Vrijdagochtend heel erg tegenviel, was mijn vrijdag middag/avond heel erg leuk! Om half 5 begon ik weer met werken en dat betekende eigenlijk dat ik gelijk begon met koken. Het was een best wel uitgebreid recept, dus duurde vrij lang, waardoor ik ook stipt klaar was toen de jongens thuiskwamen van school. Ik vermaak me best wel als ik aan het koken ben, dus dat was wel fijn. Omdat ik me die ochtend heel erg nutteloos had gevoeld, was het nu heel lekker om gewoon continu met iets bezig te zijn. Stipt 6 uur hebben we lekker en gezellig gegeten. Normaal is het altijd vrij stil aan tafel, maar had nu best wel een leuke conversatie met Henry en Matthew. Ook blijf Matthew me steeds een glaasje wijn aanbieden en dat heb ik die avond maar lekker geaccepteerd. Na het eten heb ik snel de keuken weer op orde gebracht en ben ik vervolgens met Marcus met het huiswerk begonnen. Op de één of andere manier was de sfeer in huis heel relaxt. Ook had ik ergens het gevoel dat ik belangrijker was dan normaal, wat ook wel een beetje zo was omdat Katherine er niet was, maar daardoor had ik ook meer contact met iedereen. Ik was een soort van het middelpunt van het huis voor de jongens (behalve voor Rafe) op dat moment, waardoor ik me heel gewaardeerd voelde. Het huiswerk maken ging heel soepel en ik had echt leuke gesprekken met Marcus en Henry. Toen we uiteindelijk klaar waren bleef Marcus ook nog heel lang dralen om me van alles te vertellen. Rond half 8 was alles eigenlijk wel gedaan. Alleen Rafe moest nog naar bed worden gebracht, maar dat is nog altijd een taak voor Matthew of Katherine, dus ik kon lekker naar mijn kamertje gaan. Vlak voor ik naar boven ging heb ik het nog even met Matthew over de volgende dag gehad. Hij vroeg zich af of ik ging werken (Uh ja!, daar ging ik al die tijd vanuit) en of ik er dan de hele dag was. Toen heb ik mijn kans gegrepen en gevraagd of ik in de middag even naar Stroud kon voor een koffie. We hebben de dag even doorgenomen en kwamen tot de conclusie dat dat wel gewoon kon, wat mij heel erg blij maakte! Dit was dus het bewijs dat ik heus wel met hem kan communiceren, maar het is gewoon wat lastig als het tussen neus en lippen door gebeurd. Nu was alles gewoon heel duidelijk. Uiteindelijk was het tweede gedeelte van de dag dus een stuk beter en ging ik met een goed gevoel naar bed. Van tevoren was ik nog zenuwachtig of ik in staat zou zijn om de taken van Katherine soepel over te nemen, maar uiteindelijk is dat dus wel gelukt.

Zaterdagochtend begon ik gelukkig dus ook met een goed gevoel. Toen ik beneden kwam om 7.30 was er alleen nog niemand. Afgelopen week had Katherine mij gezegd dat ik in zo'n geval de jongens gewoon wakker moest maken, dus dat heb ik ook gedaan. Helaas bleek achteraf dat ze op zaterdag een half uur later beginnen met school, dus dat ik ze te vroeg hun bed uit haalde. Vandaar dat Matthew ze dus nog niet wakker had gemaakt.. Ik voelde me natuurlijk lullig, maar Matthew was het vergeten te melden, dus kon er ook niet zoveel aan doen. De ochtend begon met een paar huishoudelijke taken en vervolgens ben ik samen met Matthew en Rafe tomaten en appels gaan plukken. Dit duurde vervolgens een goede twee uur, wat ik even niet verwacht had, dus ik was blij toen het eindelijk 11 uur was. Tijd om naar de bus te lopen en lekker even naar Stroud te gaan voor koffie en een donut met Felicia. Mijn handen waren echt helemaal bevroren dankzij die appels, wat dus wel aangeeft dat het hier echt kouder begint te worden nu. In Stroud was het heel gezellig en ik heb echt genoten van de donut. Er was namelijk markt, en de donuts waren diezelfde ochtend nog gebakken op een boerderij hier in de buurt. Echt stukken lekkerder dan de donuts van de Albert Heijn ;) Eenmaal weer thuis ben ik rustig aan begonnen met het eten voorbereiden en een beetje opruimen. Toen de jongens thuiskwamen van hun rugby wedstrijden heb ik hun spullen gewassen, huiswerk gemaakt met Marcus, en toen was het tijd voor het eten. Alles ging lekker easy going, dus dat was wel fijn. Helaas was Rafe de hele dag wat minder easy going. Hij was altijd wel een beetje van het achter mama en papa aanlopen, maar vandaag was echt extreem. Hij zat een soort van vastgeplakt aan Matthew zijn been en bleef hem overal volgen. Matthew kon nog geen 2 meter weglopen of Rafe rende er al huilend achteraan. Gevolg hiervan was dat ik niet eens in de buurt mocht komen. Ik kon niet tegen hem praten, niet in de buurt komen en hem al helemaal niet aanraken, want dat resulteerde allemaal in huilen. Frustrerend voor mij, maar vooral voor Matthew, want die zat er natuurlijk mee opgescheept dat ik hem helemaal niet met Rafe kon helpen etc. Waarschijnlijk doet Rafe zo raar nu omdat zijn mama er niet is. Blijkbaar heeft hij nu heel erg de behoefte om te zorgen dat zijn papa er niet ook vandoor gaat. De avond was verder snel voorbij en ik besloot om maar niet beneden te blijven om gezellig tv te kijken. Ik wilde graag X-factor zien, maar daar zijn de jongens niet zo van ;)

Vervolgens kwam ik Zondagochtend als enige vroeg mijn bed uit om toch nog even een dagje op en neer te gaan naar Cheltenham om Laurens Jan te zien. Eenmaal in de bus heb ik echt doodsangsten uitgestaan. Moet zeggen dat ik een paar keer oprecht bang was dat we een ongeluk zouden krijgen ofzo. De buschauffeur was me echt veel te enthousiast in zijn rijden, dus was blij toen we er eindelijk waren. Het was echt super koud die ochtend en ik moest nog een half uur op mijn volgende bus wachten, dus besloot een warme chocolademelk te gaan halen bij de Starbucks. Moest echt uur in de rij staan voor mijn hazelnootchocolademelk, maar uiteindelijk liep ik ineens met 2 drankjes naar buiten. Ze hadden een foutje gemaakt bij de vrouw voor mij, waardoor er een Frappucino mocha klaar stond die niemand op ging drinken en die werd dus aan mij aangeboden. Ik wilde dat natuurlijk wel proeven dus zei natuurlijk geen nee. Het idiote hieraan was, dat ik uiteindelijk mijn chocolademelk heb weggegooid omdat ik het niet lekker vond en de Frappucino wel heb opgedronken. Mazzel dus voor mij. Het enige jammere was dat ik het al koud had en het dan niet echt helpt om een ijskoude soort van Milkshake te gaan drinken, maar het was wel lekker. Eenmaal bij Laurens Jan zijn we eerst boodschappen gaan doen omdat we muffins wilde gaan maken. Chocolade-Banaan muffins welteverstaan. Dit was echt super leuk en ze waren ook heel erg goed gelukt. Ze zagen er echt uit zoals muffins eruit zien op de plaatjes met een crunchy bovenkant. Ik heb er foto's van gemaakt, dus die ga ik binnenkort op de computer zetten. Verder hebben we niet zoveel gedaan, omdat ik er ook niet zo heel lang kon zijn. Ik moest om half 4 alweer weg om de bus naar huis te nemen. Best wel raar, omdat ik afgelopen weekenden ook gewoon een nachtje bleef slapen. Eenmaal in de bus naar huis voelde ik me echt niet lekker. Misschien kwam het door de muffins, ik weet het niet, maar voelde me zo ontzettend misselijk. Heb wel nog een maaltijdsalade gegeten omdat ik toch ook wel trek had, maar voelde me daarna niet echt beter. Vervolgens moest ik ook nog een half uur heuvel op naar huis lopen, dus ik was helemaal stuk toen ik thuis kwam. De opa en oma waren er, omdat Matthew weer naar Londen zou gaan om te werken dus dat was wel gezellig, maar heb wel vrij snel gezegd dat ik lekker naar mijn kamer ging omdat ik me niet zo lekker voelde. Dit vonden ze natuurlijk prima, dus dat was fijn. Mijn plan was eigenlijk om gewoon super vroeg te gaan slapen, want ik kon mijn ogen bijna niet openhouden (rond half 8). Ik merkte toch wel dat ik niet echt het gevoel had dat ik weekend had gehad, omdat het maar 1 dagje was, maar gelukkig heb ik volgend weekend wel weer gewoon 2 dagen. Uiteindelijk ben ik zo rond 8 uur als een blok in slaap gevallen en vanochtend voelde ik me een stuk beter. Denk dat ik gewoon wat goede slaap nodig had.
Deze ochtend verliep verder prima. Ik heb gewoon mijn normale schoonmaakdingen gedaan, maar opa en oma hadden toch ook wel de neiging om veel op te ruimen etc. Rond 10 uur gingen zij ergens koffie drinken en heb ik gezegd dat ik de middag naar Stroud zou gaan om te fitnessen. Dit vonden ze natuurlijk prima en ik moet zeggen dat het samenwerken echt wel soepel verloopt met hun. Ik heb lekker gesport en vervolgens nog even ergens koffie gedronken tot ik de bus weer terug kon nemen. Nu even snel mijn blog bijwerken en dan naar beneden om te kijken of ze me al ergens voor nodig hebben. Denk niet dat ik het heel druk ga krijgen tot aan het eten, maar daarna kan ik gewoon Marcus weer helpen met zijn huiswerk, dus dan komt het ritme wel weer terug.
Wat misschien leuk is om even te melden is dat ik merk dat ik me nu wel ongeveer gesetteld voel. Na 1.5 maand denk ik er nu niet zo vaak meer aan dat ik terug wil. Alles gaat nu wel zijn gangetje, en de weken gaan sneller voorbij dan in het begin. Lijkt me een goed teken!

Week 7

Maandagmiddag had ik verwacht dat het allemaal wel lekker relaxt zou blijven. Eerst heb ik nog even in Marcus zijn kamer stof gezogen, wat heel hard nodig was. Hij had namelijk heel netjes al zijn lego zelf onder het bed geschoven, zodat ik niks stuk kon maken of iets dergelijks. Daarna heb ik Katherine geholpen met het opruimen van de keuken terwijl zij aan het proberen was lasagne te maken. Natuurlijk wilde Rafe hier heeeeel erg graag bij helpen, waardoor de keuken op het eind iets weg had van een oorlogsgebied. Dit schoonmaken duurde dus wel even en vervolgens wilde Katherine eigenlijk nog even weg. Ze wilde weggaan en dan vervolgens gelijk de jongens van school halen. Dit leek mij wel prima, want dan zou ze ongeveer een uurtje weg zijn. Ik had er ondertussen wel vertrouwen in dat Rafe snel zou kalmeren als ze eenmaal weg was, maar niks was minder waar. Hij had het natuurlijk gelijk door en begon ook gelijk met schreeuwen en huilen. Het idiote was alleen dat hij dit dus het volledige uur heeft volgehouden tot ze terug was. Super frustrerend, want ik zag gewoon dat hij echt zijn best aan het doen was om te huilen. Niet echt overstuur dus, maar wel net doen alsof. Ik heb volgens mij echt alles wel geprobeerd, maar alles wat ik zei of deed was natuurlijk niet goed voor hem. Bij alles wat ik zei, riep hij alleen maar extra hard om zijn mama. Ik had gewoon besloten om de hele tijd kalm tegen hem te praten en te blijven herhalen dat mama snel terug zou zijn en dat het beter was om te kalmeren. Dit hielp niet echt, maar hij bleef me wel de hele tijd volgen. Hij was een soort van aan het smeken om zijn mama terug te krijgen, wat best wel aandoenlijk was. Ook kwam hij op een gegeven moment met zijn schooltas aan om duidelijk te maken dat hij dan ook naar de school van de jongens wilde, want daar was mama. Al met al niet de beste middag dus. Natuurlijk vond Katherine het ook niet zo leuk toen ze thuiskwam, maar ze blijft er nu wel vrij nuchter onder. Ik denk dat ze het ook heel fijn vind dat ik het me niet zo heel erg veel meer aantrek. Ik vind het eigenlijk alleen maar sneu voor Rafe dat hij nog niet beseft dat hij ook gewoon een hele leuke tijd met mij zou kunnen hebben. Ik blijf mezelf maar vertellen dat dit nog wel komt! De rest van de avond bestond uit het snel naar binnen werken van de lasagne en vervolgens het maken van huiswerk met Marcus. Hij moest best wel veel doen, maar we hebben ook echt wel lol gehad. Hij was helemaal verontwaardigd dat ik op de basisschool nog niet echt huiswerk had, terwijl hij vanaf groep 1 al elke avond huiswerk aan het maken is. Erg leuke discussies heb ik altijd met hem.

Dinsdag begon ik vrij zenuwachtig, omdat ik de hele ochtend en een deel van de middag op Rafe zou gaan passen. Eerst heb ik nog tot half 10 gewoon mijn normale taakjes gedaan en toen is Katherine er om 10 uur vandoor gegaan. Dit ging helemaal prima omdat de schoonmaaksters er nog waren. Rafe was hun lekker aan het ‘helpen', dus hij had helemaal niet door dat zijn mama weg was. Toen hij het uiteindelijk wel door kreeg, heb ik gezegd dat ze naar de winkel was en dat vond hij wel prima. Gelukkig maar! Ik heb lekker met hem gespeeld en toen de schoonmaaksters om 11 uur weggingen, ging hij ze gewoon uitzwaaien en bleef hij gewoon rustig. Nogal een verschil met de dag ervoor dus. De rest van de middag hebben we gespeeld, tv gekeken, geluncht en ik moest toch voor het eerst aan de slag met zijn poepluier. Gelukkig ging dit allemaal zonder al te veel problemen en volgens mij vond Rafe het oprecht wel leuk met mij. Na het lunchen bijvoorbeeld (3 boterhammen, voor zo'n klein kind) kwam hij naar me toe om me een kusje te geven. Op zulke momenten kan hij toch wel heel erg schattig zijn. Uiteindelijk maakte hij er nog wel op het laatste moment een zooi van, dus toen moest ik weer het spelletje ‘geen spelletjes tot jij hebt opgeruimd' gaan spelen. Al met al best een prima middag dus. Ik was wel voor de verandering pas om 2 uur klaar en toen moest ik nog huiswerk gaan maken voor de cursus van de dag erna. Ik moet zeggen dat ik dat niet echt heel netjes heb gedaan, maar vond dat dat wel een keertje moest kunnen. Vervolgens ben ik om half 6 weer gaan werken. Lekker het eten klaargemaakt en daarna Marcus geholpen met zijn huiswerk. Marcus was die avond echt heel erg ongeconcentreerd, waardoor we ruim een uur hebben gedaan over dingen die ook in een half uur konden. Jammer, maar hij blijft een kind van 9, dus die kan zich ook niet altijd concentreren. Die avond zag ik echt dat Katherine er een soort van doorheen zat. Ze zag er zo moe en opgebrand uit. Ik zag toch wel dat het heeeeel vermoeiend kan zijn om een moeder te zijn etc. Dat had ik me in Nederland nooit zo erg beseft, maar ze heeft gewoon ongeveer nooit een moment voor zichzelf.

Ik begon de volgende dag heel positief en dat bleek goed te werken. Ik hoefde vanwege mijn cursus maar tot 9 uur te werken en er was eigenlijk niet zoveel te doen. Ik heb volgens mij ruim een half uur niks gedaan en ben toen naar cursus gegaan. De cursus was wel weer prima en heb weer eens even grammatica kunnen herhalen. Daarna ben ik lekker met Felicia koffie gaan drinken. Ik heb echt ontzettend gelachen. Ze was naar Londen geweest voor het weekend en had allemaal jongens ontmoet en vond er één heel erg leuk. Hilarisch was dat ze helemaal gestrest was over wat ze moest smsen etc. Net een verliefde puber, maar dat maakte het koffie drinken wel heel erg leuk. Ook had ze wat steun nodig, omdat ze even in een periode zit waarin ze heel graag naar huis wil. Verder moest ik een bitje kopen voor Marcus, voor het rugbyen. Gelukkig zijn dat soort dingen helemaal geen probleem meer qua taal. Ik ben zoveel zekerder geworden met het praten in het Engels. Ook kwamen we langs een winkel waar je 3 boeken voor 5 pond kon kopen. Aangezien ik een soort van verslaafd ben aan het kopen van boeken, kon ik dat dus niet laten liggen. Werd er helemaal happy van. Daarna moesten we ineens naar de bus gaan rennen en was ik weer op weg naar huis. Ik merk echt heel echt dat ik van dat soort middagen toch wel weer blij wordt.
Eenmaal thuis was er nog steeds niet veel te doen. Heb lekker staan strijken en vervolgens kwam Marcus al om half 5 thuis. We konden dus voor het eten al zijn huiswerk al doen en als avondeten heb ik wat Lasagne voor hem opgewarmd. Zelf heb ik later nog even wat anders gemaakt. Na het eten was ik dus eigenlijk bijna gelijk wel klaar en om half 7 kon ik al naar mijn kamer gaan. Het voelde heel raar, maar was wel blij dat Katherine niet van alles ging verzinnen om me bezig te houden. En aangezien ik ineens een stapel van 4 boeken had, die ik nog moest lezen, kon de avond niet lang genoeg zijn.

Ironisch genoeg duurde de avond dus wel veel te lang. Ik ging om 10 uur ongeveer slapen en heb geen oog dichtgedaan tot ongeveer 3 uur 's nachts. Soms heb je dat gewoon, dat je over van alles aan het nadenken bent en dat slapen gewoon niet lukt. Ook kreeg ik tegen 12 uur honger, waardoor ik ook nog eens mijn bed uit moest, omdat m'n buik echt zeer ging doen. Al met al was het dus een korte nacht. Toen dit de volgende ochtend heel goed aan me te zien was, vroeg Katherine natuurlijk of het wel goed ging. Toen ik het uitlegde zei ze doodleuk: Oh je hebt nog 3 uur geslapen, dan overleef je het wel tot vanavond, je bent hooguit wat moe aan het eind van de dag. Haha, ik ben maar niet in discussie gegaan, maar ik was echt wel vermoeider dan ze dacht volgens mij. Eigenlijk had ik mezelf voorgenomen om te gaan hardlopen, maar had er niet echt meer zin in, dus heb de hele middag gelezen en tv gekeken. Lekker relaxt. Wat wel een beetje vervelend was, was dat Rafe die middag een zogenoemde ‘Tantrum' had. Ik was er niet bij, wat ik volgens mij ook niet zo erg vond, maar Katherine zei dat Rafe helemaal los was gegaan en compleet geflipt was, omdat hij niet in het kantoor van Matthew mocht. Uiteindelijk heeft ze hem op zijn kamer opgesloten om te wachten tot hij weer kalmeerde. Hij heeft dit dus al eens eerder bij mij gedaan en dat was voor mij een instort moment, maar nu blijkt dus dat hij dat ook wel eens bij Katherine doet. Het is echt een soort van driftbui, maar dan moet je gewoon op gaan passen dat hij zichzelf en ons niet bezeerd. Dit had als gevolg dat Rafe de rest van de dag echt heel erg zeurderig was en hij heeft nog nooit zo erg achter zijn mama aan gelopen. Katherine werd er helemaal chagerijnig van, want ze kon haar kont niet keren zonder dat een jengelende Rafe er achteraan rende. Het eten en dergelijke gingen nog wel goed, maar Rafe vroeg gewoon om veel aandacht (helaas alleen niet van mij). Uiteindelijk was ik dan ook weer vroeg klaar. Die avond was ik best wel zenuwachtig. Katherine zou de volgende ochtend weggaan voor een weekend en ik was gewoon zenuwachtig om met Matthew te moeten communiceren en alles een soort van zelf te gaan doen hier, aangezien ik van hem niet zoveel verwachtte.

Vrijdagochtend verliep gelukkig wel goed. De jongens vertrokken gewoon op tijd naar school en ik kon snel nog even de was ophangen en de keuken opruimen. Daarna kwam Matthew weer thuis met Rafe. Matthew moest naar de dokter dus hij wilde Rafe bij mij laten. Rafe werd voor de tv gezet en daar heeft hij dus vervolgens de hele ochtend gezeten. Toen Matthew terugkwam wilde hij namelijk werken en dat lukte anders niet. Het vervelende was alleen dat ik dus maar een beetje rond moest hangen voor het geval er iets was ofzo. Ik heb dus 3 uur in de keuken gezeten en gelezen en me ontzettend nutteloos gevoeld. Ik hou er niet van om gewoon maar in de buurt te zijn en verder niks te doen, maar ik kon ook niet gaan schoonmaken, want ik moest wel bij Rafe in de buurt blijven. Al met al duurde de ochtend echt een eeuw en ik was blij toen Rafe naar de playgroup in Cirencester moest. Nu zit ik op mijn kamer en ben ik aan het twijfelen wat ik moet gaan doen. Voel me ontzettend lamlendig, maar kan me er ook niet echt toe zetten om naar buiten te gaan ofzo.. Wat ik volgens mijn slimme mama, natuurlijk wel moet doen ;) Als het goed is, wordt het vanavond wel vrij druk dus dat is wel een fijn vooruitzicht. Het zal allemaal wel goed komen dit weekend zonder Katherine. Of ik daar gelijk in heb horen jullie na het weekend weer!

Leuk weekend!

Afgelopen weekend was leuk! Vrijdagmiddag was heel erg easy going en ik moet zeggen dat ik dat toch wel fijn vind. Ik heb lekker het eten voorbereid en verder weer geholpen met het huiswerk van Marcus. Omdat ik dit nu bijna elke avond doe, merk ik dat het ook leuker wordt. Net als elke jongen houdt Marcus natuurlijk ook niet van huiswerk, maar we hebben het toch wel steeds gezelliger. Ook kwam hij die avond speciaal nog naar boven om te laten zien wat voor snoep hij van Katherine had gekregen als beloning. Echt een enorme doos vol smarties, waar hij dus ook heel trots op was.

Ennnnn Zaterdagochtend was het weer zover. Ik zat netjes om 8 uur aan mijn ontbijt, zodat ik voor half 9 met Matthew mee kon rijden naar Nailsworth. Matthew was natuurlijk weer te laat, maar dat maakte voor mij niet uit. Ik moest toch nog 45 min. op de bus wachten. In Nailsworth ben ik eerst naar een heropende snoepwinkel gegaan. Echt een super leuke winkel met natuurlijk ook weer allemaal soorten snoep in grote potten achter de balie. De eigenares was echt een super leuke vrouw en heb daar echt een leuk gesprek gehad. Ze was heel geïnteresseerd in waarom ik hier was en ze vond het helemaal leuk dat ik naar Cheltenham ging om Laurens Jan te zien. Ik wilde heel graag een cappuccino, omdat ik wist dat ik nog lang op de bus moest wachten. Uiteindelijk draaide dit erop uit dat ik niet hoefde te betalen voor mijn Cappuccino en dat ik die bij haar wel even op mocht drinken, omdat het binnen toch ook veel warmer was dan buiten, naar haar idee. Ik weet niet precies waardoor het kwam, maar bij sommige mensen heb je gewoon dat je ineens van alles gaat vertellen, ondanks dat je ze niet kent. Deze vrouw was zo iemand. Ik heb dan ook beloofd dat ik binnenkort weer terug zou komen om nieuwe snoepjes te kopen! Na de cappuccino ben ik snel naar de bus gegaan en was ik na een uurtje in Cheltenham. Ik ben niet gelijk naar Laurens Jan zijn kamer gegaan, maar heb eerst weer even de Primark bezocht. Daar heb ik twee wat warmere shirtjes/truien gekocht voor samen 15 pond, waar ik dus wel vrolijk van werd. Ook heb ik een nieuw pyjama gekocht. Ik sliep tot nu toe gewoon in een normaal hemdje, maar daar begint het nu een beetje te koud voor te worden. Daarna ben ik richting de kamer gegaan. Laurens Jan heeft me opgehaald bij de bushalte en we hebben gelijk maar even boodschappen gedaan. Ik probeer er elke keer gebruik van te maken dat ik bij hem zelf kan bepalen wat we gaan eten, dus dit keer werden het tortilla's. De rest van de dag hebben we vooral heel rustig aan gedaan, net als vorige week. De tortilla's waren uiteindelijk zeer geslaagd en in de avond kon ik lekker X-factor kijken, aangezien de huisgenoten dat ook wel prima vonden!
Helaas hebben we allebei weer niet zo lekker geslapen. We zijn echt veel te verwend en kunnen gewoon niet normaal slapen in een 1 persoonsbed. Zondag waren we dus allebei echt super moe. Gelukkig hadden we allebei hele interessante boeken en we hebben nog een filmpje gekeken. Toen ik uiteindelijk weer naar Horsley terug moest viel het eigenlijk wel mee. Ik zag er niet echt tegenop, wat echt wel fijn was. Wel had ik dikke pech met de bus. De 2 bussen die ik moet nemen, sluiten precies niet op elkaar aan, waardoor ik dus bijna een uur moet wachten in het centrum van Cheltenham. Een uur extra reistijd is natuurlijk nooit leuk, maar het is niet anders. Ik heb in de bus lekker een pastasalade gegeten en toen ik in Nailsworth aankwam moest ik nog naar Horsley gaan lopen. Niet echt heel erg tof, maar een extra wandeling kan natuurlijk nooit kwaad. Het begint nu alleen wel donker te worden om half 7 en dat is wat minder fijn hier in de bushbush. De rest van die avond heb ik vooral besteed aan nog een beetje opruimen in mijn kamer en weer X-factor kijken.

Helaas voelde ik me vanochtend absoluut niet uitgeslapen. Ik heb alleen wel ontdekt dat het heel erg helpt om lang te douchen dan, dus dat heb ik maar gedaan. De ochtend stond weer in het teken van schoonmaken en in de middag ben ik toch maar naar Stroud gegaan. Ik wilde gaan fitnessen, maar twijfelde heel erg, omdat ik me zo duf voelde. Nu ben ik weer terug en ben uiteindelijk wel blij dat ik ben gegaan. Het is lekker om er tussenuit te zijn en het fitnessen voelde ook heel goed. Beetje jammer dat ik daarna een halve bus chips heb leeg gegeten, maar dat moet maar gewoon een keertje kunnen lijkt me zo ;) Moet zeggen dat ik de week vandaag wel weer goed begonnen ben, dus hoop dat ik dat vol kan houden!

Week 6 alweer!

Bij deze weer het vervolg op het vorige verhaal!
Maandagmiddag ben ik lekker naar de fitness geweest. Het was niet mijn beste workout ever, maar dat kwam gewoon doordat het super warm was. Na het fitnessen ben ik langs de bieb gegaan en heb ik lekker in het park met een boekje erbij mijn lunch gegeten. Eigenlijk ging het Maandag ook wel prima met Rafe, waar ik best wel blij mee was. In de middag heb ik een beetje bij hem rondgehangen en hij heeft geen enkele keer stennis geschopt, wat best wel wonderbaarlijk is. Toen Katherine de jongens van school aan het halen was, begon hij wel even te huilen, maar hij had snel door dat dat toch geen zin zou hebben. Wat voor mij een belangrijke vooruitgang was Maandag, was dat Rafe voor het eerst een soort van gestraft werd toen hij mij sloeg. Er is nu ingevoerd dat hij 2 minuten in de gang op de trap moet zitten als hij één van ons slaat of bijt. Dit is naar mijn idee echt een grote vooruitgang. Het is nu heel duidelijk dat hij gaat slaan of bijten als hij iemands aandacht wilt, maar hopelijk leert hij op deze manier dat dat gewoon niet zo werkt. Hij werd die middag 3 keer op de trap gezet, wat hij natuurlijk niet zo leuk vond, maar het werkte wel. Het eten en huiswerk verliep gewoon zoals normaal (Het eten was echt super lekker) alleen 's avonds gebeurde er wel echt iets heel erg stoms. Ik had Rafe uit bad gehaald en pyjama aangedaan etc. Dit ging allemaal prima tot hij naar beneden wilde om mama te gaan zoeken. Er waren bijna geen lichten aan toen we de trap af gingen en precies op het moment dat ik besloot om zijn hand vast te gaan houden donderde hij naar beneden. Ik schrok me echt helemaal dood, want een kind wat de trap afvalt terwijl jij er op moet letten is echt de grootste nachtmerrie die er bestaat. Hij rolde echt van bovenaan, helemaal naar beneden en bleef daar in eerste instantie gewoon liggen. Gelukkig had ik wel gezien dat hij zijn hoofd helemaal niet gestoten had, dus daar hoefde ik in ieder geval niet bang voor te zijn. Katherine had het natuurlijk gehoord en was ook vrij snel ter plekke. Het bleek allemaal mee te vallen en Rafe had eigenlijk niet eens zoveel pijn. Hij moest even bijkomen van de schrik, maar huilde niet eens. Gelukkig nam Katherine mij niks kwalijk en ze snapte ook wel dat ik onwijs geschrokken was. Dit betekende dan ook het einde van mijn werkdag, wat ik op dat moment helemaal niet erg vond!

De Dinsdag begon lekker met een onwijs vervelende Rafe. Hij was al heel vroeg wakker, wat betekende dat hij ontzettend veel om aandacht aan het vragen was, terwijl hij dat gewoon even niet kon krijgen. In eerste instantie zou ik die ochtend een paar uurtjes op hem passen, maar daar zag Katherine toch maar vanaf. Zelfs zij wist even niet wat ze met hem aan moest. Ik was dus gewoon netjes om 10 uur klaar met mijn eerste uurtjes en ben daarna maar eens huiswerk gaan maken. Je zult het niet geloven, maar ik had samen met Felicia bij de cursus om huiswerk gevraagd, omdat we toch zoveel tijd over hebben. Verder heb ik mijn kamer nog even schoongemaakt en lekker 3 uur lang tv zitten kijken. Soms heb je daar gewoon even zin in. In de middag ben ik weer begonnen met de was etc. Wat wel vervelend is, is dat ik me altijd heel ongemakkelijk voel als je tuinman er is. Echt een beer van een vent die de hele tijd met me wil praten en dan ook gewoon niet meer ophoudt. Hij begint de hele tijd over Laurens Jan en over dat hij naar de pub wil (met mij? ). Weet niet precies wat het is, maar ik wordt zo zenuwachtig van hem. Ik probeer hem dan ook elke keer te vermijden als hij er is, maar das niet echt heel makkelijk. Dinsdag lukte dat dus ook niet echt, maar volgens mij had hij nu wel wat beter door dat ik er niet op zit te wachten om een gesprek van 10 minuten te hebben als ik gewoon aan het werk ben hier en dat ik alle complimentjes die hij steeds geeft ook niet echt meer waardeer. Toen het eenmaal etenstijd was hebben we ook nog een leuke truc uitgehaald met Rafe. Hij wilde niet naar beneden komen om te eten en was ontzettend tijd aan het rekken, maar ik had natuurlijk een geweldig plan. Rafe was in een ‘ik wil geen aandacht van Merel' bui, dus het enige wat ik hoefde te doen was naar boven gaan, waardoor hij ineens heel snel naar beneden ging om te eten. Blijkbaar was eten toch een beter optie dan met mij spelen. Niet echt de beste manier natuurlijk, maar we moesten er toch wel om lachen. Verder heb ik Rafe in bad gedaan, wat hij nu dus helemaal geen probleem meer vindt, en heb ik Marcus geholpen met zijn huiswerk. Heb me nog onwijs verbaasd over de snelheid waarmee Marcus een complete chocoladereep naar binnen werkte, maar hij houdt blijkbaar gewoon heel veel van chocola.
De volgende dag was Engelse Cursus dag. Ik ben echt heel blij dat dit op Woensdag is, want het breekt zo lekker de week ;) De cursus was echt wel weer prima en gezellig. Bleek dat er een aantal mensen niet meer komen, omdat ze naar een hoger level willen. Best wel grappig, want het waren niet perse de mensen met de beste kennis van het Engels. Na de cursus wilde Felicia nog koffie gaan drinken, maar ik had mezelf belooft om te gaan fitnessen, dus dat ben ik ook gaan doen. Verder ben ik nog even langs de Tesco gegaan (geweldige winkel, ze hebben echt álles) om een lunch te halen. Ik ben toch wel heel erg dol op vanilletoetjes, dus was een lekkere lunch. Ook heb ik even een leuk tijdschrift voor mezelf gehaald, want vond dat ik dat wel verdiende. Eenmaal thuis bleek dat ik niet zoveel hoefde te doen die middag, behalve even 2 uurtjes op Rafe passen. Dit zei natuurlijk al genoeg, want ik zag de bui al hangen. Toen Katherine wegging flipte Rafe hem weer totaal. Hij heeft tien minuten aan de buitendeur staan trekken en lopen schreeuwen voor het leven. Hij probeerde zelfs tegen de deur op te klimmen. Dit keer was het iets makkelijker voor mij om gewoon in de keuken te gaan zitten en te wachten tot hij wat meer zou kalmeren en de kamer in zou komen, maar het blijft gewoon heel vervelend. Ik heb nu wel geleerd om het me niet persoonlijk aan te trekken, maar het is niet echt leuk als het kind waar je op moet passen gewoon écht niet alleen met jou wil zijn. Uiteindelijk kwam hij de kamer in en ging hij op de vloer liggen huilen etc. Mijn strategie was om hem te negeren en te wachten tot hij gekalmeerd was, maar hij was ineens wel verdacht stil. Je zult het niet geloven, maar hij was in slaap gevallen op de grond. De keuken heeft een stenen vloer, dus leek me niet echt comfortabel en heb hem maar verplaatst naar de bank. Toen ik hem uiteindelijk weer wakker moest maken om 5 uur, was hij niet blij met me en het was dan ook fijn dat Matthew om half 6 thuiskwam. Toen Katherine even later met de kinderen thuis kwam, was de chaos compleet. Ze hadden al gegeten, maar wilden onverwachts toch nog wat extra. Er stonden 2 enorme sporttassen met vieze gore rugbykleren, die morgen weer schoon moesten zijn, en Rafe was nog steeds strontvervelend. Dit was de eerste keer dat Katherine haar geduld echt verloor en uitviel tegen Henry. Iedereen hield vervolgens maar wijselijk even zijn mond. Ik heb zo goed mogelijk geholpen en uiteindelijk viel het allemaal wel weer mee, en kon ik zelfs om 7 uur stoppen. De rest van de avond had ik ineens heel veel tijd. Ik kon niet skypen met Laurens Jan omdat hij geen internet meer had. Hij had een spelletje gedownload, maar daarna bleek dat er een max. gebruik op het internet in zijn huis zat. Hij had het allemaal opgemaakt voor de hele maand Oktober. Probleempje dus!

Gelukkig was Donderdag echt een hele relaxte dag. In de ochtend heb ik alleen maar schoongemaakt, maar dat was helemaal niet erg. Ik vond het eigenlijk wel een soort van ontspannend. Ik heb die ochtend een uurtje langer gewerkt, omdat ik dan 's middags met Katherine mee kon rijden naar Cirencester. Dit was echt ideaal. In Cirencester kon ik namelijk afspreken met Marilyn. Een Duits meisje waar ik pas één keer eerder wat mee had gedronken, maar het was daarna heel moeilijk om af te spreken op een handige plaats. Nu kon het dus in Cirencester en ik heb echt een hele leuke middag gehad. Echt een meisje waarmee ik in Nederland ook gewoon goede vrienden zou kunnen zijn, dus de paar uurtjes die we hadden waren zo om. Ook is er in Cirencester een hele ouderwetse snoepwinkel. Alle snoep staat nog in potten achter de balie en ze hebben van alle dingen gelijk ook 15 verschillende soorten. Volgens mij heb ik samen met Marilyn wel 20 min. In die winkel gestaan, omdat we niet konden kiezen. De vrouw achter de balie vond ons echt hilarisch geloof ik, en was ook helemaal geïnteresseerd in waar we vandaan kwamen etc. Gewapend met een zakje gemixt snoep ben ik vervolgens weer mee naar huis gereden. Verder heb ik het eten voorbereid, de jongens weer geholpen met het huiswerk en weer wat nieuwe franse woorden geleerd ;) Matthew was ook gewoon thuis en dat scheelt altijd wel. Dan is het voor mij allemaal wat rustiger.

Vandaag is het alweer Vrijdag en deze week is best wel snel gegaan. Ik had bijna al mijn middagen helemaal vol gepland, wat er dus echt wel voor zorgt dat je dagen snel voorbij gaan. Ik was vanochtend ineens best wel zenuwachtig, omdat ik weer alleen zou zijn met Rafe. Uiteindelijk bleek dat ik eerst gewoon nog schoon moest maken en dat het maar om 1.5 uur ging. In eerste instantie ging hij natuurlijk weer huilen toen Katherine wegging, maar hij was niet zo overstuur als normaal. Na 5 minuten was het dan ook over en toen kwam hij ineens naar me toe om me een knuffel te geven. Ik was echt helemaal overdonderd. Hij kwam echt een soort van sorry zeggen en vrede stichten. Daarna zijn we lekker gaan spelen. Het was dus eigenlijk voor de eerste keer echt wel een succes. Heb hem nog chocola kunnen geven tussendoor, dus hij was helemaal tevreden. Vanmiddag gaat hij weer naar de Nursery in Cirencester, dus Katherine is de hele middag niet thuis. Voor mij de gelegenheid om lekker even thuis rond te hangen zonder dat er iemand anders in de buurt is. Erg lekker!

Al met al viel afgelopen week dus best wel mee, wat natuurlijk echt wel positief is. Ik heb nog steeds mijn moeilijke momenten, maar merk dat ik daar wat sneller overheen kom. Het is natuurlijk ook gewoon een heel fijn idee dat ik Zaterdag weer naar Laurens Jan ga, dus daar denk ik maar vaak aan. Ik weet zeker dat ik weer een fijn weekend tegemoet ga!